Photos courtesy of Arkibong Bayan,
KASAMA-TK, Jaime de Guzman, Sarah Raymundo and Ipelonio Soco
as indicated by the filenames,
The US-Aquino
regime will worsen the feudal exploitation of the peasantry; the Filipino
people must unwaveringly struggle for genuine land reform
By JORGE "Ka Oris" MADLOS
Spokesperson , NDFP - Mindanao
26 October 2010
The National Democratic Front of the Philippines in Mindanao (NDFP-Mindanao)
reaffirms the call for genuine land reform of millions of Filipino peasant
masses across the country who, in marking October as Peasant month,
recently took their long-time demands to the streets, challenging the
newly-installed Aquino government to seriously address the problem of
land.
However, a real solution to the land problem of the Filipino peasantry,
who comprise more than 70% of the country's population, is not forthcoming
as their grievances fall on ears that only listen to and act on the
dictates of the big landlord, comprador classes and its imperialist boss.
Thus, even as the peasant masses celebrate Peasant month, they continue to
be deprived of their right to own the land they till.
One after another, reactionary regimes in the past -- from Roxas to
Macapagal-Arroyo -- violently quashed any attempt to bring about genuine
land reform in the Philippines to favour landlord and imperialist
interests against that of thousands upon thousands of peasants. To appease
the growing discontent and, eventually, to snuff out the aspiration for
revolutionary change of the peasantry, these governments of landlord and
big bourgeois compradors offered bogus agrarian programs that only managed
to shove the peasant masses deeper into deprivation and destitution.
Under the new regime, the peasant situation is expected to turn for the
worse because Noynoy Aquino, who comes from the powerful Cojuangco-Aquino
landlord clan well-known for committing anti-peasant acts, has, in
collusion with local big business, blocked genuine agrarian reform. And,
by way of his so-called "private-public partnership" and other similar
schemes, offered up vast tracts of arable land for sale to foreign
monopoly capitalists. Tellingly, Don Aquino's response to the demands of
the Hacienda Luisita farmers was to offer them with bogus schemes more
insidious than the SDO (Stock Distribution Option), which aim to weaken
peasant unity rather than provide a genuine and lasting solution to the
problem.
In Mindanao, the Aquino government, in continuing what the US-Arroyo
Regime did in the last decade, has opened the island's vast expanse of
land for agri-business, plantations, destructive logging and large-scale
mining operations to forcibly grab, resulting in the displacement of
countless peasants and peasant-workers. It is no surprise that the US
imperialist anointed Aquino as the president in a pre-programmed automated
election.
In Southern Mindanao, capitalist plantations owned by AJMR Sumitumo and
Dole, two of the largest in agri-business, are currently expanding
operations, rapidly gobbling up land, in collusion with local big
landlords Floriendo, Soriano, Dizon, etc., to the very detriment of
thousands of peasants. In the Far Southern Mindanao, Dole has already laid
claim to more than 35,000 hectares of prime land; the largest foreign
mining company in the country, Xstrata SMI, took over more than 90,000
hectares of land from the Western Mining Corp. in the quadri-boundary of
this region's four provinces; and, Danding Cojuanco's San Miguel Corp. has
begun agri-business and mining operations in the provinces of South
Cotabato, Sultan Kudarat and Sarangani. In North Central Mindanao,
multi-national companies Dole, Del Monte, Nestle, Inc. and San Miguel
Corp. now dominate both the provinces of Bukidnon and Misamis Oriental. In
Caraga, the large mining firms Red V Ltd., BHP Billitton, Marcventures
Mining and Development Corp., the Puyat-owned logging company SUDECOR, and
banana and oil palm plantations owned respectively by Soriano and FPPI and
API have displaced peasant and lumad communities as well as ravaged the
region's rich environment.
Massive militarization by the Armed
Forces of the Philippines, Philippine National Police, and armed
paramilitary units under the guise of counter-insurgency is an
indispensable component to guarantee the unhampered operations,
exploitation and expansion of these foreign monopoly companies.
As mercenaries, AFP troops have acted as Industrial Defense Force (IDF)
units to secure these said multinational companies. These military
operations have resulted in the perpetration of grave human rights abuses
against both the Moro and non-Moro peasants and the lumad people, which
include extra-judicial killings, forced disappearances, torture,
divestment of crops and property, rape and the displacement of whole
communities.
This condition is expected to worsen once the constitution of the
Government of the Republic of the Philippines is amended by the
reactionary legislature to make way for treasonous policies such as
allowing foreign entities 100% land ownership. The evisceration of
remaining safeguards for the protection of national patrimony and
sovereignty preludes the wholesale plunder of our land and our resources.
As far as genuine land reform is concerned, the landlord Benigno Aquino
III is only bound to make his imperialist master content and leave the
peasantry and farm workers languish in abject poverty. Thus, the only
solution is for the peasant masses to take the initiative into their own
hands and to resolutely launch their own version of genuine land reform by
way of an agrarian revolution, which would smash the chains of feudal
exploitation. Agrarian revolution, which aims to end the feudal
exploitation and oppression of the peasants, is the main content of the
New Democratic Revolution waged by the Communist Party of the Philippines,
the New People's Army, and the NDFP.
Recently, peasant masses across the country and, particularly, in Mindanao
have launched a series of mass actions that herald agrarian issues,
demanding for the step by step lowering of land rent and usury; increase
of farm wages; increase in the farm gate prices of farm products and
decrease in the prices of farm inputs and basic commodities -- an overture
to the eventual crushing of feudal bondage. These waves of collective
peasant actions have increasingly become frequent, intense and widespread
in the island, benefitting thousands of peasants and lumad.
As the struggle for genuine land reform becomes more intense, the ruling
class and their armed apparatus will become ever more violent. Thus, we
call on the peasant masses to remain steadfast in their historic struggle
to liberate themselves from feudal yoke of oppression and exploitation.
You always have the Communist Party of the Philippines to lead the way and
the New People's Army to depend on to make certain that victory in this
epochal battle for national liberation and democracy is attained.
We call on progressive groups and sectors, church people, and well-meaning
individuals to support and unite behind the peasant masses in the struggle
for land.
Long live the peasant masses!
Carry the Agrarian Revolution forward!
--
For multimedia, archived materials, and other information, please visit
the
following websites:
www.ndfp.net
www.philippinerevolution.net
PRESS RELEASE
October 21, 2010
References:
Nestor Villanueva (09104552054) | Spokesperson | KASAMA-TK
Andrianne Mark Ng (09993696639) |Spokesperson | BAYAN - ST
Pagtatapos ng Lakbayan, unang hakbang lamang
sa paglaban sa ‘Republika ng Haciendero’
Sa pagtatatapos ng Lakbayan ng Magsasaka Para sa Lupa at Hustisya, Laban
sa Hacienderong Rehimen ni Aquino, tumungo ngayong araw ang mga magsasaka
sa Mendiola upang bigyang paalala ang administrasyon ni Aquino na
magpapatuloy ang laban ng magsasaka para sa tunay na reporma sa lupa.
“Darating ang panahon, patutunayan ng kasaysayan na tama ang ginawa ng mga
magsasaka mula sa Timog Katagalugan na labanan ang rehimeng Aquino.
Ngayong araw, bagama’t idinideklara naming tagumpay ang Lakbayan, hindi
dito natatapos ang aming laban, simula lamang ito ng mas papatinding mga
krisis sa ilalim ng hacienderong rehimen na nangangailangan ng mas matibay
na paninindigan at paglaban mula hanay ng mga magsasaka,” ani Nestor
Villanueva, tagapagsalita ng KASAMA-TK.
Banggit ni Villanueva, ang apat na araw na martsa ay lalong nagpanday sa
pagkakaisa ng mamamayan dahil sa kabila ng matinding ulan dulot ng bagyong
Juan at banta ng panunupil mula sa mga elemento ng pulis at militar ay
hindi nagpatinag ang mga magsasaka at mamamayan. “Patunay ito sa
kolektibong lakas ng mamamayan na seryosong singilin ang sinumang maluklok
sa poder na ipatupad ang daang-taong kahilingan ng mga magsasaka sa lupa.
Wala na kaming aasahan sa kasalukuyang rehimen; gagawin ng magsasaka ang
lahat ng paraan upang matiyak na kasama ang mamamayan sa tunay na landas
ng pagbabago.”
At sa pagdalusong ng bagyong Juan, 200,000 na pamilya ang matinding
nasalanta at nagsilikas na mula sa kanilang panirikan. Sa inisyal na tala
mismo ng National Disaster Coordinating Council (NDCC), umabot na rin sa
1.34 B na ani at pangisdaan ang tuluyan ng bumigay dahil sa bagyo.
Binatikos ni Villanueva ang National Food Authority dahil sa nasirang
9,368 na bag ng palay at 10,000 na bag ng bigas na pawang nakaimbak sa mga
warehouse sa Tumauni, Roxas at Palanan sa lalawigan ng Isabela. “Kung
ipinamahagi na lamang sana ito sa maralita ay nakatulong pa ang gobyerno.
Nakapanlulumong isipin na tone-toneladang bigas ang iniimbak lamang at
nasasayang sa bagyo.”
Sa malalang kalagayan ng agrikultura dulot ng bagyo, marapat lamang na
primaryang pagtuunan ng pansin ng NDCC ang mga magsasaka at paglaanan ang
mga ito ng sapat na pondo mula sa calamity fund ng Pilipinas. Ngunit saad
ni Andrianne Mark Ng, tagapagsalita ng BAYAN-ST, pamamahagi ng lupa sa mga
magsasaka pa rin ang pinakamainam na disaster prevention dahil binibigyan
nito ng katiyakan sa pamumuhay ang mga magsasaka.
“Doble-doble ang kahirapang dinaranas ng mga magsasaka, umulan man o
bumagyo – kalakhan ng ani ay hindi sa kanila mapupunta. Dahil sa patuloy
na pangangamkam ng iilan sa yaman ng bansa, nalalagay si Juan lagi sa
kalunsurang may bagyong Juan - lalo pa’t nariyan ang mga militar na
dinarahas sila,” saad ni Ng
Kinundena ng mga magsasaka at iba pang organisasyon ang illegal na
pag-aresto at pagdetine sa tatlong magsasaka mula sa Laguna. Noong Oktubre
5, tatlong araw lamang bagong mag-100 araw sa pwesto si Aquino, ay
inaresto sina Darwin Liwag, bise-presidente ng KASAMA-TK at tagapangulo ng
Pagkakaisa at Ugnayan ng mga Magsasaka sa Laguna (PUMALAG) at dalawa pa
niyang kasamahan dahil sa gawa-gawang kaso ng illegal possession of
explosives at pagiging miyembro di-umano ng New People’s Army. Pinabulaan
ito ng mga grupo at sinabing aktibo pa nga ang tatlo sa paghahanda sa
Lakbayan ng magsasaka at ang naganap na kampuhan ng magsasaka sa harap ng
Department of Agrarian Reform.
Bitbit rin ng mga magsasaka ng Timog Katagalugan ang pagkundena sa
pagpapalawig ni Aquino sa Oplan Bantay Laya na nagdulot ng patuloy na
pagpaslang sa rehiyon maging ng bagong administrasyon, tulad na lamang sa
Montalban, Rizal, kung saan limang magsasaka at katutubo ang brutal na
pinagbabaril ng mga pinaghihinalaang elemento ng militar noong July 19 at
September 19. Nariyan din ang patuloy na presensiya ng mga CAFGU sa
Batangas na nambugbog ng isang 17-anyos na lalaki dahil sa hindi nito
pagpayag na sumali sa kanila.
Pagkarating sa Mendiola ng ay sinunog ng mga magsasaka ang effigy ni
Noynoy na panangalanan nilang “Señor Haciendero”.
“Malinaw kung kaninong interes ang itinataguyod ni Noynoy Aquino. Tapos na
ang ilusyon ng pangarap at pangakong dulot ng dilaw na laso ni Aquino –sa
tunay nitong kulay ay ang daang taong kadena ng pagsasamantala sa mga
magsasaka. Ang pagtatapos ng Lakbayang ito ay unang hakbang lamang
ng paglaban ng mga magsasaka at mamamayan sa Republika ng Haciendero ni
Aquino,” saad ni Villanueva.
Para sa karagdagang impormasyon, kumontak kina
Roge (09394635689) o Jonelle (09168785153)
Land reform policy best proof there’s no
change under Aquino
Today’s march of farmers from all over Luzon to Mendiola to demand land
and justice is the best and clearest proof that President Aquino has not
instituted real change in the country. It is yet another proof that the
country’s centuries-long problem of land has yet to be resolved, in a kind
of “change” that is real and thoroughgoing.
Land reform as an issue demands nothing less than a clear and committed
partisanship – either to the farmers who till the land or to the landlords
who benefit from others’ toil like parasites. Empowering farmers to rise
from poverty through genuine land reform demand nothing less than a
commitment and capacity to overhaul the existing socio-economic order.
Aquino has failed the test of land reform – miserably. He has shown
nothing less than a clear subservience to his class and family’s
landowning interests. He has not shown the commitment nor the capacity to
reform the system responsible for his family’s continued accumulation of
wealth and power.
We have every reason to believe that today’s march forms part of a rising
crescendo of protests that will intensify in the coming years. The
Filipino farmers, workers and people have every reason to be outraged and
to rise up in revolt against another regime that upholds continuity of
oppression and deprivation. #
References:
Nestor Villanueva (09104552054) | Spokesperson | KASAMA-TK
Glen Malabanan | Deputy Secretary General | KARAPATAN-ST (09217420036)
Sa kabi-kabilang kaso ng pagpaslang at pagdukot:
Human rights violator, bagong bansag sa DND
VIOLATOR imbis na ADVOCATE ng karapatang pantao- ito ang bansag na
simbolikong ipinataw sa Department of National Defense (DND) ng mga
magsasaka at ilan pang mula sa iba’t-ibang sektor sa ikatlong araw ng
Lakabayan ng magsasaka para sa lupa at hustisya. Sa pagmartsa nila sa
nasabing tanggapan, paintbombs at pagpapalit ng bansag ang isinalubong ng
mga Lakbayani sa mga kapulisan at militar dahil sa kabi-kabilang kaso ng
pagyurak sa karapatang pantao na pinangungunahan pa ng mga ito.
Kamakailan lang, dinukot at idinetene ng mga miyembro ng 202nd Brigade at
1st Infantry Batallion ng Philippine Army ang tatlong magsasaka sa isang
checkpoint sa Brgy. Lewin, Lumban, Laguna, sa pamumuno ni Lt. Aaron
Nasataya.
Ayon sa Katipunan ng Samahang Magbubukid- Timog Katagalugan (KASAMA-TK),
tinamnan ng armas ng mga militar at binansagang mga miyembro ng
rebolusyonaryong grupong New People’s Army ang mga magsasakang si Darwin
Liwag, pangkalahatang kalihim ng pamprobinsyang grupo ng magsasaka na
Pagkakaisa at Ugnayan ng mga Magsasaka sa Laguna, at dalawa pang kasapi na
sina Rey Malaborbor at Aries Cuazo.
Ang pagdukot sa tatlo ay hinihinalang konektado sa pagtatayo ng kampuhan
ng mga magsasaka sa tapat ng tanggapan ng Department of Agrarian Reform
(DAR) mula pa noong una hanggang ika-isandaang araw ni Noynoy Aquino sa
poder upang igiit kay Aquino ang pamamahagi ng lupa na kinamkam mula sa
mga magsasaka ng mga panginoong may lupa. Kabilang si Liwag at dalawa pang
kasamahan nito sa marahas na pinalayas ng mga militar sa kampuhan dahil sa
pagiging hadlang umano nito sa madulas na daloy ng trapiko.
“Wala ng tenga ang nakaupo para sa hinaing ng mga mamamayan. Ang sinumang
may lehitimong reklamo ay pinapaslang o ‘di kaya’y dinudukot. Nasaan ang
daang matuwid kung mismong ang masa, partikular ang mga magsasaka, ay
hindi pinakikinggan?,” ani Axel Pinpin, kasalukuyang pangkalahatang
kalihim ng KASAMA-TK.
Ayon sa 2009 Human Right Report ng KARAPATAN-ST, isang grupong
tagapagtaguyod ng karapatang pantao, sa 1,118 na kaso ng pampulitikang
pamamaslang, 560 ay mga magsasaka.
Kasama na dito sina Eden Marcellana, dating pangkalahatang kalihim ng
KARAPATAN-ST, at Eddie Gumanoy, dating tagapangulo ng KASAMA-TK na
walang-habas na tinorture, binaril, at iniwan sa isang kanal sa Bansud ng
mga miyembro ng militar matapos manguna sa imbestigasyon ng mga kaso ng
pagdukot at pagpatay ng mga aktibista sa Gloria at Pinamalayan sa
lalawigan ng Oriental Mindoro.
Kabilang din sa bilang na ito ang tatlong Dumagat na pawang mga miyembro
ng Katribu partylist na pinagbabaril din ng mga pinaghihinalaang mga
militar matapos makiisa sa pagpigil sa isang malaking proyekto ng San
Miguel Corporation sa Laiban Dam.
“Kinokondena ng KARAPATAN-ST ang walang habas na pagyurak sa karapatang
pantao at pagpatay sa mga magsasaka na nakikibaka para sa kanilang lupa.
Ipinapanawagan namin ang pagpigil ni Noynoy Aquino sa Oplan Bantay Laya na
ginagawa lamang na legal ang pagpatay at pagdukot sa mga aktibista,” pahay
ni Glen Malabanan, pangkalahatang kalihim ng KARAPATAN-ST.
Ang Oplan Bantay Laya ay isang programang sinimulan ni Gloria Macapagal-Arroyo
noong siya ay presidente pa at kasalukuyang ipinagpapatuloy ni Aquino na
may layon na, ‘di umano, ay labanan ang pwersa ng mga terorista, komunista,
at mga maka-kaliwang grupo para sa ikatataguyod ng karapatang pantao.
“Kitang-kita naman natin, layunin pa lang ay baluktot na itong Oplan
Bantay Laya na ito. At sa pagpapatuloy dito ni Noynoy Aquino, wala siyang
pinag-iba kay Gloria Arroyo: mga pangunahing human rights violator. Isama
mo pa d’yan ang DND na walang-habas rin kung maging tuta sa pagsunod sa
utos ng pagpatay at pagdukot,” dagdag pa ni Malabanan.
Kaya naman, sa kabila ng matinding hagupit ng Bagyong Juan ay patuloy na
mamartsa ang mga Lakbayani ngayong araw patungo sa tanggapan ng (DAR)
upang magdaos ng isang pangkulturang pagtatanghal para sa patuloy na
panawagan para sa hustisya sa mga nag-alay ng buhay sa pakikibaka para sa
lupa. Inaasahang madagdagan pa ang bilang ng mga Lakbayani sa pagsapi ng
ilan pang mga demonstrador mula Kilusang Magbubukid ng Pilipinas.#
Para sa karagdagang impormasyon, kumontak kina Roge (09394635689) o
Jonelle (09168785153)
PRESS RELEASE
October 20, 2010
References:
Nestor Villanueva (09104552054) | Spokesperson | KASAMA-TK
Glen Malabanan | Deputy Secretary General | KARAPATAN-ST (09217420036)
Mga magsasaka nag-alay ng misa para sa mga sinalanta ng Bagyong Juan,
Iginiit ang katarungan sa mga biktima ng pampulitikang pagpaslang
Bilang opisyal na panimula ng pangatlong araw ng Lakbayan ng Magsasaka
para sa Lupa at Hustisya, nagdaos ng isang misa sa Baclaran Church ang mga
magsasaka, kasama ang iba pang tagasuporta mula pa sa Timog Katagalugan at
Bicolandia para sa mga sinalanta ng Bagyong Juan at lahat ng biktima ng
pampulitikang pamamaslang na lumaban para sa kanilang karapatan sa lupa.
“Mas matindi pa kaysa sa hagupit ni Bagyong Juan ang nararamdaman ng ating
mga kaibigan na nawalan ng mahal sa buhay dahil sa walang-habas na
pamamaslang ng mga may kapangyarihan sa hanay ng mga inaapi at lumalaban,”
pahayag ni Nestor Villanueva, tagapagsalita ng Kalipunan ng Samahang
Magbubukid- Timog Katagalugan (KASAMA-TK).
Sa unang 100 araw pa lamang ni Noynoy Aquino sa poder, umabot na sa 16 ang
biktima ng pampulitikang pamamaslang- halos pantay na sa 17 na bilang ng
mga biktima ng pampulitikang pamamaslang sa huling anim na buwan ni Gloria
Arroyo.
Kabilang sa mga pinaslang ay ang tatlong Dumagat na miyembro ng Katribu
Partylist sa probinsiya ng Rizal. Noong July 19 ay pinagbabaril ang tatlo
ng mga pinaghihinalaang elemento ng militar habang nakasakay sa kanilang
motorsiklo. Dalawang magsasaka pa ang pinaslang nitong September 19 sa
Montalban. Niratrat ng bala ng mga militar ang isang kubo sa Brgy. Pura sa
‘di malamang kadahilanan.
Tampok ang laban ng mga Dumagat doon tungkol sa malaking proyekto ng
Laiban Dam sa pangunguna ng San Miguel Corporation, na magpapalayas sa
residente ng siyam na baranggay sa Tanay. Maaalalang noong December 2001,
pinagbabaril sa Antipolo City ng mga elemento ng military ang isang
lider-Dumagat na si Nicanor delos Santos.
Sa inilabas na 2009 Human Rights Report ng KARAPATAN, sa 1,118 na bilang
ng pampulitikang pamamaslang 560 dito ay mga magsasaka. Kabilang dito sina
Eddie Gumanoy, na noo’y tagapangulo ng KASAMA-TK, at Eden Marcellana,
secretary-general ng KARAPATAN-ST. Natagpuan ang bangkay ng dalawa sa
isang kanal sa Bansud, Oriental Mindoro noong Abril, 2003, matapos dukutin
at i-torture ng mga militar.
“Kung talagang may mga naresolba nang kaso ng extrajudicial killings at
iba pang tipo ng human rights violations, may nakita sana tayong nakulong
o napatawan ng parusa. Pero sino ang mga nasa loob ng kulungan ngayon?
Hindi ang mga tunay na may sala kundi ang mga aktibistang lumalaban para
sa mga batayang karapatan,” saad ni Glen Malabanan, Deputy Secretary
General ng KARAPATAN-Southern Tagalog. Banggit pa ni Malabanan, ang
pagpapatuloy ni Aquino sa Oplan Bantay Laya hanggang January 2011 ay
nagpapatunay lamang ng kawalan niya ng kaibahan kay Arroyo pagdating sa
pagtaguyod ng karapatang pantao.
Sa kabilang dako, kasabay ng pakikisimpatya ng mga Lakbayani sa mga
apektado ng bagyo, giniit nila sa administrasyon ni Noynoy na laanan ng
pondo mula sa calamity fund ng Pilipinas ang mga magsasakang matinding
nasalanta ng bagyong Juan.
Mula pa noong Oktubre 18, Lunes, patuloy na sinalanta ng Bagyong Juan ang
Cagayan at Isabela, maging ang ilang bahagi ng Kamaynilaan. Mayor na
nakakaranas ng epekto ng naturang bagyo ay ang mga kanayunang panirahan na
siyang pangunahing pinagkukunan ng kabuhayan ng mga magsasaka.
Pondo at hindi “mapanlinlang” na relokasyon ang hinihingi ng mga magsasaka,
lalo na kung pagbabatayan ang nangyari noong Bagyong Ondoy, kung saan,
ayon kay Villanueva, ay hindi na pinayagang bumalik sa kanilang panirikan
ang mga magsasaka mula sa komunidad ng Pakil at Pangil, Laguna. Pagkatapos
mailipat sa ibang lugar ang mga magsasaka dulot ng baha, hinayaan nang
mapunta ang lupang kanilang sinasaka sa mga negosyante para sa mga ‘di
umano ay “rehabilitation” at “development programs.”
Sa kabila ng matinding pahirap dulot ng walang tigil na ulan at hangin,
“Bagyuhin man ay hindi titigil ang mga magsasaka sa kanilang laban lalo
na’t para sa mga nasalanta ni bagyong Juan at higit para sa mga biktima ng
pampulitikang pamamaslang,” ani Villanueva.
Ngayong araw rin tumungo ang mga magsasaka sa opisina ng Japanese Embassy,
mga Cojuanco at Yulo upang kalampagin ang mga korporasyon at pamilyang
nangamkam ng lupa ng libo-libong magsasaka sa Pilipinas. Ilalantad na rin
sa publiko ang isang pangkulturang pagtatanghal na tinaguriang “Napasong
Pangako” kung saan babasagin ng mga magsasaka ang isang paso na
sumisimbulo sa huwad na repormang agraryo ng rehimeng Aquino.#
Para sa karagdagang impormasyon, kumontak kina Jonelle (09168785153) o
Bevs (09282039215)
ASYENDA
-Nonilon V. Queano
Ako’y isinilang, lumaki’t tumanda
Sa asyendang bukid ng aking ninuno
Mundo’y do’n gumulong, tulad sa gunita
Tinagpas ng hirap, kinain ng laho
Ang musmos na hubo at hubad sa araw
May kuwerdas ang dibdib, ang balat ay hapit
Patinga-tingala at palagaw-lagaw
Limot kung kailan kumita ng langit
Ang inang kumandong sa kaniyang anak
Sa oras ng gutom, sakit, pagtitiis
Minsan’y sakada rin, halibas ay itak
Lahat pati puso’y sinimpan sa hapis
Ang amang nahutok sa pakikitalad
Sa hirap at pagod, gutom, pagdarahop
Nag-asam ng laya, nangarap lumipad
Ngunit mula’t mula’y kalos na ang salop
Walang ibabagwis ang sahod-pulubi
Ipupugal lamang nang paikot-ikot
Paano uusad kung ni ang pambili
Ng pagkain, damit, lahat di masimot
Ganito ang buhay sa asyenda namin
Bawa’t henerasyon’y kuwentong susulatin
Mistulang bilanggo kung aming limiin
At ang kuwentong ito’y uulit-ulitin
Subalit mayroong bagong pangyayari
Nitong huling araw na di pa nasulat
Mga manggagawa sa asyenda dini
Ang nagsibalikwas tila nangamulat
Kasabay din noon may mga nautas
Sa putok ng baril ng guwardiyang bayaran
Ngunit hudyat yaon ng lalong paglakas
Ng kilos protesta dito sa tubuhan
Yaong kuwentong yaon'y nais kong awitin
Ilalahad bukas at sana’y limiin,
Yaon din ang araw na sa papawirin
Sana’y makalipad kauring alipin.
Note from the author:
Sinulat ko ang tula para ambag sa laban ng mga magsasaka! Hindi mo
naitatanong magsasaka rin ang Tatay (pumanaw na noong 1983 pa at bago ako
napadpad sa Maynila at pumasok sa UP, magsasaka muna ako na katulong ng
Tatay sa pagkokopra at pag-aani ng palay sa bukid) ko, kaya nga isa sa mga
dulang sinulat ko noong mga seventies pa (na nanalo pa sa CCP Lit. Contest
at dinirihe noon ni Soxy Topacio para sa Teatro Tomasino na nagtanghal sa
CCP Bulwagang Gantimpala), ay may pamagat na "Ang Magsasaka."
=
==
Niligis Na Apdo Lamang Ang Asukal
ni Rogelio L. Ordoñez
kinatarata na ang mga sakada
sa pagsuyod ng mga mata
sa katawan ng asyenda
pinaglumot na ng mga dekada
mga daing nila’t protesta
di na makita
mukha ni anino ng tumakas na pag-asa
sumanib ba iyon
sa balumbon ng mga ulap
habang dapithapo’y namamaalam?
yumakap ba iyon sa katawan
ng karimlang humahalik
sa pisngi ng maputlang buwan
habang gabi’y nagdarasal
nakaluhod sa paglalamay?
kalansay na lamang ang pag-asa
nailibing na sa damuhan
ng tubuhang di maabot
ng mga mata
nasipsip na noon pa man
ng hayok na mga tubo
pawis at dugo ng sakada
ngayo’y parang gatas iyon
hinihigop ng asendero
mula sa susong malusog
ng bagong panganak
naglalanding dalagang-ina
o, kay tamis niyon sa dila niya
singlinamnam ng pulot-gata
sa mga birheng kinalantari niya
habang binubudburan ng asukal
ang puklong matambok
ang susong maumbok
singtamis ng pulut-pukyutang
dumaloy sa galit na utong
sa uhaw na singit at gutom na tiyan!
singpait naman ng apdong niligis
sa dila’t ngalangala ng sakada
asukal na iniluwa ng asukarera
di nito mapatamis
kapeng walang gatas
sa mahalumigmig na umaga
di nito mapawi
pakla ng bubot na bayabas
at alat ng asing iniuulam
sa malamig, nanigas nang kanin
o kinayod na tutong na humalik
sa puwit ng kalderong inulila
ng saya’t ligaya
singpait din kaya ng apdong niligis
asukal na inihalo’t tinunaw
sa tubig na maligamgam
at ipinasususo
sa bunsong mapintog ang tiyan
kahit hangin lang ang laman?
singpait ng apdong niligis
sa dila ng sakada
mga asukal pang iluluwa
ng asukarera
mapait na rin pati pawis niya
singlansa rin ng hilaw na apdo
dugong itinigis ng mga panahon
sa bawat hagkis ng machete
sa masukal na damuhan
sa bawat taga
sa pinutol at kinatas na katawan
ng laksa-laksang tubo
tatamis pa ba ang asukal
kung ni isang dipang lupa’y di kanya
at alipin lamang siya
sa malawak na asyenda?
niligis na apdo lamang ito
sa dila niya’t ngalangala!
Magsasaka
ni Richard Gappi
I.
Bukid kang nauuhaw:
Itak sa baywang;
…Kuyom ang singkaw.
II.
Taga ng itak:
mga tagak, lumipad
sa lupang bitak.
III.
Ani ng buhay:
nakabilad sa araw,
yuko ang uhay.
Youth groups unite behind peasant caravan’s
call for genuine land reform, immediate action on Hacienda Luisita
Anakbayan | October 20, 2010 at 5:38 pm |
Tags: ab, activism, anakbayan, budget cut, CARP,
Peasants and farm workers who came from as far north as Cagayan Valley and
as far south as Negros were joined today by progressive youth groups who
affirmed the former’s call for genuine land reform as ‘urgent’ and a
‘youth interest’.
Anakbayan spokesperson Charisse Bañez said poor farmers would choose a
genuine land reform program, such as the one advocated in House Bill 374
or the Genuine Agrarian Reform Bill, over government dole-outs ‘any day of
the week’.
The Anakbayan leader noted that the justifications given for the
government’s P21 billion Conditional Cash Transfer (CCT) program, such as
its aim to encourage poor people to go to school and have medical
check-ups, did not hold water since ‘many far-flung rural areas don’t even
have schools and health centers in the first place’.
“If the president is really concerned with the welfare of the Filipino
peasant, he will give them the means to have a proper diet, buy medicines,
and send their children to school by raising their household incomes. This
is possible only by giving them their own plot of farm land, and not by
handing them P1400 a month” said Bañez, in reference to the maximum amount
available to each family under the CCT.
NUSP national president Einstein Recedes meanwhile warned that the
continued prevalence of landlessness in rural parts of the country,
coupled with impending tuition and other fee increases next year in state
colleges and universities due to budget cuts, would prove to be a ‘double
whammy’ for college students from peasant families.
For his part, LFS national chairperson Terry Ridon called Aquino’s refusal
to intervene in the ongoing Hacienda Luisita dispute proof of his
‘insincerity’ in addressing the issue of landlessness.
“It seems that the saying ‘birds of the same feather, stick together’
holds true for the fat Luisita predators who prey on landless peasants by
dictating inhumane working terms such as their infamous P9.50 weekly wage”
said Ridon.
Before operations in the Aquino-owned estate were stopped by a 2004
strike, and farm workers occupied a portion of it and planted it with
palay and vegetables, they were dependent on the P9.50 weekly wage given
by the owners of the hacienda.
Meanwhile, SCMP secretary-general Kristine Valerio dismissed the P4
billion received by the Akbayan partylist group as an ‘expensive
whitewash’ for what is being widely criticized as a failed land reform
program in the country.
“With the majority of farmlands still in the hands of landlords, it is
dishonest for Akbayan to claim that their pork barrel fund will benefit
the Filipino farmer” said the student leader.
She cited a report by the nationwide organization of Filipino farmers, the
Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (Peasant Movement of the Philippines),
which said that out of 163,014 hectares which were targeted for
distribution to farmers in 2009, only 64,329 were actually distributed.
Ito ang unang “Lakbayan” sa ilalim ni Pang. Benigno Aquino III. Mula sila
sa Timog Katagalugan, Gitnang Luzon, Cagayan Valley, Ilocos, Bikol, at
Negros. Sa loob ng apat na araw, naglakbay ang mga magsasaka—sumakay at
naglakad nang milya-milya, mula sa kanilang mga bukirin tungo sa paanan ng
Malakanyang. Walang bago sa kanilang sentrong panawagan: tunay na reporma
sa lupa. Ang nagbago lamang, ang pangulong nabigong, muli, na ipatupad ito.
“Senor Haciendero” at “Peasant Enemy Number One” ang ilan sa naging mga
katawagan nila kay Aquino sa Lakbayan. Umano’y dahil hindi tinatangka ng
pangulo na ipamahagi sa mga magsasaka ang Hacienda Luisita ng sariling
pamilya. Umano’y dahil patuloy na ipinapatupad nito ang mga polisiyang
nagdudulot ng ibayong kawalang-lupa, pagsasamantala sa lakas-paggawa,
pagpapalayas, at marahas na panunupil sa mga magsasaka. Umano’y dahil
sinasandigan nito ang “huwad” na pinalawig na Comprehensive Agrarian
Reform Program (CARP), na pabor sa mga panginoong maylupa kaysa mga
magsasaka.
Aktitud ni Aquino
“Ang naging aktitud ni Aquino sa isyu ng Hacienda Luisita ay naging modelo
ng iba pang mga panginoong maylupa sa Timog Katagalugan para ipagkait ang
repormang agraryo at mangamkam ng lupa,” sabi ni Nestor Villanueva,
tagapagsalita ng Katipunan ng mga Samahang Magbubukid sa Timog Katagalugan
(Kasama-TK) at lider na naka-base sa 7,100 ektaryang Hacienda Yulo sa
Calamba, Laguna.
Tinukoy ni Villanueva na nananatiling kontrolado ng pamilyang Ayala-Zobel—na
sumuporta sa kampanya noon ni Aquino—ang pinakamamalaking lupain sa
rehiyon gaya ng 10,000 ektaryang Hacienda Zobel (Calatagan, Batangas),
8,650 ektaryang Hacienda Looc at 10,000 ektaryang tubuhan ni Don Pedro
Roxas (Nasugbu, Batangas).
Kadugo naman ni Pangulong Aquino ang panginoong maylupang nangamkam sa
katutubong lupain ng mga Dumagat sa Laiban, Rizal. Proyekto ng San Miguel
Corporation, na pag-aari ng tiyuhin ng pangulo na si Eduardo “Danding”
Cojuangco, ang pagtatayo ng Laiban Dam na sasakop sa 28,000 ektarya. Siyam
na barangay ng mga Dumagat – o kabahayan at kabuhayan ng aabot sa 10,000
pamilya – ang nakaambang “palubugin” sa pagtayo ng naturang dam,
Tinututulan ng mga katutubong Dumagat ang pagtayo ng naturang dam. Kung
kaya lumahok sila sa Lakbayan. “Ang ipinaglalaban namin yung karapatan sa
lupa, sariling pagpapasya, at lupain ng mga ninuo sa aming lugar, ayon kay
Benny Pipino, 50-anyos Dumagat sa Rizal na sumama sa Lakbayan. “Hindi kami
papayag na palubugin ang aming lupaing ninuno.
Siyempre, kalahok din sa Lakbayan ang mga magsasaka ng Hacienda Luisita,
ang lupaing inaangkin ng pamilyang Cojuangco’t Aquino sa Tarlac. May
malapit na ugnay ang asyendang ito sa pangulo: Dati na siyang nagsilbing
hepe ng security ng asukarera’t nagsilbing tagapagsalita pa nga ng
Hacienda Luisita Inc. noong panahon ng masaker sa mga nagwelgang
manggagawang bukid noong 2004.
“Kahit na may bagyo na nakasentro (malapit sa lugar namin), kahit na
mahirap ang aming dinaanang paglalakbay – ang target namin ay ipamukha sa
pangulo na…wala sa kanyang patakaran ang mga magsasaka, at wala sa kanyang
plano ang ipamahagi ang lupa ng Hacienda Luisita,” sabi naman ni Roger
Mesa, 51 anyos na mula Luisita.
Paliwanag ng militanteng sentrong unyon na Kilusang Mayo Uno (KMU): “Ang
Lakbayan ang pinakamalinaw na pruweba na walang totoong pagbabagong
ipinatupad si Aquino. Isa na naman itong pruweba na ang ilang siglo nang
problema ng bansa hinggil sa lupa ay hindi pa nareresolba, at na kailangan
ng pagbabagong mas totoo at kumprehensibo.”
Sumuporta ang mga manggagawa ng KMU sa Lakbayan, nakimartsa sa mga
magsasaka sa iba’t ibang lugar na kanilang dinaanan, kabilang ang huling
martsa patungong Mendiola.
Kabiguan ng Carper
Samantala, sa isang pag-aaral ng Ibon Foundation, lumalabas na gaya ng
CARP, bigo ang CARP Extension With Reforms (Carper) sa pagpapatupad ng
repormang agraryo.
Sa 2010 ulat ng DAR, sinabi nito na sa unang taon ng Carper, 64,329
ektarya o 39.5 porsiyento ng 163,014 target na ektarya ang naipamahagi na
sa mga magsasaka. Dahil umano ito sa panunumbalik ng ‘compulsory
acquisition (CA) ’. Pero ipinunto ni Anakpawis Rep. Rafael Mariano na
ipinapakita ng parehong ulat ng DAR na mula Enero-Hunyo 2010, sa 17,501
ektaryang naipamahagi, 1,062 ektarya lamang o 6 porsiyento ang ipinamahagi
sa pamamagitan ng CA.
Samantala, ang lupang naipamahagi gamit ang voluntary offer to sell (VOS)
– na kayang gamitin ng mga may-ari ng lupa sa bentahe nila sa pamamagitan
ng pagdikta ng presyo – ay sumaklaw sa mas malaking 7.7 porsiyento o 1,340
ektarya. Ang lupa namang naipamahagi gamit ang voluntary land transfer (VLT)
– na nagagamit ng mga may-ari ng lupa upang manatiling hawak ang kanilang
lupain sa pamamagitan ng pagpili kung kaynino ililipat ang pag-aari nito –
ang sumaklaw sa 40.7 porsiyento o 7,119 ektarya, na lahat ay mga lupaing
higit 50 ektarya.
“Ipinapakita nitong sa ilalim ng Carper, naikutan ng mas malalaking
panginoong maylupa ang pamamahagi ng lupa,” inihayag ng Ibon Foundation.
Bukod pa rito, ayon sa Ibon, ang patuloy na kumbersiyon sa daan-daan
hanggang libu-libong ektarya ng lupang agrikultural tungo sa
di-agrikultural na gamit sa ilalim ng Carper . Inihalimbawa nito ang 200
ektarya ng pamilyang Araneta para sa proyektong MRT7 sa Tungkong Mangga,
San Jose Del Monte, Bulacan, at ang 375 ektarya ng mambabatas na si Luis
Villafuerte para sa cash crops na pang-eksport.
Ayon pa sa Ibon, “Pumapayag (ang Carper) sa mga korporasyong multinasyunal
na kontrolin ang mga lupaing agrikultural ng bansa. Sa kaso ng mga
transnasyunal na kumpanya gaya ng Dole at Del Monte, 220,000 ektarya ng
agrikultural na lupain sa Mindanao ang nakalaan sa produksyong eksport at
nakahanda para sa ibayong pagpapalawak.”
Ayon sa Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP), sinimulan na nila ang
isang signature campaign para ibasura ang Carper, at sa halip ay isulong
ang Genuine Agrarian Reform Bill.
Danilo Ramos ng KMP:
Danilo Ramos ng KMP: Hindi magsasawa ang mga magsasaka sa pagprotesta
hangga't di nakakamit ang aming makatarungang hiling
‘Unang hakbang lamang’
Sa pagtatapos ng Lakbayan, inihayag ng mga magsasaka na ito ay ang “unang
hakbang lamang” sa paglaban nila sa umano’y Republika ng Haciendero ni
Aquino, dahil “malinaw na kung kayninong interes ang itinataguyod” ng
pangulo.
“Ngayong araw, bagamat idinedeklara naming tagumpay ang Lakbayan, hindi
dito nagtatapos ang aming laban. Simula lang ito ng mas papatindi pang mga
krisis sa ilalim ng hacienderong rehimen na nangangailangan ng mas matibay
na paninindigan at paglaban mula sa hanay ng magsasaka,” sabi ni
Villanueva ng Kasama-TK.
Sang-ayon naman dito ang KMU, na nagsabing, “Naniniwala kaming ang martsa
ngayong araw ay bahagi lamang ng papalaking mga protesta na iigting sa
darating pang mga taon. Ang mga Pilipinong magsasaka, manggagawa, at
mamamayan ay mayroong dahilan para magalit at mag-alsa laban sa isa na
namang rehimeng itinataguyod ang pagpapatuloy ng pambubusabos at
pagkasalat.”
(Ilang-Ilang D. Quijano, may ulat sina KR Guda at Macky Macaspac)
Farmers’ Groups to Hold Lakbayan Against
Aquino Government
Published on October 16, 2010 www.bulatlat.com
Calling the Aquino government as a “haciendero regime” and the “number one
enemy of peasants,” progressive farmers’ organizations from Central and
Southern Luzon would converge at the office of the office of the
Department of Agrarian Reform before marching to the historic Mendiola
bridge on October 21.
By JANESS ANN J. ELLAO
Bulatlat.com
MANILA — Farmers and agricultural workers from all over the country are
asking for nothing less than genuine agrarian reform when they start
observing Peasant Week on Oct. 18, Monday.
“We have proven that for more than a year after it was passed, the
Comprehensive Agrarian Reform Program with Extension (CARPER) is also
inutile,” Anakpawis Representative Rafael Mariano told Bulatlat. “It is
now time to look into the free land distribution scheme, which is the
framework of the Genuine Agrarian Reform Bill.”
The Peasant Week is annually observed by progressive farmers’
organizations to renew their vow to fight for a genuine agrarian reform
program that will solve the centuries-old land problem in the country.
The theme of this year’s peasants march is “Lakbayan ng mga Magsasaka
Laban sa Hacienderong Rehimen ni Aquino” (Long March of Farmers Against
the Hacienda Regime of Aquino). At the north leg of the march in Luzon
farmers would hold their first vigil in Tarlac on Oct. 18 while the
Southern Tagalog Wing 1 and 2 would hold their vigil in Alabang and
Batangas, respectively. The different groups are expected to converge at
the Department of Agrarian Reform office in Quezon City on Oct. 21 before
marching towards Mendiola in Manila.
The Katipunan ng mga Samahang Magbubukid sa Timog Katagalugan (Kasama-TK
or Federation of Farmers’ Associations in the Southern Tagalog Region)
said they are already anticipating that the military and the police would
attempt to stop them from continuing with their protest action, either by
forming blockades or adding checkpoints around the region. “But we (have)
warned them that nothing could stop our rage against this regime’s
deafness to the peasants’ plight,” Kasama-TK secretary general Axel Pinpin
said, adding that the election gun ban might also be used to file more
trumped-up charges against peasants to prevent them from reaching Manila.
“Gone are the days when we were still challenging the new administration
to act on the needs and demands of the peasants,” Mariano said. “It is now
time to demand for what is due to us.”
Land Reform
“President Benigno S. Aquino is incompetent in addressing the roots of the
land problem in the country,” Pinpin said. For this, he has dubbed Aquino
as the “Peasants’ Enemy No. 1.”
Pinpin accused Aquino of deliberately not mentioning anything about land
reform during his inaugural address, State of the Nation Address and in
his speech marking his first 100 days, which he called as “Report Kay
Boss.” Instead, the people only heard from Aquino “empty words on
wang-wang, hotdog and condoms,” Pinpin said, adding that “the peasants are
no longer expecting anything fruitful from his regime.”
In fact, one of the biggest questions that could hound his presidency
remains to be the land dispute at Hacienda Luisita, a 6,453-hectare
landholding which he co-owns. Mariano said Aquino’s earlier pronouncements
about his ‘hands-off’ policy on the Luisita case is proof that he is not
interested to pursue a genuine land reform program.
A year since CARPER was implemented, Mariano said land grabbing,
cancellation of land titles and emancipation patents have even
intensified. Peasants who are fighting for their right to land are instead
put behind bars and charged with “trumped-up petty crime cases.”
Land reform under the Aquino administration, according to Mariano, is not
just comparable to going through the proverbial eye of a needle. “It is
like going through a needle without an eye.”
Old Policies
Despite being a new administration that had won under the banner of
“treading the righteous path,” not much has changed in what peasant groups
deem as anti-people and anti-peasant policies that were implemented by its
predecessors. For one, Aquino has extended until January 2011 what
progressive groups describe as “the bloodiest counterinsurgency program in
history” Oplan Bantay Laya, which has engendered gross human rights
violations, especially extrajudicial killings, enforced disappearances and
torture, victimizing legal activists.
During the first 100 days of the Aquino administration, Rep. Mariano said,
not a single hectare of land was distributed but 11 peasants had been
killed while another three were jailed and charged with trumped-up
charges. The arrested peasants are called as the Lumban 3.
The Aquino administration, said the peasant groups, has also continued the
neo-liberal globalization policies because of Pres. Aquino’s “subservience
to the dictates of the World Bank.” In his budget message, Aquino said the
rice subsidy program of the National Food Authority only created huge
losses for the government. Thus, the 2011 budget did not anymore allot
funds for the program.
With the government’s decision not to procure palays (unhusked rice) in
2011, Mariano warned that it would result in a dramatic increase in the
prices of rice early next year or until the supposed oversupply of NFA
rice, which are stored in its warehouses, are consumed. Maiano said this
move of the Aquino government would also give more leeway to the private
rice cartel to corner all the palays from peasants at a very cheap price,
hoard it, and then sell it at higher price when the NFA rice, the cheapest
rice available in the market, has been sold-out.
In just a couple of months, Aquino has revealed himself to the public as
an anti-peasant leader just as much as (former President Gloria) Arroyo
was,” Mariano said. (Bulatlat.com)
Peasants Worry Mediation Panel May Prolong
Luisita SDO Case
By ANNE MARXZE UMIL, MARYA SALAMAT and JANESS ANN J. ELLAO
Bulatlat.com
MANILA — While parties to the case are preparing their memoranda and
farmers await the Supreme Court decision on the validity of the Hacienda
Luisita Stock Distribution Option, a special committee was tasked by the
Supreme Court to ”mediate” and come up with a win-win proposal or a ”happy
compromise” between the Hacienda Luisita Incorporated (HLI) and farmers.
“We fear that this (mediation panel) would only delay the hearings on the
case,” United Luisita Workers’ Union acting president Lito Bais told
Bulatlat. The Supreme Court has yet to decide on the validity of the Stock
Distribution Option, the 2006 decision of the Department of Agrarian
Reform and the Presidential Agrarian Reform Council ordering the
distribution of the land to the farm workers, and the lifting of the
four-year old temporary restraining order.
Bais said he was impressed by the toughness of the SC justices during the
first oral argument but it seemed to have retreated during the second oral
argument on August 24 when the High Court recommended the formation of a
mediation panel.
Jobert Ilarde Pahilga, legal counsel of Ambala and executive trustee of
the Sentra para sa Tunay na Repormang Agraryo, said they agreed to join
the mediation panel because it is a call for lawyers to resolve a case
amicably. The Republic Act No. 9285, a law that institutionalizes the use
of an alternative dispute system in the country, provides the legal
grounds for a court to form a mediation panel. However, Pahilga said this
is the first time that the Supreme Court would form a mediation panel
before issuing its decision.
Peasant groups fear that the mediation panel would still push for the SDO
but would insert reforms. Pahilga said, however, that the peasants’ desire
for the physical distribution of land, not shares, should be clear by now
and that it is no longer negotiable. The most that the mediation panel
should discuss, according to Pahilga, is how to arrive at an agreement
regarding who the real beneficiaries would be, the compensation to be
given to the Cojuanco family and the basis for land valuation.
Hacienda Luisita farmers protesting in front of the Supreme Court. VIEW
THE SLIDESHOW. (Photo by Clemente Bautista / bulatlat.com)
Despite their pessimism regarding the mediation panel, Pahilga said, they
are still going to attend the panel’s hearings because “we do not want an
agreement that sides with the Cojuanco family.” He added that the parties
have the right to approve or deny the outcome of the supposed win-win
proposal by the mediation panel. The first mediation panel hearing is
scheduled on September 8, 2010.
Pahilga said the decision of the panel, once agreed upon by both parties,
will be honored and adopted by the high court. “If not, the Supreme Court
is expected to decide on the validity of SDO, the PARC decision and the
lifting of the TRO.”
August 24 hearing
SC Chief Justice Renato Corona said “We would like to decide on this case
as soon as we can,” but they extended by 10 more days the usually 20-day
non-extendable period for the simultaneous filing of memoranda of all
concerned parties.
A lot appears to be hinged on the memoranda to be submitted a month from
now, because during the last two hearings the justices were asking the HLI
lawyer to submit pertinent documents and proof of shares and benefits that
actually went to farmers-beneficiaries, as well as those that went to the
corporate owners.
Associate Justice Ma. Lourdes Sereno said some records are not clear, such
as the records on whether the DAR arrived at a fair valuation of the land.
Among others, she said, the government should review the effect of (land
use) conversions. She said she also sensed that some parties like the
government and HLI do not seem to want to disclose some information.
Of all the lawyers of farmworkers-beneficiaries present during August 24's
hearing, only Santoyo who claims to represent Noel Mallari of the union
Ambala, declared his belief that the SDO is valid and is in accordance
with the law. But when Justice Jose Reyes asked him if he has any
knowledge of the equivalent of one share of stock compared to the land
area to be able to give the farm workers an intelligent choice, Santoyo
said does not.
Santoyo’s representation was also questioned by Pahilga. Santoyo claims to
represent Noel Mallari of the union Ambala, but according to Pahilga,
Mallari has misrepresented himself as president of Ambala.
“Mallari has never been president of Ambala, he was ousted from the
organization when he was caught negotiating with the management of
Hacienda Luisita,” Pahilga told the justices.
Differences in Number of Beneficiaries
During the first and second oral arguments the justices questioned the
increase in the number of farmers-beneficiaries in HLI, the dilution of
shares of the original beneficiaries it engendered and the HLI’s
questionable use of man-days in determining the amount of shares a farmer
would eventually get.
But during the last hearing, some justices revealed that although they may
question all these, they still use as basis the HLI claim that the
beneficiaries now number 10,500 instead of the original 6,000.
These differences in the number of beneficiaries matter because the high
court is now faced with seemingly contending farmers’ groups – for
instance the 10,500 beneficiaries cited in the Aug 6 compromise agreement
and supposedly represented by Santoyo, and the more than 5,000 represented
by Ambala when it filed the petition against the SDO.
The HLI had previously boasted that about 70 percent of the 10,502
farmer-beneficiaries chose to keep their stocks in the corporation instead
of getting land.
One of the justices had compared the higher number of beneficiaries in the
compromise agreement with the 1,000 farmworkers who opposed the SDO
compromise agreement.
In Tuesday’s hearing, Pahilga told the Supreme Court he has more than
1,000 signatures of farm workers who are opposed to the SDO compromise
agreement. But he was asked by Justice Roberto A. Abad to produce more
signatures of farm worker beneficiaries of HLI as the 1,000 plus
signatures he holds only comprise 10 percent of the farm workers.
PARC Haunted By “Mistakes and Omissions” Under Aquino Government
Associate Justice Arturo D. Brion pointed to the “omissions and violations
that the Presidential Agrarian Reform Council (PARC) has committed” in
coming up with the SDO in Hacienda Luisita in 1989. The qualification of
farm worker beneficiaries was not indicated in the SDO which was approved
by the PARC, said Brion. He said the PARC also committed violations in
some terms and conditions under SDO.
Brion questioned Solicitor General Jose Anselmo Cadiz, whose office
represented the Department of Agrarian Reform (DAR) and the Presidential
Agrarian Reform Council (PARC) in the hearing, about how PARC originally
came out with the SDO in Luisita.
Although Brion later clarified that he did “not mean to cast any
aspersions on the integrity of the President,” he had questioned Cadiz, an
appointee of President Benigno Aquino III, on whether former President
Corazon Aquino took part in PARC’s deliberations in 1989 in approving the
SDO agreement in Hacienda Luisita.
Brion said at the time the SDO was first crafted and approved by PARC,
Cory Aquino, as president, was the chair of PARC, the vice-chair was the
DAR secretary and the members are others from her Cabinet. “But the
cabinet members are the alter ego of the president, right?” asked Brion.
Justice Velasco had previously reiterated that “the land should be
distributed within the time frame provided by the law, and there comes the
violation of the principles of CARL,” when the SDO in Luisita was crafted
to be completed only after 30 years. Jusctice Perez also reiterated that
HLI did not comply with the provisions of the Administrative Order 10
series of 1998.
Now Solicitor General Cadiz is arguing for the revocation of the SDO and
that the Philippine Republic is for “land distribution.” He enumerated the
legal bases for the revocation of the SDO, such as the 10 percent of
dividends that were not distributed to farm workers. Cadiz also said
Hacienda Luisita Inc. has no reasonsto “tie down the farmworkers to this
uneven relationship” even if the corporation claims it has been “losing
money”.
He also said the three percent of gross income of production has not been
fully distributed to farm-workers. There has never been a claim and no
record would prove that the three percent of gross income has been
distributed. The title to own the land was also not given. It is also
stated in the Administrative Order 10 series of 1998 that the economic
status of the farm-workers must improve and yet “20 years hence, the
farm-workers are still poor,” Cadiz said.
Furthermore, Cadiz said that as a result of the land use conversions at
the hacienda, the land has been fragmented. “And the biggest violation,
said Cadiz, is the man-day’s formula, which by requiring the farm-worker
beneficiaries to earn their shares on this basis gave them with mere
employee benefits instead of the equivalent of the land that they
otherwise would have owned under compulsory acquisition. In other words
the SDO contemplates that a farmer will be a beneficiary, the farmer will
be an employee and a farmer will be share holder, but in this instance,
since no land has been given, they are merely employees,” said Cadiz.
Towards the end of the six-hour hearing, the high court created a
committee for mediation and asked all parties to submit their memoranda
within 30 days beginning August 24.
Amid all these questions on PARC’s authority to decide on the land reform
issue at Hacienda Luisita, the current PARC chair and scion, too, of the
majority shareholders of Luisita, President Benigno Cojuangco Aquino
announced that he would still keep his “hands off” the land issue. (Bulatlat.com)
PROMETHEUS BOUND BY FINESA COSICO
Last Saturday, October 16, marked the UN Food and Agriculture
Organization’s World Food Day with their declaration of the global
observance of fighting world hunger at the national, regional, and
international levels. Yet despite this yearly reminder, 2009 broke records
with one billion hungry people in the world.
This increase has been attributed to the increase in the world food prices
and the financial crisis. Back here at home, the prevalence of hunger and
malnutrition persists. According to the results of the Second Quarter 2010
Social Weather Survey conducted from June 25 to 28, 2010, hunger has been
reported consistently by over 20 percent of their respondents for three
successive quarters, the most glaring were 21.2 percent in March 2010 and
a record-high 24.0 percent in December 2009. From 1998 to 2010, the
incidence of hunger has risen to 13.6 percent which implies the chronic
severity of the problem.
Hunger and malnutrition results from the food insecurity of the country.
Our inability to produce our food is due to the dismal condition of local
agriculture. Landlessness and the lack of agricultural support and
services aggravated by trade liberalization policies contributed to the
decline in the social and economic productivity of the poor farmers.
Instead of strengthening food security and self-sufficiency in the
country, the government decided to trim-down the NFA’s local palay
procurement program as per recommendation of financial lending
institutions such as the IMF-WB.
Even with the newly passed Comprehensive Agrarian Reform Program Extended
with Reforms (CARPer), distribution of farm lands to the landless remains
elusive. If one looks at the Department of Agrarian Reform (DAR) 2010
report, during CARPer’s first year, 64,329 hectares, or 39.5 percent of
163,014 target hectares were distributed. This “breakthrough” in land
distribution was attributed to the “restoration of compulsory acquisition
(CA) to its principal role” in the new CARPer law. However, Anakpawis
party-list Rep. Rafael Mariano points out that out of these, only 1,777
hectares, or 4 percent of 42,428 hectares of private land were distributed
through the CA.
Ibon Foundation research cites that land distributed through the voluntary
offer to sell (VOS) mechanism covered a bigger hectarage than the CA mode.
The VOS mode allows land owners to dictate the price of the land they
sell. However, it is land distributed through the voluntary land transfer
(VLT) mechanism that covers the largest percentage of the land
distribution. VLT allows landlords to retain control over their
landownings by choosing whom to transfer land ownership to. Other non-land
transfer schemes such as the “stock distribution option” in Hacienda
Luisita, the “corporative scheme” in Negros Occidental and Isabela or
other “stock-sharing schemes” in Iloilo and Davao remain in place and have
not been revoked by the new law.
While this skewed distribution happens, the conversion of hundreds to
thousands of agricultural lands to non-agricultural use persists. An
example is the 200 hectares of agricultural land in Tungkong Mangga in San
Jose Del Monte, Bulacan supposedly being converted for use for the MRT 7
project. The new CARPer law has continued to allow multinational
corporations to control and operate the country’s agricultural lands
through lease, management, grower or service contracts for a period of 25
years and renewable for another 25 years. Ibon cites the case of
transnational companies Dole and Del Monte whose 220,000 hectares of
agricultural lands in Mindanao
are devoted for export production and geared for further expansion.
This situation of hunger, landlessness and impoverished conditions is
harder on Filipino women in the rural areas who comprise the 50 percent of
the peasant population. On their shoulders fall the burden of stretching
the family’s meager income to provide for everyone in addition to farm
work. This is why a day before World Food Day, the UN Conference for Women
in Beijing declared October 15 as World Rural Women’s Day to recognize the
important role of rural women in uplifting lives in the rural areas. In
the Philippines, women comprise about 80 percent in the labor force for
rice production and yet it is they who felt most acutely the lack of it on
their tables.
In this year’s celebration of World Food Day, what we can do to combat
food hunger, food security and self-sufficiency must start with increasing
self-reliance in food production. This is best done to give real control
of land to those who actually till them and provide support in terms of
modern agricultural tools and processes. In the immediate, the government
should just listen to the farmers who trekked the whole of Luzon to say
their piece in front of the Department of Agriculture and Mendiola:
provide land and justice, junking of the CARPer and Stock Distribution
Option and reverse the agricultural liberalization policies that have
aggravated hunger in our midst.
Miss Finesa Cosico has trained as an entomologist during her BS
Agriculture degree from the University of the Philippines-Los Banos and
also has a master’s degree in Environmental Management from the UP. She is
AGHAM’s resident agriculturist.
Oktubre, buwan ng magsasaka: Ang kalabuan ng tunay na repormang
agraryo
Ang mapait na kalagayan ng mga magsasakang Pilipino ay
nagpapatuloy lampas sa unang 100 araw ng administrasyon at hanggang
Oktubre, na minamarkahan ng mga magsasaka bilang Buwan ng mga Pesante
Lathalaing IBON – Walang banggit sa programa para sa reporma sa
lupa ang Unang 100 Araw na Ulat ng administrasyon ni Pang. ‘Noynoy’ Aquino.
Gayundin sa unang
State of the Nation Address (SONA) ni Pang. Aquino noong Hulyo, na
nagbanggit lang ng public-private partnerships (PPP) para sa mga
pasilidad at imprastruktura sa pagsasaka.
Lahat ito’y naglalantad na ang pagkilos para sa tunay na reporma
sa lupa ay wala sa listahan ng mga prayoridad ni Pang. Aquino, isang
kilalang haciendero. Noong nakaraan, naglahad siya ng suporta para
sa unang taon ng Comprehensive Agrarian Reform Program Extended with
Reforms (CARPer), na tinuligsa ng mga grupong pesante bilang inutil na
batas na nakakiling laban sa mga magasasaka. Katunayan, isang taon
pagkatapos ng pagpatupad ng RA9700 o CARPer, lampas pa sa unang 100 araw
ng bagong administrasyon at pagpasok sa Oktubre na minamarkahan ng
kilusang magbubukid bilang Buwan ng mga Magsasaka, nagpapatuloy ang mapait
na kalagayan ng mga Pilipinong magbubukid.
Tatlong araw lamang matapos sumumpa sa tungkulin si Aquino,
puu-puo ang nasaktan at 42 ang inaresto sa marahas na pagbuwag ng mga
awtoridad sa kampuhan ng mga magsasaka at mga tagasuporta nila ilang
hakbang lamang mula sa Malacanang. Ang kampuhan ay isinagawa upang ihapag
ang mga iginigiit ng mga magsasaka sa bagong administrasyon, tampok ang
matitingkad at sariwang mga kaso ng pangangamkam at kawalang-lupa gaya ng sa
mga Hacienda sa Luisita, Looc at Yulo. Ang bagong administrasyon ay di pa
rin nariringgan ng anumang pagkondena sa mga ekstrahudisyal na pagpatay sa
di bababa sa 12 magsasaka sa loob lamang ng 100 araw nito.
Ang tangkang ipangalandakan ang ‘compromise deal’ sa Hacienda
Luisita sa pagitan ng mga Cojuangco-Aquino at ‘mga kinatawang magsasaka at
manggagawang-bukid’ – bilang ‘solusyn’ sa kontrobersya sa Luisita ay bigo
sa anumang pamantayan. Ang kasunduan ay walang panalo para sa mga
magbubukid na binigyan ng pagpipilian sa pagitan ng pagyakap sa stock
distribution option (SDO) bilang mga ‘may-ari ng sapi’ na pawang barya
pa lamang ang natatanggap – o pagtanggap ng kapirasong lupa mula sa 33% ng
hacienda na hahati-hatiin sa libu-libong magbubukid at manggagawang-bukid.
Kayat ang pagharap sa pangunahing panawagan ng tunay na repormang
agraryo ay di lamang wala sa larawan makalipas ng unang taon ng CARPer.
Kahit ang malamyang implementasyon nitong butas-butas na pinahabang batas
sa reporma sa lupa ay nagpapakita ng maka-may-ari ng lupa’t
kontra-magsasakang balangkas nito.
Bayad sa may-ari ng lupa
Ang pagkiling ng CARPer sa mga may-ari ng lupa ay nasa tradisyon
ng mga nakaraang programa sa reporma sa lupa na nakatungtong sa
paniniwalang sila ay karapat-dapat gawaran ng ‘makatarungang bayad’
kapalit ng pagpapamahagi ng lupa, imbes na ipamahagi nang libre kapwa ang
hawak nilang lupain at lahat ng iba pang yamang rural nang
buong-katarungan sa mga magsasaka na malaon nang nagbubungkal at
nagpapayaman sa lupa. Mula 1972-2008, P289 bilyon na ang natanggap ng mga
may-ari ng lupa bilang kabayaran para sa 1,619,513 ektarya sa pamamagitan
ng mga programang ito para sa reporma sa lupa. Ang karagdagang 19,133
ektaryang dapat bayaran ng Land Bank of the
Philippines ay naipamahagi na mula Enero 2009 hanggang Hunyo
2010.
Ang katangian ng programang kinambalan ng kawalan ng
determinasyong pulitikal para sa tunay at
Mapagpamahaging
repormang agraryo ay nagresulta sa rekisito para sa ‘makatarungang
kabayaran’, na lumikha naman ng mga kundisyon para bumagal at mabaligtad
ang reporma sa lupa. Ang palagiang kakulangan ng pondo para sa repormang
agrary sa pambansang badyet ay nagsanhi rin ng pagkupad ng muling
pagpapamahagi ng lupa nang ilang dekada. Malala pa, ang matagalang
implementasyon ay nagbigay pa sa mga may-ari ng lupa na humanap, makalikha
at samantalahin ang mga butas sa programa at gayon ay ikutan ang reporma
sa lupa.
Sa ilalim ng CARPer, ang
rekisitong paunang-bayad para sa gayong kabayaran ay itinaas pa mula 25%
hanggang 50%.
Kailangan ng testimonya
ng may-ari ng lupa
Inoobliga rin ng CARPer
na magkaroon ng testimonya ng may-ari ng lupa na ang mga target na
benepisyaryong magsasaka ay tunay ngang nagtrabaho sa tinutukoy na lupain
bago mabigyan ng titulo. Ayon sa datos mula sa Department of Agrarian
Reform (DAR), hanggang Hulyo 2010, 106 may-ari ng lupa sa buong bansa ang
tumangging magbigay ng testimonya sa mga kasama, umuupa o
manggagawang-bukid o may nakaambang protesta sa 3,318.4 ektarya ng lupang
tinatarget para sa 1,602 na mga Agrarian Reform Beneficiary (ARB).
Naobserbahan mismo ni Dominador Andres, Pangalawang Kalihim ng DAR, na ang
ganitong nagpapatuloy na pagtutol mula sa mga may-ari ng lupa ay malaking
problema na sasagka sa target na pagkumpleto ng pagpatupad ng CARPer sa
loob ng limang taon.
Higit pa, 5,703.1
ektaryang minamay-ari ng 54 panginoong may-lupa at tinatarget para sa
2,703 mga ARB ay nakalista sa DAR bilang mga ‘problematikong lupain’ na
may alitan sa lupa, dagdag pang mga kaso ng pagbawi ng mga emancipation
patent at certificate of land ownership award, at mga kriminal
na kasong isinampa ng mga may-ari ng lupa laban sa mga magbubukid,
gayundin ang sari-saring kumplikasyon sa pag-kontak sa mga may-ari ng lupa,
paghanap ng mga marka, pagpresyo sa lupa ng Land Bank of the Philippines
at paglipat ng titulo ng mga lupain sa pangalan ng maraming gustong ariin
ang mga ito.
Nananatiling talamak ang
pag-ikot sa pamamahagi ng lupa
Sa 2010 ulat nito,
iniulat ng DAR na ang naabot ng pamamahagi nito ng lupa mula 1972-Hunyo
2010 ay umabot na sa 4,183,524 ektarya o 81% ng target. Sa unang taon ng
CARPer, 64,329 ektarya o 39.5% ng 163,014 target na ektarya ang
naipamahagi.
Noong nakaraang taon,
ang mga ‘breyktru’ sa pamamahagi ng lupang inihalimbawa ng DAR ay sinabing
dahil sa pagpatupad ng CARPer at ‘panunumbalik ng compulsary
acquisition (CA) sa nangungunang papel nito’. Subalit idinaing ni
Anakpawis Partylist Representative Rafael Mariano na sa parehong ulat ng
DAR, 1,777 ektarya lamang o 4% ng 42,428 ektarya ng pribadong lupa ang
naipamahagi sa pamamagitan ng CA.
Mula Enero-Hunyo 2010,
sa 17,501 ektaryang naipamahagi, 1,061.51 ektarya lamang o 6% ang
ipinamahagi sa pamamagitan ng CA. Samantala, ang luang naipamahagi gamit
ang voluntary offer to sell (VOS) na moda – na kayang gamitin ng
mga may-ari ng lupa sa bentahe nila sa pamamagitan ng pagdikta ng presyo –
ay sumaklaw sa mas malaking 7.7% o 1,340.44 ektarya. Ang lupa namang
naipamahagi gamit ang voluntary land transfer (VLT) na moda – na
nagagamit ng mga may-ari ng lupa upang manatiling hawak ang kanilang
lupain sa pamamagitan ng pagpili kung kanino ililipat ang pag-aari nito –
ang sumaklaw sa pinakamalaking porsyento sa 40.7%o 7,119.14 ektaya, na
lahat ay mga lupaing higit 50 ektarya. Ipinapakita nitong sa ilalim ng
CARPer, naikutan ng mas malalaking panginoong may-lupa ang tunay na
distribusyon ng lupa.
Gayundin, sa ilalim ng
pinahabang batas, ni isang kaso ng mga iskemang di-naglilipat ng lupa –
hindi ang ‘stock distribution option’ sa Hacienda Luisita, o ang
‘corporative scheme’ ng Eduardo Cojuangco Jr. & ons Agricultural
Enterprises Inc. sa Negros Occidental, o ang ‘cooperative scheme’
sa pagitan ng San Miguel Corporation at ng Valley Planters Development
Cooperative sa Isabela ni ang iba pang ‘stock-sharing’ na iskema sa
Ilo-ilo at Davao – ang itinigil.
Kumbersyon tungo sa
di-agrikultural na gamit at ganansyang multinasyunal
Sa ilalim ng CARPer, ang
kumbersyon sa daan-daan hanggang libu-libong ektarya ng lupang
agrikultural tungo sa di-agrikultural na gamit ay nagpapatuloy.
Isinasapanganib nito ang kabuhayan ng libu-libong pamilyang magbubukid
gayundin ang seguridad sa pagkain ng bansa. Kabilang rito ang 200 ektarya
ng pagmamay-ari ng mga Araneta na lupa para sa proyektong MRT7 sa Tungkong
Mangga, San Jose Del Monte, Bulacan at ang 375 ektarya ng palayan at
taniman ng mga prutas at gulay para sa Green Earth Heritage Foundation at
cash crops na pang-eksport ng mambabatas na si Luis Villafuerte.
Isang kasong pagsusulit para sa bagong administrasyon kung papaano nito
tatanganin ang bagong aplikasyon para ipalit-gamit ang 157 ektarya ng
tubuhang Hacienda Bacan tungo sa gamit industriyal kahit na napailal noon
pang 2001. Ipinangako pa nga ni Gloria Macapagal Arroyo, na kabilang sa
pamilyang nagmamay-ari sa Hacienda Bacan, na ipamamahagi ang mga lupain ng
hacienda sa 67 benepisyaryong magsasaka.
Nanatili rin sa CARPer
ang prubisyon ng CARP na pumapayag sa mga korporasyong multinasyunal na
kontrolin at paganahin ang mga lupaing agrikultural ng bansa sa
pamamagitan ng pag-upa, pangangasiwa, o mga kontratang pagpapalago o
serbisyo sa haba ng 25 taon at maaari pang muling mapayagan sa dagdag na
25 taon. Sa kaso ng mga transnasyunal na kumpanya gaya
ng Dole at Del Monte, 220,000 ektarya ng agrikultural na lupain sa Mindanao ang nakalaan sa produksyong eksport at nakahanda
para sa ibayong pagpapalawak.
Napansin rin ni Rep.
Mariano ang kalabuan ng istatus ng isang kumprehensibong sistemang
imbentaryong kaayon ng national land use plan, na inasayn ng CARPer
ang DAR na iborador sa unang taon ng implementasyon ng pinahabang batas.
Sinabi niyang ang probisyon ay lalong nagpapakitid sa saklaw ng CARPer
gayong maliban sa mga lupang nireklasipika mula agrikultural tungong
di-agrikultural sa ilalim ng DOJ Opinion No. 44 hanggang Hunyo 15, 1999,
lahat ng lupang nireklasipika mula noon hanggang Agosto 2010 ay maaaring
di na masaklaw ng CARPer.
Walang-kapasyahang
implementasyon
Sa kabila ng mga tangka
ng mga mambabatas na nagsulong ng CARPer na ilako ang pinahaba’t
nirepormang CARP, ang probisyon para sa paglikha ng Congressional
Oversight Committee on Agrarian Reform (COCAR) ay hindi pa naipatutupad.
Pinangungunahan ng mga Pinuno ng mga komite para sa Agrarian Reform ng
parehong dibisyon ng Kamara, ang COCAR ay naging mahalaga sana
sa pagrekomenda at pagsubaybay sa takbo ng pagtukoy at pagpamahagi ng lupa
sa ilalim ng CARPer.
Ang di pag-establisa ng
gayong batayang grupo sa anumang hakbang na may kasing-taas na pambansang
halaga gaya ng repormang agraryo ay isa na namang malungkot na palatanda
ng kalabuan ng isang malakas na tulak para sa tunay na reporma sa lupa
mula sa lehislatibong sangay ng bansa na kasalukuyang nadodominahan ng mga
panginoong may-lupa.
Ang dambuhalang tulak
para sa tunay na progresibong reporma sa lupa ay maaari lamang manggaling
sa hanay ng mga magsasaka at magbubukid na, sa mga nakalipas na henerasyon
at siglo, ay nagpursige upang labanan ang kawalang-lupa sa gitna ng
puspusang pagbubungkal at pagpapayaman ng lupa. Makakatulong para sa
lehislatura at mamamayan ang pagsasaalang-alang sa pagtalakay ng Genuine
Agrarian Reform Bill na itinutulak ng maraming grupo ng mga magsasaka at
mga kaugnay nila bilang alternatibo sa CARPER, na pagkalipas ng isang taon
ay inilantad ang tunay na kulay nito bilang yaong itinutulak ng mga
panginoong maylupa, batbat-ng-butas, at pinalamutiang CARP.
Lathalaing IBON
x
Various news and reports on the Lakbayan ng
magsasaka para sa lupa syt hustisya
STExposure:Lakbayan ng mga Magsasaka 2010 (Part
1 of 4)
STExposure: Lakbayan ng mga Magsasaka 2010 (Part
2 of 4)
STExposure: Lakbayan ng mga Magsasaka 2010 (Part
3 of 4)
STExposure: Lakbayan ng mga Magsasaka 2010 (Part
4 of 4)
Davao City
Photos
by: JONALD MAHINAY
Pedro Arnado, Kilusang Magbubukid sa Pilipinas-SMR
Chairperson speaking in front of 8000 thousands farmers in Rizal Park,
October 22, 2010, during their the rally in time for peasant month
affirming their continuous struggle for land and justice.
Farmers under KMP-SMR throw eggs with red paints
on PNoy's face calling him a total failure for not having the heart nor
the political intent and morality to uplift the plight of the hapless
farmers. (during the march rally dubbed as “Peasant March for Land and
Justice” at Rizal Park, Davao City on October 22, 2010.
Kilusang Magbubukid ng Pilipinas -
Southern Mindanao Region (KMP-SMR)
Press Statement
October 24, 2010
October Peasant Month
Situation of Farmers in Davao, Mindanao detailed in situationer
As landlessness, hunger, militarization, and rights abuses mark the plight
of the Filipino farmers, we from local peoples organizations under the
Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP – Southern Mindanao) affirm our
unwavering commitment to advance the struggle for genuine agrarian reform,
food sovereignty, social justice, and national patrimony.
The first 100 days of the Aquino administration have affirmed the fears of
the peasantry that the P-Noy Administration has no heart nor the political
intent to uplift the plight of the farmers.
Despite its avowals of revitalizing the agricultural industry, the Aquino
administration has no concrete policies that are being implemented to
reverse the past administration’s economic and political mistakes. The
Arroyo regime has put in place the mechanisms for the demise of the local
agricultural industry, the dis-empowerment of the Filipino farmers, and
the violations of their basic human rights.
Instead, the Aquino administration’s 20–year peace and development
road-map, which identifies energy generation, “responsible” mining, aqua
and marine culture, and infrastructure all foretell that this policy
hence, is no different from the Arroyo administration’s creation of
Mindanao as a super region.
This road-map will further subject the farmers and the local agricultural
industry into a deep crisis and will further undermine their right to land
and to life.
The massive conversion of agricultural lands into mono-crop plantations
for agri-business ventures of transnational corporations such as Del
Monte, DOLE, STANFILCO, LA PANDAY, to name a few, have turned self –
reliant farmers and village economies like “slaves” to foreign
corporations. As of 2005, 26,000 hectares of agricultural lands have been
documented to have been converted into banana plantations while more than
40,000 (estimated figure based on 91% production share of Mindanao in
pineapple prod & the 70,000 has land allotted to pineapple in the country)
hectares were converted into pineapple plantations and processing plants.
Contract growership agreements have only favored the profit – oriented
interests of the TNCs/MNCs. Crops are bought at unreasonably low prices
and worse is that the growers alone suffer the losses brought about by
calamities like El Nino, pest infestation and others. Mindanao, from where
40% of the country’s food products come from, have suffered from food and
rice shortage in 2009.
Farmers – turned workers in crop processing plants suffer from wages that
are below the minimum wage, and from government-dictated minimum wages
that barely compensate their labor. Worse, contractualization, union
busting, and other labor-related abuses continue to be rampant today.
Large-scale Mining affects the peasantry in Compostela Valley
The encroachment of large scale and foreign investments by foreign mining
TNCs, in Mindanao have disenfranchised farmers and indigenous peoples from
their rights to land, and their basic human rights as a whole . In
Compostela Valley Province alone, which is known for its large deposits of
gold, mining applications have gobbled up 214,715.14 hectares of land,
while agricultural development covered only 119,600 hectares.
Compostela Valley is also host to the large-scale operations of Echo Bay,
Toronto Ventures and Crew Minerals, to name a few, which are all
Canadian-owned mining corporations. Meanwhile, mineral rich lands Diwalwal
and Pantukan are targeted by large scale mining operations in order to
address the increasing demands for minerals of 1st world countries. Amidst
this, mining TNCs have continued to evade paying reparation to the people
and communities affected by mining – related environmental destruction and
tragedies such as those that happened in Kingking, Pantukan, Masara, New
Leyte, Compostela Valley Province.
The deregulated and export-oriented mining operations in the country has
also posed environmental and economic risks --- the impact of toxic
pollution caused by lead, arsenic and mercury that come from the
processing of gold and minerals and landslides in mining areas have been
well documented problems caused by large scale mining.
Failure of CARP
Amidst this, the failure Comprehensive Agrarian Reform Program (CARP)
which was extended for another 5 years under the Arroyo administration is
ominous.
In the Davao Region for instance, where population of farmers would
account for 60-70% of the total population, the DAR on the other hand has
only distributed lands to as much as 140,000 agrarian reform
beneficiaries.
70% of the “landed” farmers in Davao region till only about 2 hectares of
land, whose yields are hardly able to sustain their basic needs for food.
While generally, 7 out of 10 farmers do not own the land they till. 90% of
the farmers in Lomundao, Marilog and Paquibato District in Davao City, for
instance, who have been tilling the land for around 30 to 50 years have
only been awarded stewardship rights and are now threatened to be
displaced by mining, and massive land conversion due to a jathropa
plantation and state-declared reservation area.
Militarization and Human Rights Abuses
The lack of social services such as access to primary and secondary
education and access to medical health services in rural poor communities
have worsened the situation of hunger and poverty experienced by the
peasantry.
On top of these, we, farmers also suffer from the dehumanizing
consequences of militarization patterned after the military counter
insurgency plan Oplan Bantay Laya 2. In the 3rd Quarter of this year in
Davao Region alone, two farmers from Paquibato District and one farmer
from Mawab have been brutally slain.
Justice continues to evade the families of Farmers Association of Davao
City (FADC) farmer leader Celso Pojas and of Ludinio Monzon, an
anti-mining activist and a lumad farmer from Davao Oriental; both were
slain by military agents in 2008 and 2009, respectively.
Hamletting of our communities where military reign with terror continues
unabated despite the dangers that this military practice posed on the
civilian populace. The military has indeed lost any sense of morality and
respect of dignity as the rights women, men and youth are consistently
violated.
Peasants continue to struggle for land and Justice
Under the PNoy Administration where the Filipino peoples had banked on for
social and political change, we see no sense of hope, peace nor justice
coming for the Filipino peasantry.
In the very own backyard of President Noynoy, the Cojuangco’s hacienda
where 7 Hacienda Luisita farmers have been massacred in 2004 , justice is
dead. So goes in the rest of the country. So goes for the whole nation.
With this, the Filipino peasants affirm its continued militant struggle
for land and the right to till. We avow to renew our strength at each time
that the threats to our life and democratic rights are also intensified by
this puppet, unjust and anti-people government.
We enjoin all Filipino farmers, the Filipino workers, and our fellow
Filipinos to stand by our side as we continue the struggle for genuine
land reform, social justice in defense of our patrimony against the ever
sharpening attacks of US imperialism through its vassals of power in the
bureaucracy and feudal system. #
FOR REFERENCE:
Pedro Arnado
Chairperson
KMP-SMR
Farmers under KMP from various areas
in Davao Region wave their flags as they reach Rizal Park from their long
march (march for land and justice) during the peasant month commemoration,
October 22, 2010.
More than one
thousand farmers coming from various provinces in Davao Region commemorates October as Peasant Month in a torch march dubbed as
"A thousand torches for land and justice" from Freedom Park to Rizal Park,
Davao City.
On the October Peasant Month:
KMP AFFIRMS RENEWED STRENGTH IN THE STRUGGLE FOR GENUINE LAND REFORM
The first 100 days of the Aquino administration have affirmed the fears of
the peasantry that the P-Noy Administration has no heart nor the political
intent and morality to uplift the plight of the farmers.
Farmers under KMP-SMR throw eggs with
red paints on PNoy's face calling him a total failure for not having the
heart nor the political intent and morality to uplift the plight of the
hapless farmers. (during the march rally dubbed as “Peasant March for Land
and Justice” at Rizal Park, Davao City on October 22, 2010
KMP-SMR peasant leaders from various
provinces in Davao Region joined the march rally dubbed as “Martsa alang
sa Yuta ug Hustisya!” raising their fist in affirmation of their
continuous struggle for land and justice.
Bohol
News Release
Oktober 21, 2010
Protesta alang sa Kasiguruan sa
Pagkaon
Sa panahon sa rali, gipadayag sa mga mamumulong ang lain-laing mga isyu.
Gipalanog sa mamumulong sa Anakpawis-Bohol ug mga mananagat ang hugtanong
pagbatok sa planong reklamasyon sa usa ka bahin sa kadagatan sa isla sa
Panglao. Kini matod pa tataw nga magdislokar sa lugar panagatan ug
kapanginhasan sa mga gagmay’ng mananagat ug mobunga og kadaot sa
kinaiyahan. Gipalanog usab niini ang kusganong pagbatok sa planong gatusan
ka liboang hektaryang tamnan og guso sa mamumuhunang mga Koryano. Ang
pagpadayag og pag-atras sa maong plano giilang usa ka inisyal nga kadaugan
sa hinugpong nga pagbatok sa maong proyekto apan padayon kining nanawagan
sa pagkamabinantayon diha sa pagdepensa sa kinaiyahan ug katungod sa
pangibuhian.
Gipadayag usab sa mga mag-uuma ang padayong wala maresolba nga kaso sa mga
mag-uumang biktima sa palpak nga proyekto sa higanteng dam sa probinsya,
ang Malinao ug Bayungan. Layo kini sa target nga makabenepisyong ihap sa
mag-uuma, daghang luna nga gipatag nga wala matubigi, dili maayo ang
serbisyo ug adunay mahal nga bayad sa serbisyo kunuhay niini. Gipunting
usab ang padayong mga konbersyon sa lunang pang-agrikultural alang sa
plantasyong “cash crops” sama sa oil palm ug jathropa nga hulga sa
kasiguruan sa pagkaon. Dugang gipalanog sa mga lider-mag-uuma ang padayong
mga surbeylans, pagpanghulga ug pagpangdaot sa pwersang militar batok sa
mga sakop sa HUMABOL ug kaalyadong mga organisasyon niini.
Gibanatan sa HUMABOL ug BAYAN-Bohol ang kapakyas sa bag-ong rehimeng
Aquino sa paghisgot ug pagtratar sa suliran sa kakulang ug kawalay yuta sa
mga mag-uuma. Ang pagpadayon niini sa mga kasabutang langyaw’ng dili patas
ug nakaapekto pag-ayo sa pag-us-os ug pagka-atrasado sa sektor sa lokal
nga agrikultura ug sa padayong paghanyag sa atong kayutaan ug kadagatang
sa langyaw’ng pagpahimulos. Gipunting usab niini ang pagpadayon ni Aquino
sa OPLAN BANTAY LAYA nga program sa bangis nga gipulihang administrasyon
ug kapakyas niini sa paghatag og lakang sa paghunong sa mga kaso sa
politikanhong pagpamatay.
Natapos ang rali sa may mga 4:30 sa hapon.
Reference:
Danilo Olayvar
Pangkinatibuk-ang Kalihim
BONUS TRACKS
Bata sa Lakbayan ng magsasaka ......
..... at bata sa lansangan.
Paslit
ni Karl Weber
Hanggang kailan
Kita matatagpuan
Sa lansangan
Sa sasakyan
Maghapon at magdamag
Namamalimos
Para sa munting barya
Panandaliang lunas
Sa malaong kagutuman
Hanggang kailan mo
Papasanin ang kahirapan
Mamulot ng basura
Gutay gutay na damit
Pagal at lantad na katawan
Sinipsip ng semento
Sa ilalim ng tulay
Sa kalye
Dinadaanan ng marami
Katabi ang yong mga kalakal
Hanggang kailan
papagurin ang iyong isip
Na mangarap
Ng Pagkain
Damit
Bubong na masilungan
Gamot
Makapag-aral
Desenteng pamumuhay
Ng malasakit
Ng init ng pagmamahal
Hanggang kailan papatak
Ang aking mga luha
At humagulgol
Sa pait na yong sinapit
Mainis
Magalit
Sa pamahalaang
Makasarili
Pabaya
Bakal
At ganid
Hangga’t
palad
Mo’y nakabuka
Mga mata’y
Namumugto
Katawa’y
Tuluyang mabuwal
At bumagsak
Sa lansangan
Patuloy ko kayong
Maging inspirasyon
Paghuhugutan ng lakas
Sa pag-aambag
Ng pakilos
Na magbibigay ng pag-asa
Tungo sa maningning
Mong bukas
Kayong aking mahal
Na paslit sa lansangan.
Pagal ang kanilang murang katawan sa maghapong pangangalakal (sa ilalim ng
MRT Station, Makati City-Philippine's Financial District) Kuha ni Karl
Weber
