Lakbayan ng Magsasaka para sa lupa at hustisya,

laban sa hacienderong rehimen ni Noynoy Aquino


Day 4 (Final Day)     Day 1-2      ■   Day 3


■    From DAR to Mendiola       ■     Davao City       ■    Bohol



October 21, 2010


Three poems: 


 ■   Asyenda ni Nonilon Queano       ■   Magsasaka ni Richard Gappi     


■   Niligis na apdo lamang ang asukal ni Rogelio Ordoñezl     ■   Paslit ni Karl Weber



■   Video



■   Bonus Tracks










Photos courtesy of Arkibong Bayan, KASAMA-TK,  Jaime de Guzman,  Sarah Raymundo and Ipelonio Soco as indicated by the filenames,


The US-Aquino regime will worsen the feudal exploitation of the peasantry; the Filipino people must unwaveringly struggle for genuine land reform
Spokesperson , NDFP - Mindanao

26 October 2010

The National Democratic Front of the Philippines in Mindanao (NDFP-Mindanao) reaffirms the call for genuine land reform of millions of Filipino peasant masses across the country who, in marking October as Peasant month, recently took their long-time demands to the streets, challenging the newly-installed Aquino government to seriously address the problem of land.

However, a real solution to the land problem of the Filipino peasantry, who comprise more than 70% of the country's population, is not forthcoming as their grievances fall on ears that only listen to and act on the dictates of the big landlord, comprador classes and its imperialist boss. Thus, even as the peasant masses celebrate Peasant month, they continue to be deprived of their right to own the land they till.

One after another, reactionary regimes in the past -- from Roxas to Macapagal-Arroyo -- violently quashed any attempt to bring about genuine land reform in the Philippines to favour landlord and imperialist interests against that of thousands upon thousands of peasants. To appease the growing discontent and, eventually, to snuff out the aspiration for revolutionary change of the peasantry, these governments of landlord and big bourgeois compradors offered bogus agrarian programs that only managed to shove the peasant masses deeper into deprivation and destitution.

Under the new regime, the peasant situation is expected to turn for the worse because Noynoy Aquino, who comes from the powerful Cojuangco-Aquino landlord clan well-known for committing anti-peasant acts, has, in collusion with local big business, blocked genuine agrarian reform. And, by way of his so-called "private-public partnership" and other similar schemes, offered up vast tracts of arable land for sale to foreign monopoly capitalists. Tellingly, Don Aquino's response to the demands of the Hacienda Luisita farmers was to offer them with bogus schemes more insidious than the SDO (Stock Distribution Option), which aim to weaken peasant unity rather than provide a genuine and lasting solution to the problem.

In Mindanao, the Aquino government, in continuing what the US-Arroyo Regime did in the last decade, has opened the island's vast expanse of land for agri-business, plantations, destructive logging and large-scale mining operations to forcibly grab, resulting in the displacement of countless peasants and peasant-workers. It is no surprise that the US imperialist anointed Aquino as the president in a pre-programmed automated election.

In Southern Mindanao, capitalist plantations owned by AJMR Sumitumo and Dole, two of the largest in agri-business, are currently expanding operations, rapidly gobbling up land, in collusion with local big landlords Floriendo, Soriano, Dizon, etc., to the very detriment of thousands of peasants. In the Far Southern Mindanao, Dole has already laid claim to more than 35,000 hectares of prime land; the largest foreign mining company in the country, Xstrata SMI, took over more than 90,000 hectares of land from the Western Mining Corp. in the quadri-boundary of this region's four provinces; and, Danding Cojuanco's San Miguel Corp. has begun agri-business and mining operations in the provinces of South Cotabato, Sultan Kudarat and Sarangani. In North Central Mindanao, multi-national companies Dole, Del Monte, Nestle, Inc. and San Miguel Corp. now dominate both the provinces of Bukidnon and Misamis Oriental. In Caraga, the large mining firms Red V Ltd., BHP Billitton, Marcventures Mining and Development Corp., the Puyat-owned logging company SUDECOR, and banana and oil palm plantations owned respectively by Soriano and FPPI and API have displaced peasant and lumad communities as well as ravaged the region's rich environment.



Massive militarization by the Armed Forces of the Philippines, Philippine National Police, and armed paramilitary units under the guise of counter-insurgency is an indispensable component to guarantee the unhampered operations, exploitation and expansion of these foreign monopoly companies.

As mercenaries, AFP troops have acted as Industrial Defense Force (IDF) units to secure these said multinational companies. These military operations have resulted in the perpetration of grave human rights abuses against both the Moro and non-Moro peasants and the lumad people, which include extra-judicial killings, forced disappearances, torture, divestment of crops and property, rape and the displacement of whole communities.

This condition is expected to worsen once the constitution of the Government of the Republic of the Philippines is amended by the reactionary legislature to make way for treasonous policies such as allowing foreign entities 100% land ownership. The evisceration of remaining safeguards for the protection of national patrimony and sovereignty preludes the wholesale plunder of our land and our resources.

As far as genuine land reform is concerned, the landlord Benigno Aquino III is only bound to make his imperialist master content and leave the peasantry and farm workers languish in abject poverty. Thus, the only solution is for the peasant masses to take the initiative into their own hands and to resolutely launch their own version of genuine land reform by way of an agrarian revolution, which would smash the chains of feudal exploitation. Agrarian revolution, which aims to end the feudal exploitation and oppression of the peasants, is the main content of the New Democratic Revolution waged by the Communist Party of the Philippines, the New People's Army, and the NDFP.

Recently, peasant masses across the country and, particularly, in Mindanao have launched a series of mass actions that herald agrarian issues, demanding for the step by step lowering of land rent and usury; increase of farm wages; increase in the farm gate prices of farm products and decrease in the prices of farm inputs and basic commodities -- an overture to the eventual crushing of feudal bondage. These waves of collective peasant actions have increasingly become frequent, intense and widespread in the island, benefitting thousands of peasants and lumad.

As the struggle for genuine land reform becomes more intense, the ruling class and their armed apparatus will become ever more violent. Thus, we call on the peasant masses to remain steadfast in their historic struggle to liberate themselves from feudal yoke of oppression and exploitation. You always have the Communist Party of the Philippines to lead the way and the New People's Army to depend on to make certain that victory in this epochal battle for national liberation and democracy is attained.

We call on progressive groups and sectors, church people, and well-meaning individuals to support and unite behind the peasant masses in the struggle for land.

Long live the peasant masses!

Carry the Agrarian Revolution forward!
For multimedia, archived materials, and other information, please visit the
following websites:



October 21, 2010
Nestor Villanueva (09104552054) | Spokesperson | KASAMA-TK
Andrianne Mark Ng (09993696639) |Spokesperson | BAYAN - ST

Pagtatapos ng Lakbayan, unang hakbang lamang sa paglaban sa ‘Republika ng Haciendero’

Sa pagtatatapos ng Lakbayan ng Magsasaka Para sa Lupa at Hustisya, Laban sa Hacienderong Rehimen ni Aquino, tumungo ngayong araw ang mga magsasaka sa Mendiola upang bigyang paalala ang administrasyon ni Aquino na magpapatuloy ang laban ng magsasaka para sa tunay na reporma sa lupa.

“Darating ang panahon, patutunayan ng kasaysayan na tama ang ginawa ng mga magsasaka mula sa Timog Katagalugan na labanan ang rehimeng Aquino. Ngayong araw, bagama’t idinideklara naming tagumpay ang Lakbayan, hindi dito natatapos ang aming laban, simula lamang ito ng mas papatinding mga krisis sa ilalim ng hacienderong rehimen na nangangailangan ng mas matibay na paninindigan at paglaban mula hanay ng mga magsasaka,” ani Nestor Villanueva, tagapagsalita ng KASAMA-TK.

Banggit ni Villanueva, ang apat na araw na martsa ay lalong nagpanday sa pagkakaisa ng mamamayan dahil sa kabila ng matinding ulan dulot ng bagyong Juan at banta ng panunupil mula sa mga elemento ng pulis at militar ay hindi nagpatinag ang mga magsasaka at mamamayan. “Patunay ito sa kolektibong lakas ng mamamayan na seryosong singilin ang sinumang maluklok sa poder na ipatupad ang daang-taong kahilingan ng mga magsasaka sa lupa. Wala na kaming aasahan sa kasalukuyang rehimen; gagawin ng magsasaka ang lahat ng paraan upang matiyak na kasama ang mamamayan sa tunay na landas ng pagbabago.”

At sa pagdalusong ng bagyong Juan, 200,000 na pamilya ang matinding nasalanta at nagsilikas na mula sa kanilang panirikan. Sa inisyal na tala mismo ng National Disaster Coordinating Council (NDCC), umabot na rin sa 1.34 B na ani at pangisdaan ang tuluyan ng bumigay dahil sa bagyo.

Binatikos ni Villanueva ang National Food Authority dahil sa nasirang 9,368 na bag ng palay at 10,000 na bag ng bigas na pawang nakaimbak sa mga warehouse sa Tumauni, Roxas at Palanan sa lalawigan ng Isabela. “Kung ipinamahagi na lamang sana ito sa maralita ay nakatulong pa ang gobyerno. Nakapanlulumong isipin na tone-toneladang bigas ang iniimbak lamang at nasasayang sa bagyo.”

Sa malalang kalagayan ng agrikultura dulot ng bagyo, marapat lamang na primaryang pagtuunan ng pansin ng NDCC ang mga magsasaka at paglaanan ang mga ito ng sapat na pondo mula sa calamity fund ng Pilipinas. Ngunit saad ni Andrianne Mark Ng, tagapagsalita ng BAYAN-ST, pamamahagi ng lupa sa mga magsasaka pa rin ang pinakamainam na disaster prevention dahil binibigyan nito ng katiyakan sa pamumuhay ang mga magsasaka.

“Doble-doble ang kahirapang dinaranas ng mga magsasaka, umulan man o bumagyo – kalakhan ng ani ay hindi sa kanila mapupunta. Dahil sa patuloy na pangangamkam ng iilan sa yaman ng bansa, nalalagay si Juan lagi sa kalunsurang may bagyong Juan - lalo pa’t nariyan ang mga militar na dinarahas sila,” saad ni Ng

Kinundena ng mga magsasaka at iba pang organisasyon ang illegal na pag-aresto at pagdetine sa tatlong magsasaka mula sa Laguna. Noong Oktubre 5, tatlong araw lamang bagong mag-100 araw sa pwesto si Aquino, ay inaresto sina Darwin Liwag, bise-presidente ng KASAMA-TK at tagapangulo ng Pagkakaisa at Ugnayan ng mga Magsasaka sa Laguna (PUMALAG) at dalawa pa niyang kasamahan dahil sa gawa-gawang kaso ng illegal possession of explosives at pagiging miyembro di-umano ng New People’s Army. Pinabulaan ito ng mga grupo at sinabing aktibo pa nga ang tatlo sa paghahanda sa Lakbayan ng magsasaka at ang naganap na kampuhan ng magsasaka sa harap ng Department of Agrarian Reform.

Bitbit rin ng mga magsasaka ng Timog Katagalugan ang pagkundena sa pagpapalawig ni Aquino sa Oplan Bantay Laya na nagdulot ng patuloy na pagpaslang sa rehiyon maging ng bagong administrasyon, tulad na lamang sa Montalban, Rizal, kung saan limang magsasaka at katutubo ang brutal na pinagbabaril ng mga pinaghihinalaang elemento ng militar noong July 19 at September 19. Nariyan din ang patuloy na presensiya ng mga CAFGU sa Batangas na nambugbog ng isang 17-anyos na lalaki dahil sa hindi nito pagpayag na sumali sa kanila.

Pagkarating sa Mendiola ng ay sinunog ng mga magsasaka ang effigy ni Noynoy na panangalanan nilang “Señor Haciendero”.

“Malinaw kung kaninong interes ang itinataguyod ni Noynoy Aquino. Tapos na ang ilusyon ng pangarap at pangakong dulot ng dilaw na laso ni Aquino –sa tunay nitong kulay ay ang daang taong kadena ng pagsasamantala sa mga magsasaka. Ang pagtatapos ng Lakbayang ito ay unang hakbang lamang

ng paglaban ng mga magsasaka at mamamayan sa Republika ng Haciendero ni Aquino,” saad ni Villanueva.

Para sa karagdagang impormasyon, kumontak kina Roge (09394635689) o Jonelle (09168785153)



Land reform policy best proof there’s no change under Aquino

Today’s march of farmers from all over Luzon to Mendiola to demand land and justice is the best and clearest proof that President Aquino has not instituted real change in the country. It is yet another proof that the country’s centuries-long problem of land has yet to be resolved, in a kind of “change” that is real and thoroughgoing.

Land reform as an issue demands nothing less than a clear and committed partisanship – either to the farmers who till the land or to the landlords who benefit from others’ toil like parasites. Empowering farmers to rise from poverty through genuine land reform demand nothing less than a commitment and capacity to overhaul the existing socio-economic order.

Aquino has failed the test of land reform – miserably. He has shown nothing less than a clear subservience to his class and family’s landowning interests. He has not shown the commitment nor the capacity to reform the system responsible for his family’s continued accumulation of wealth and power.

We have every reason to believe that today’s march forms part of a rising crescendo of protests that will intensify in the coming years. The Filipino farmers, workers and people have every reason to be outraged and to rise up in revolt against another regime that upholds continuity of oppression and deprivation. #



October 20, 2010

Nestor Villanueva (09104552054) | Spokesperson | KASAMA-TK
Glen Malabanan | Deputy Secretary General | KARAPATAN-ST (09217420036)

Sa kabi-kabilang kaso ng pagpaslang at pagdukot:
Human rights violator, bagong bansag sa DND

VIOLATOR imbis na ADVOCATE ng karapatang pantao- ito ang bansag na simbolikong ipinataw sa Department of National Defense (DND) ng mga magsasaka at ilan pang mula sa iba’t-ibang sektor sa ikatlong araw ng Lakabayan ng magsasaka para sa lupa at hustisya. Sa pagmartsa nila sa nasabing tanggapan, paintbombs at pagpapalit ng bansag ang isinalubong ng mga Lakbayani sa mga kapulisan at militar dahil sa kabi-kabilang kaso ng pagyurak sa karapatang pantao na pinangungunahan pa ng mga ito.

Kamakailan lang, dinukot at idinetene ng mga miyembro ng 202nd Brigade at 1st Infantry Batallion ng Philippine Army ang tatlong magsasaka sa isang checkpoint sa Brgy. Lewin, Lumban, Laguna, sa pamumuno ni Lt. Aaron Nasataya.

Ayon sa Katipunan ng Samahang Magbubukid- Timog Katagalugan (KASAMA-TK), tinamnan ng armas ng mga militar at binansagang mga miyembro ng rebolusyonaryong grupong New People’s Army ang mga magsasakang si Darwin Liwag, pangkalahatang kalihim ng pamprobinsyang grupo ng magsasaka na Pagkakaisa at Ugnayan ng mga Magsasaka sa Laguna, at dalawa pang kasapi na sina Rey Malaborbor at Aries Cuazo.

Ang pagdukot sa tatlo ay hinihinalang konektado sa pagtatayo ng kampuhan ng mga magsasaka sa tapat ng tanggapan ng Department of Agrarian Reform (DAR) mula pa noong una hanggang ika-isandaang araw ni Noynoy Aquino sa poder upang igiit kay Aquino ang pamamahagi ng lupa na kinamkam mula sa mga magsasaka ng mga panginoong may lupa. Kabilang si Liwag at dalawa pang kasamahan nito sa marahas na pinalayas ng mga militar sa kampuhan dahil sa pagiging hadlang umano nito sa madulas na daloy ng trapiko.

“Wala ng tenga ang nakaupo para sa hinaing ng mga mamamayan. Ang sinumang may lehitimong reklamo ay pinapaslang o ‘di kaya’y dinudukot. Nasaan ang daang matuwid kung mismong ang masa, partikular ang mga magsasaka, ay hindi pinakikinggan?,” ani Axel Pinpin, kasalukuyang pangkalahatang kalihim ng KASAMA-TK.

Ayon sa 2009 Human Right Report ng KARAPATAN-ST, isang grupong tagapagtaguyod ng karapatang pantao, sa 1,118 na kaso ng pampulitikang pamamaslang, 560 ay mga magsasaka.

Kasama na dito sina Eden Marcellana, dating pangkalahatang kalihim ng KARAPATAN-ST, at Eddie Gumanoy, dating tagapangulo ng KASAMA-TK na walang-habas na tinorture, binaril, at iniwan sa isang kanal sa Bansud ng mga miyembro ng militar matapos manguna sa imbestigasyon ng mga kaso ng pagdukot at pagpatay ng mga aktibista sa Gloria at Pinamalayan sa lalawigan ng Oriental Mindoro.

Kabilang din sa bilang na ito ang tatlong Dumagat na pawang mga miyembro ng Katribu partylist na pinagbabaril din ng mga pinaghihinalaang mga militar matapos makiisa sa pagpigil sa isang malaking proyekto ng San Miguel Corporation sa Laiban Dam.

“Kinokondena ng KARAPATAN-ST ang walang habas na pagyurak sa karapatang pantao at pagpatay sa mga magsasaka na nakikibaka para sa kanilang lupa. Ipinapanawagan namin ang pagpigil ni Noynoy Aquino sa Oplan Bantay Laya na ginagawa lamang na legal ang pagpatay at pagdukot sa mga aktibista,” pahay ni Glen Malabanan, pangkalahatang kalihim ng KARAPATAN-ST.

Ang Oplan Bantay Laya ay isang programang sinimulan ni Gloria Macapagal-Arroyo noong siya ay presidente pa at kasalukuyang ipinagpapatuloy ni Aquino na may layon na, ‘di umano, ay labanan ang pwersa ng mga terorista, komunista, at mga maka-kaliwang grupo para sa ikatataguyod ng karapatang pantao.

“Kitang-kita naman natin, layunin pa lang ay baluktot na itong Oplan Bantay Laya na ito. At sa pagpapatuloy dito ni Noynoy Aquino, wala siyang pinag-iba kay Gloria Arroyo: mga pangunahing human rights violator. Isama mo pa d’yan ang DND na walang-habas rin kung maging tuta sa pagsunod sa utos ng pagpatay at pagdukot,” dagdag pa ni Malabanan.

Kaya naman, sa kabila ng matinding hagupit ng Bagyong Juan ay patuloy na mamartsa ang mga Lakbayani ngayong araw patungo sa tanggapan ng (DAR) upang magdaos ng isang pangkulturang pagtatanghal para sa patuloy na panawagan para sa hustisya sa mga nag-alay ng buhay sa pakikibaka para sa lupa. Inaasahang madagdagan pa ang bilang ng mga Lakbayani sa pagsapi ng ilan pang mga demonstrador mula Kilusang Magbubukid ng Pilipinas.#

Para sa karagdagang impormasyon, kumontak kina Roge (09394635689) o Jonelle (09168785153)



October 20, 2010

Nestor Villanueva (09104552054) | Spokesperson | KASAMA-TK
Glen Malabanan | Deputy Secretary General | KARAPATAN-ST (09217420036)

Mga magsasaka nag-alay ng misa para sa mga sinalanta ng Bagyong Juan,
Iginiit ang katarungan sa mga biktima ng pampulitikang pagpaslang

Bilang opisyal na panimula ng pangatlong araw ng Lakbayan ng Magsasaka para sa Lupa at Hustisya, nagdaos ng isang misa sa Baclaran Church ang mga magsasaka, kasama ang iba pang tagasuporta mula pa sa Timog Katagalugan at Bicolandia para sa mga sinalanta ng Bagyong Juan at lahat ng biktima ng pampulitikang pamamaslang na lumaban para sa kanilang karapatan sa lupa.

“Mas matindi pa kaysa sa hagupit ni Bagyong Juan ang nararamdaman ng ating mga kaibigan na nawalan ng mahal sa buhay dahil sa walang-habas na pamamaslang ng mga may kapangyarihan sa hanay ng mga inaapi at lumalaban,” pahayag ni Nestor Villanueva, tagapagsalita ng Kalipunan ng Samahang Magbubukid- Timog Katagalugan (KASAMA-TK).

Sa unang 100 araw pa lamang ni Noynoy Aquino sa poder, umabot na sa 16 ang biktima ng pampulitikang pamamaslang- halos pantay na sa 17 na bilang ng mga biktima ng pampulitikang pamamaslang sa huling anim na buwan ni Gloria Arroyo.

Kabilang sa mga pinaslang ay ang tatlong Dumagat na miyembro ng Katribu Partylist sa probinsiya ng Rizal. Noong July 19 ay pinagbabaril ang tatlo ng mga pinaghihinalaang elemento ng militar habang nakasakay sa kanilang motorsiklo. Dalawang magsasaka pa ang pinaslang nitong September 19 sa Montalban. Niratrat ng bala ng mga militar ang isang kubo sa Brgy. Pura sa ‘di malamang kadahilanan.

Tampok ang laban ng mga Dumagat doon tungkol sa malaking proyekto ng Laiban Dam sa pangunguna ng San Miguel Corporation, na magpapalayas sa residente ng siyam na baranggay sa Tanay. Maaalalang noong December 2001, pinagbabaril sa Antipolo City ng mga elemento ng military ang isang lider-Dumagat na si Nicanor delos Santos.

Sa inilabas na 2009 Human Rights Report ng KARAPATAN, sa 1,118 na bilang ng pampulitikang pamamaslang 560 dito ay mga magsasaka. Kabilang dito sina Eddie Gumanoy, na noo’y tagapangulo ng KASAMA-TK, at Eden Marcellana, secretary-general ng KARAPATAN-ST. Natagpuan ang bangkay ng dalawa sa isang kanal sa Bansud, Oriental Mindoro noong Abril, 2003, matapos dukutin at i-torture ng mga militar.

“Kung talagang may mga naresolba nang kaso ng extrajudicial killings at iba pang tipo ng human rights violations, may nakita sana tayong nakulong o napatawan ng parusa. Pero sino ang mga nasa loob ng kulungan ngayon? Hindi ang mga tunay na may sala kundi ang mga aktibistang lumalaban para sa mga batayang karapatan,” saad ni Glen Malabanan, Deputy Secretary General ng KARAPATAN-Southern Tagalog. Banggit pa ni Malabanan, ang pagpapatuloy ni Aquino sa Oplan Bantay Laya hanggang January 2011 ay nagpapatunay lamang ng kawalan niya ng kaibahan kay Arroyo pagdating sa pagtaguyod ng karapatang pantao.

Sa kabilang dako, kasabay ng pakikisimpatya ng mga Lakbayani sa mga apektado ng bagyo, giniit nila sa administrasyon ni Noynoy na laanan ng pondo mula sa calamity fund ng Pilipinas ang mga magsasakang matinding nasalanta ng bagyong Juan.

Mula pa noong Oktubre 18, Lunes, patuloy na sinalanta ng Bagyong Juan ang Cagayan at Isabela, maging ang ilang bahagi ng Kamaynilaan. Mayor na nakakaranas ng epekto ng naturang bagyo ay ang mga kanayunang panirahan na siyang pangunahing pinagkukunan ng kabuhayan ng mga magsasaka.

Pondo at hindi “mapanlinlang” na relokasyon ang hinihingi ng mga magsasaka, lalo na kung pagbabatayan ang nangyari noong Bagyong Ondoy, kung saan, ayon kay Villanueva, ay hindi na pinayagang bumalik sa kanilang panirikan ang mga magsasaka mula sa komunidad ng Pakil at Pangil, Laguna. Pagkatapos mailipat sa ibang lugar ang mga magsasaka dulot ng baha, hinayaan nang mapunta ang lupang kanilang sinasaka sa mga negosyante para sa mga ‘di umano ay “rehabilitation” at “development programs.”

Sa kabila ng matinding pahirap dulot ng walang tigil na ulan at hangin, “Bagyuhin man ay hindi titigil ang mga magsasaka sa kanilang laban lalo na’t para sa mga nasalanta ni bagyong Juan at higit para sa mga biktima ng pampulitikang pamamaslang,” ani Villanueva.

Ngayong araw rin tumungo ang mga magsasaka sa opisina ng Japanese Embassy, mga Cojuanco at Yulo upang kalampagin ang mga korporasyon at pamilyang nangamkam ng lupa ng libo-libong magsasaka sa Pilipinas. Ilalantad na rin sa publiko ang isang pangkulturang pagtatanghal na tinaguriang “Napasong Pangako” kung saan babasagin ng mga magsasaka ang isang paso na sumisimbulo sa huwad na repormang agraryo ng rehimeng Aquino.#


Para sa karagdagang impormasyon, kumontak kina Jonelle (09168785153) o Bevs (09282039215)




-Nonilon V. Queano

Ako’y isinilang, lumaki’t tumanda
Sa asyendang bukid ng aking ninuno
Mundo’y do’n gumulong, tulad sa gunita
Tinagpas ng hirap, kinain ng laho

Ang musmos na hubo at hubad sa araw
May kuwerdas ang dibdib, ang balat ay hapit
Patinga-tingala at palagaw-lagaw
Limot kung kailan kumita ng langit

Ang inang kumandong sa kaniyang anak
Sa oras ng gutom, sakit, pagtitiis
Minsan’y sakada rin, halibas ay itak
Lahat pati puso’y sinimpan sa hapis

Ang amang nahutok sa pakikitalad
Sa hirap at pagod, gutom, pagdarahop
Nag-asam ng laya, nangarap lumipad
Ngunit mula’t mula’y kalos na ang salop

Walang ibabagwis ang sahod-pulubi
Ipupugal lamang nang paikot-ikot
Paano uusad kung ni ang pambili
Ng pagkain, damit, lahat di masimot

Ganito ang buhay sa asyenda namin
Bawa’t henerasyon’y kuwentong susulatin
Mistulang bilanggo kung aming limiin
At ang kuwentong ito’y uulit-ulitin

Subalit mayroong bagong pangyayari
Nitong huling araw na di pa nasulat
Mga manggagawa sa asyenda dini
Ang nagsibalikwas tila nangamulat

Kasabay din noon may mga nautas
Sa putok ng baril ng guwardiyang bayaran
Ngunit hudyat yaon ng lalong paglakas
Ng kilos protesta dito sa tubuhan

Yaong kuwentong yaon'y nais kong awitin
Ilalahad bukas at sana’y limiin,
Yaon din ang araw na sa papawirin
Sana’y makalipad kauring alipin.



Note from the author:

Sinulat ko ang tula para ambag sa laban ng mga magsasaka! Hindi mo naitatanong magsasaka rin ang Tatay (pumanaw na noong 1983 pa at bago ako napadpad sa Maynila at pumasok sa UP, magsasaka muna ako na katulong ng Tatay sa pagkokopra at pag-aani ng palay sa bukid) ko, kaya nga isa sa mga dulang sinulat ko noong mga seventies pa (na nanalo pa sa CCP Lit. Contest at dinirihe noon ni Soxy Topacio para sa Teatro Tomasino na nagtanghal sa CCP Bulwagang Gantimpala), ay may pamagat na "Ang Magsasaka."




Niligis Na Apdo Lamang Ang Asukal
ni Rogelio L. Ordoñez

kinatarata na ang mga sakada
sa pagsuyod ng mga mata
sa katawan ng asyenda
pinaglumot na ng mga dekada
mga daing nila’t protesta
di na makita
mukha ni anino ng tumakas na pag-asa
sumanib ba iyon
sa balumbon ng mga ulap
habang dapithapo’y namamaalam?
yumakap ba iyon sa katawan
ng karimlang humahalik
sa pisngi ng maputlang buwan
habang gabi’y nagdarasal
nakaluhod sa paglalamay?
kalansay na lamang ang pag-asa
nailibing na sa damuhan
ng tubuhang di maabot
ng mga mata
nasipsip na noon pa man
ng hayok na mga tubo
pawis at dugo ng sakada
ngayo’y parang gatas iyon
hinihigop ng asendero
mula sa susong malusog
ng bagong panganak
naglalanding dalagang-ina
o, kay tamis niyon sa dila niya
singlinamnam ng pulot-gata
sa mga birheng kinalantari niya
habang binubudburan ng asukal
ang puklong matambok
ang susong maumbok
singtamis ng pulut-pukyutang
dumaloy sa galit na utong
sa uhaw na singit at gutom na tiyan!
singpait naman ng apdong niligis
sa dila’t ngalangala ng sakada
asukal na iniluwa ng asukarera
di nito mapatamis
kapeng walang gatas
sa mahalumigmig na umaga
di nito mapawi
pakla ng bubot na bayabas
at alat ng asing iniuulam
sa malamig, nanigas nang kanin
o kinayod na tutong na humalik
sa puwit ng kalderong inulila
ng saya’t ligaya
singpait din kaya ng apdong niligis
asukal na inihalo’t tinunaw
sa tubig na maligamgam
at ipinasususo
sa bunsong mapintog ang tiyan
kahit hangin lang ang laman?
singpait ng apdong niligis
sa dila ng sakada
mga asukal pang iluluwa
ng asukarera
mapait na rin pati pawis niya
singlansa rin ng hilaw na apdo
dugong itinigis ng mga panahon
sa bawat hagkis ng machete
sa masukal na damuhan
sa bawat taga
sa pinutol at kinatas na katawan
ng laksa-laksang tubo
tatamis pa ba ang asukal
kung ni isang dipang lupa’y di kanya
at alipin lamang siya
sa malawak na asyenda?
niligis na apdo lamang ito
sa dila niya’t ngalangala!




ni Richard Gappi


Bukid kang nauuhaw:
Itak sa baywang;
…Kuyom ang singkaw.


Taga ng itak:
mga tagak, lumipad
sa lupang bitak.


Ani ng buhay:
nakabilad sa araw,
yuko ang uhay.




Youth groups unite behind peasant caravan’s call for genuine land reform, immediate action on Hacienda Luisita

Anakbayan | October 20, 2010 at 5:38 pm | Tags: ab, activism, anakbayan, budget cut, CARP,

Peasants and farm workers who came from as far north as Cagayan Valley and as far south as Negros were joined today by progressive youth groups who affirmed the former’s call for genuine land reform as ‘urgent’ and a ‘youth interest’.

Anakbayan spokesperson Charisse Bañez said poor farmers would choose a genuine land reform program, such as the one advocated in House Bill 374 or the Genuine Agrarian Reform Bill, over government dole-outs ‘any day of the week’.

The Anakbayan leader noted that the justifications given for the government’s P21 billion Conditional Cash Transfer (CCT) program, such as its aim to encourage poor people to go to school and have medical check-ups, did not hold water since ‘many far-flung rural areas don’t even have schools and health centers in the first place’.

“If the president is really concerned with the welfare of the Filipino peasant, he will give them the means to have a proper diet, buy medicines, and send their children to school by raising their household incomes. This is possible only by giving them their own plot of farm land, and not by handing them P1400 a month” said Bañez, in reference to the maximum amount available to each family under the CCT.

NUSP national president Einstein Recedes meanwhile warned that the continued prevalence of landlessness in rural parts of the country, coupled with impending tuition and other fee increases next year in state colleges and universities due to budget cuts, would prove to be a ‘double whammy’ for college students from peasant families.

For his part, LFS national chairperson Terry Ridon called Aquino’s refusal to intervene in the ongoing Hacienda Luisita dispute proof of his ‘insincerity’ in addressing the issue of landlessness.

“It seems that the saying ‘birds of the same feather, stick together’ holds true for the fat Luisita predators who prey on landless peasants by dictating inhumane working terms such as their infamous P9.50 weekly wage” said Ridon.

Before operations in the Aquino-owned estate were stopped by a 2004 strike, and farm workers occupied a portion of it and planted it with palay and vegetables, they were dependent on the P9.50 weekly wage given by the owners of the hacienda.

Meanwhile, SCMP secretary-general Kristine Valerio dismissed the P4 billion received by the Akbayan partylist group as an ‘expensive whitewash’ for what is being widely criticized as a failed land reform program in the country.

“With the majority of farmlands still in the hands of landlords, it is dishonest for Akbayan to claim that their pork barrel fund will benefit the Filipino farmer” said the student leader.

She cited a report by the nationwide organization of Filipino farmers, the Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (Peasant Movement of the Philippines), which said that out of 163,014 hectares which were targeted for distribution to farmers in 2009, only 64,329 were actually distributed.

Add a comment to this post



Magsasakang Pilipino, may dahilang mag-alsa

Ito ang unang “Lakbayan” sa ilalim ni Pang. Benigno Aquino III. Mula sila sa Timog Katagalugan, Gitnang Luzon, Cagayan Valley, Ilocos, Bikol, at Negros. Sa loob ng apat na araw, naglakbay ang mga magsasaka—sumakay at naglakad nang milya-milya, mula sa kanilang mga bukirin tungo sa paanan ng Malakanyang. Walang bago sa kanilang sentrong panawagan: tunay na reporma sa lupa. Ang nagbago lamang, ang pangulong nabigong, muli, na ipatupad ito.

“Senor Haciendero” at “Peasant Enemy Number One” ang ilan sa naging mga katawagan nila kay Aquino sa Lakbayan. Umano’y dahil hindi tinatangka ng pangulo na ipamahagi sa mga magsasaka ang Hacienda Luisita ng sariling pamilya. Umano’y dahil patuloy na ipinapatupad nito ang mga polisiyang nagdudulot ng ibayong kawalang-lupa, pagsasamantala sa lakas-paggawa, pagpapalayas, at marahas na panunupil sa mga magsasaka. Umano’y dahil sinasandigan nito ang “huwad” na pinalawig na Comprehensive Agrarian Reform Program (CARP), na pabor sa mga panginoong maylupa kaysa mga magsasaka.

Aktitud ni Aquino

“Ang naging aktitud ni Aquino sa isyu ng Hacienda Luisita ay naging modelo ng iba pang mga panginoong maylupa sa Timog Katagalugan para ipagkait ang repormang agraryo at mangamkam ng lupa,” sabi ni Nestor Villanueva, tagapagsalita ng Katipunan ng mga Samahang Magbubukid sa Timog Katagalugan (Kasama-TK) at lider na naka-base sa 7,100 ektaryang Hacienda Yulo sa Calamba, Laguna.

Tinukoy ni Villanueva na nananatiling kontrolado ng pamilyang Ayala-Zobel—na sumuporta sa kampanya noon ni Aquino—ang pinakamamalaking lupain sa rehiyon gaya ng 10,000 ektaryang Hacienda Zobel (Calatagan, Batangas), 8,650 ektaryang Hacienda Looc at 10,000 ektaryang tubuhan ni Don Pedro Roxas (Nasugbu, Batangas).

Kadugo naman ni Pangulong Aquino ang panginoong maylupang nangamkam sa katutubong lupain ng mga Dumagat sa Laiban, Rizal. Proyekto ng San Miguel Corporation, na pag-aari ng tiyuhin ng pangulo na si Eduardo “Danding” Cojuangco, ang pagtatayo ng Laiban Dam na sasakop sa 28,000 ektarya. Siyam na barangay ng mga Dumagat – o kabahayan at kabuhayan ng aabot sa 10,000 pamilya – ang nakaambang “palubugin” sa pagtayo ng naturang dam,

Tinututulan ng mga katutubong Dumagat ang pagtayo ng naturang dam. Kung kaya lumahok sila sa Lakbayan. “Ang ipinaglalaban namin yung karapatan sa lupa, sariling pagpapasya, at lupain ng mga ninuo sa aming lugar, ayon kay Benny Pipino, 50-anyos Dumagat sa Rizal na sumama sa Lakbayan. “Hindi kami papayag na palubugin ang aming lupaing ninuno.

Siyempre, kalahok din sa Lakbayan ang mga magsasaka ng Hacienda Luisita, ang lupaing inaangkin ng pamilyang Cojuangco’t Aquino sa Tarlac. May malapit na ugnay ang asyendang ito sa pangulo: Dati na siyang nagsilbing hepe ng security ng asukarera’t nagsilbing tagapagsalita pa nga ng Hacienda Luisita Inc. noong panahon ng masaker sa mga nagwelgang manggagawang bukid noong 2004.

“Kahit na may bagyo na nakasentro (malapit sa lugar namin), kahit na mahirap ang aming dinaanang paglalakbay – ang target namin ay ipamukha sa pangulo na…wala sa kanyang patakaran ang mga magsasaka, at wala sa kanyang plano ang ipamahagi ang lupa ng Hacienda Luisita,” sabi naman ni Roger Mesa, 51 anyos na mula Luisita.

Paliwanag ng militanteng sentrong unyon na Kilusang Mayo Uno (KMU): “Ang Lakbayan ang pinakamalinaw na pruweba na walang totoong pagbabagong ipinatupad si Aquino. Isa na naman itong pruweba na ang ilang siglo nang problema ng bansa hinggil sa lupa ay hindi pa nareresolba, at na kailangan ng pagbabagong mas totoo at kumprehensibo.”

Sumuporta ang mga manggagawa ng KMU sa Lakbayan, nakimartsa sa mga magsasaka sa iba’t ibang lugar na kanilang dinaanan, kabilang ang huling martsa patungong Mendiola.

Kabiguan ng Carper

Samantala, sa isang pag-aaral ng Ibon Foundation, lumalabas na gaya ng CARP, bigo ang CARP Extension With Reforms (Carper) sa pagpapatupad ng repormang agraryo.

Sa 2010 ulat ng DAR, sinabi nito na sa unang taon ng Carper, 64,329 ektarya o 39.5 porsiyento ng 163,014 target na ektarya ang naipamahagi na sa mga magsasaka. Dahil umano ito sa panunumbalik ng ‘compulsory acquisition (CA) ’. Pero ipinunto ni Anakpawis Rep. Rafael Mariano na ipinapakita ng parehong ulat ng DAR na mula Enero-Hunyo 2010, sa 17,501 ektaryang naipamahagi, 1,062 ektarya lamang o 6 porsiyento ang ipinamahagi sa pamamagitan ng CA.

Samantala, ang lupang naipamahagi gamit ang voluntary offer to sell (VOS) – na kayang gamitin ng mga may-ari ng lupa sa bentahe nila sa pamamagitan ng pagdikta ng presyo – ay sumaklaw sa mas malaking 7.7 porsiyento o 1,340 ektarya. Ang lupa namang naipamahagi gamit ang voluntary land transfer (VLT) – na nagagamit ng mga may-ari ng lupa upang manatiling hawak ang kanilang lupain sa pamamagitan ng pagpili kung kaynino ililipat ang pag-aari nito – ang sumaklaw sa 40.7 porsiyento o 7,119 ektarya, na lahat ay mga lupaing higit 50 ektarya.

“Ipinapakita nitong sa ilalim ng Carper, naikutan ng mas malalaking panginoong maylupa ang pamamahagi ng lupa,” inihayag ng Ibon Foundation.

Bukod pa rito, ayon sa Ibon, ang patuloy na kumbersiyon sa daan-daan hanggang libu-libong ektarya ng lupang agrikultural tungo sa di-agrikultural na gamit sa ilalim ng Carper . Inihalimbawa nito ang 200 ektarya ng pamilyang Araneta para sa proyektong MRT7 sa Tungkong Mangga, San Jose Del Monte, Bulacan, at ang 375 ektarya ng mambabatas na si Luis Villafuerte para sa cash crops na pang-eksport.

Ayon pa sa Ibon, “Pumapayag (ang Carper) sa mga korporasyong multinasyunal na kontrolin ang mga lupaing agrikultural ng bansa. Sa kaso ng mga transnasyunal na kumpanya gaya ng Dole at Del Monte, 220,000 ektarya ng agrikultural na lupain sa Mindanao ang nakalaan sa produksyong eksport at nakahanda para sa ibayong pagpapalawak.”

Ayon sa Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP), sinimulan na nila ang isang signature campaign para ibasura ang Carper, at sa halip ay isulong ang Genuine Agrarian Reform Bill.
Danilo Ramos ng KMP:

Danilo Ramos ng KMP: Hindi magsasawa ang mga magsasaka sa pagprotesta hangga't di nakakamit ang aming makatarungang hiling

‘Unang hakbang lamang’

Sa pagtatapos ng Lakbayan, inihayag ng mga magsasaka na ito ay ang “unang hakbang lamang” sa paglaban nila sa umano’y Republika ng Haciendero ni Aquino, dahil “malinaw na kung kayninong interes ang itinataguyod” ng pangulo.

“Ngayong araw, bagamat idinedeklara naming tagumpay ang Lakbayan, hindi dito nagtatapos ang aming laban. Simula lang ito ng mas papatindi pang mga krisis sa ilalim ng hacienderong rehimen na nangangailangan ng mas matibay na paninindigan at paglaban mula sa hanay ng magsasaka,” sabi ni Villanueva ng Kasama-TK.

Sang-ayon naman dito ang KMU, na nagsabing, “Naniniwala kaming ang martsa ngayong araw ay bahagi lamang ng papalaking mga protesta na iigting sa darating pang mga taon. Ang mga Pilipinong magsasaka, manggagawa, at mamamayan ay mayroong dahilan para magalit at mag-alsa laban sa isa na namang rehimeng itinataguyod ang pagpapatuloy ng pambubusabos at pagkasalat.”

(Ilang-Ilang D. Quijano, may ulat sina KR Guda at Macky Macaspac)




Farmers’ Groups to Hold Lakbayan Against Aquino Government
Published on October 16, 2010

Calling the Aquino government as a “haciendero regime” and the “number one enemy of peasants,” progressive farmers’ organizations from Central and Southern Luzon would converge at the office of the office of the Department of Agrarian Reform before marching to the historic Mendiola bridge on October 21.


MANILA — Farmers and agricultural workers from all over the country are asking for nothing less than genuine agrarian reform when they start observing Peasant Week on Oct. 18, Monday.

“We have proven that for more than a year after it was passed, the Comprehensive Agrarian Reform Program with Extension (CARPER) is also inutile,” Anakpawis Representative Rafael Mariano told Bulatlat. “It is now time to look into the free land distribution scheme, which is the framework of the Genuine Agrarian Reform Bill.”

The Peasant Week is annually observed by progressive farmers’ organizations to renew their vow to fight for a genuine agrarian reform program that will solve the centuries-old land problem in the country.

The theme of this year’s peasants march is “Lakbayan ng mga Magsasaka Laban sa Hacienderong Rehimen ni Aquino” (Long March of Farmers Against the Hacienda Regime of Aquino). At the north leg of the march in Luzon farmers would hold their first vigil in Tarlac on Oct. 18 while the Southern Tagalog Wing 1 and 2 would hold their vigil in Alabang and Batangas, respectively. The different groups are expected to converge at the Department of Agrarian Reform office in Quezon City on Oct. 21 before marching towards Mendiola in Manila.

The Katipunan ng mga Samahang Magbubukid sa Timog Katagalugan (Kasama-TK or Federation of Farmers’ Associations in the Southern Tagalog Region) said they are already anticipating that the military and the police would attempt to stop them from continuing with their protest action, either by forming blockades or adding checkpoints around the region. “But we (have) warned them that nothing could stop our rage against this regime’s deafness to the peasants’ plight,” Kasama-TK secretary general Axel Pinpin said, adding that the election gun ban might also be used to file more trumped-up charges against peasants to prevent them from reaching Manila.

“Gone are the days when we were still challenging the new administration to act on the needs and demands of the peasants,” Mariano said. “It is now time to demand for what is due to us.”

Land Reform

“President Benigno S. Aquino is incompetent in addressing the roots of the land problem in the country,” Pinpin said. For this, he has dubbed Aquino as the “Peasants’ Enemy No. 1.”

Pinpin accused Aquino of deliberately not mentioning anything about land reform during his inaugural address, State of the Nation Address and in his speech marking his first 100 days, which he called as “Report Kay Boss.” Instead, the people only heard from Aquino “empty words on wang-wang, hotdog and condoms,” Pinpin said, adding that “the peasants are no longer expecting anything fruitful from his regime.”

In fact, one of the biggest questions that could hound his presidency remains to be the land dispute at Hacienda Luisita, a 6,453-hectare landholding which he co-owns. Mariano said Aquino’s earlier pronouncements about his ‘hands-off’ policy on the Luisita case is proof that he is not interested to pursue a genuine land reform program.

A year since CARPER was implemented, Mariano said land grabbing, cancellation of land titles and emancipation patents have even intensified. Peasants who are fighting for their right to land are instead put behind bars and charged with “trumped-up petty crime cases.”

Land reform under the Aquino administration, according to Mariano, is not just comparable to going through the proverbial eye of a needle. “It is like going through a needle without an eye.”

Old Policies

Despite being a new administration that had won under the banner of “treading the righteous path,” not much has changed in what peasant groups deem as anti-people and anti-peasant policies that were implemented by its predecessors. For one, Aquino has extended until January 2011 what progressive groups describe as “the bloodiest counterinsurgency program in history” Oplan Bantay Laya, which has engendered gross human rights violations, especially extrajudicial killings, enforced disappearances and torture, victimizing legal activists.

During the first 100 days of the Aquino administration, Rep. Mariano said, not a single hectare of land was distributed but 11 peasants had been killed while another three were jailed and charged with trumped-up charges. The arrested peasants are called as the Lumban 3.

The Aquino administration, said the peasant groups, has also continued the neo-liberal globalization policies because of Pres. Aquino’s “subservience to the dictates of the World Bank.” In his budget message, Aquino said the rice subsidy program of the National Food Authority only created huge losses for the government. Thus, the 2011 budget did not anymore allot funds for the program.

With the government’s decision not to procure palays (unhusked rice) in 2011, Mariano warned that it would result in a dramatic increase in the prices of rice early next year or until the supposed oversupply of NFA rice, which are stored in its warehouses, are consumed. Maiano said this move of the Aquino government would also give more leeway to the private rice cartel to corner all the palays from peasants at a very cheap price, hoard it, and then sell it at higher price when the NFA rice, the cheapest rice available in the market, has been sold-out.

In just a couple of months, Aquino has revealed himself to the public as an anti-peasant leader just as much as (former President Gloria) Arroyo was,” Mariano said. (




Peasants Worry Mediation Panel May Prolong Luisita SDO Case

MANILA — While parties to the case are preparing their memoranda and farmers await the Supreme Court decision on the validity of the Hacienda Luisita Stock Distribution Option, a special committee was tasked by the Supreme Court to ”mediate” and come up with a win-win proposal or a ”happy compromise” between the Hacienda Luisita Incorporated (HLI) and farmers.

“We fear that this (mediation panel) would only delay the hearings on the case,” United Luisita Workers’ Union acting president Lito Bais told Bulatlat. The Supreme Court has yet to decide on the validity of the Stock Distribution Option, the 2006 decision of the Department of Agrarian Reform and the Presidential Agrarian Reform Council ordering the distribution of the land to the farm workers, and the lifting of the four-year old temporary restraining order.

Bais said he was impressed by the toughness of the SC justices during the first oral argument but it seemed to have retreated during the second oral argument on August 24 when the High Court recommended the formation of a mediation panel.

Jobert Ilarde Pahilga, legal counsel of Ambala and executive trustee of the Sentra para sa Tunay na Repormang Agraryo, said they agreed to join the mediation panel because it is a call for lawyers to resolve a case amicably. The Republic Act No. 9285, a law that institutionalizes the use of an alternative dispute system in the country, provides the legal grounds for a court to form a mediation panel. However, Pahilga said this is the first time that the Supreme Court would form a mediation panel before issuing its decision.

Peasant groups fear that the mediation panel would still push for the SDO but would insert reforms. Pahilga said, however, that the peasants’ desire for the physical distribution of land, not shares, should be clear by now and that it is no longer negotiable. The most that the mediation panel should discuss, according to Pahilga, is how to arrive at an agreement regarding who the real beneficiaries would be, the compensation to be given to the Cojuanco family and the basis for land valuation.

Hacienda Luisita farmers protesting in front of the Supreme Court. VIEW THE SLIDESHOW. (Photo by Clemente Bautista /

Despite their pessimism regarding the mediation panel, Pahilga said, they are still going to attend the panel’s hearings because “we do not want an agreement that sides with the Cojuanco family.” He added that the parties have the right to approve or deny the outcome of the supposed win-win proposal by the mediation panel. The first mediation panel hearing is scheduled on September 8, 2010.

Pahilga said the decision of the panel, once agreed upon by both parties, will be honored and adopted by the high court. “If not, the Supreme Court is expected to decide on the validity of SDO, the PARC decision and the lifting of the TRO.”

August 24 hearing

SC Chief Justice Renato Corona said “We would like to decide on this case as soon as we can,” but they extended by 10 more days the usually 20-day non-extendable period for the simultaneous filing of memoranda of all concerned parties.

A lot appears to be hinged on the memoranda to be submitted a month from now, because during the last two hearings the justices were asking the HLI lawyer to submit pertinent documents and proof of shares and benefits that actually went to farmers-beneficiaries, as well as those that went to the corporate owners.

Associate Justice Ma. Lourdes Sereno said some records are not clear, such as the records on whether the DAR arrived at a fair valuation of the land. Among others, she said, the government should review the effect of (land use) conversions. She said she also sensed that some parties like the government and HLI do not seem to want to disclose some information.

Of all the lawyers of farmworkers-beneficiaries present during August 24's hearing, only Santoyo who claims to represent Noel Mallari of the union Ambala, declared his belief that the SDO is valid and is in accordance with the law. But when Justice Jose Reyes asked him if he has any knowledge of the equivalent of one share of stock compared to the land area to be able to give the farm workers an intelligent choice, Santoyo said does not.

Santoyo’s representation was also questioned by Pahilga. Santoyo claims to represent Noel Mallari of the union Ambala, but according to Pahilga, Mallari has misrepresented himself as president of Ambala.

“Mallari has never been president of Ambala, he was ousted from the organization when he was caught negotiating with the management of Hacienda Luisita,” Pahilga told the justices.

Differences in Number of Beneficiaries

During the first and second oral arguments the justices questioned the increase in the number of farmers-beneficiaries in HLI, the dilution of shares of the original beneficiaries it engendered and the HLI’s questionable use of man-days in determining the amount of shares a farmer would eventually get.

But during the last hearing, some justices revealed that although they may question all these, they still use as basis the HLI claim that the beneficiaries now number 10,500 instead of the original 6,000.

These differences in the number of beneficiaries matter because the high court is now faced with seemingly contending farmers’ groups – for instance the 10,500 beneficiaries cited in the Aug 6 compromise agreement and supposedly represented by Santoyo, and the more than 5,000 represented by Ambala when it filed the petition against the SDO.

The HLI had previously boasted that about 70 percent of the 10,502 farmer-beneficiaries chose to keep their stocks in the corporation instead of getting land.

One of the justices had compared the higher number of beneficiaries in the compromise agreement with the 1,000 farmworkers who opposed the SDO compromise agreement.

In Tuesday’s hearing, Pahilga told the Supreme Court he has more than 1,000 signatures of farm workers who are opposed to the SDO compromise agreement. But he was asked by Justice Roberto A. Abad to produce more signatures of farm worker beneficiaries of HLI as the 1,000 plus signatures he holds only comprise 10 percent of the farm workers.

PARC Haunted By “Mistakes and Omissions” Under Aquino Government

Associate Justice Arturo D. Brion pointed to the “omissions and violations that the Presidential Agrarian Reform Council (PARC) has committed” in coming up with the SDO in Hacienda Luisita in 1989. The qualification of farm worker beneficiaries was not indicated in the SDO which was approved by the PARC, said Brion. He said the PARC also committed violations in some terms and conditions under SDO.

Brion questioned Solicitor General Jose Anselmo Cadiz, whose office represented the Department of Agrarian Reform (DAR) and the Presidential Agrarian Reform Council (PARC) in the hearing, about how PARC originally came out with the SDO in Luisita.

Although Brion later clarified that he did “not mean to cast any aspersions on the integrity of the President,” he had questioned Cadiz, an appointee of President Benigno Aquino III, on whether former President Corazon Aquino took part in PARC’s deliberations in 1989 in approving the SDO agreement in Hacienda Luisita.

Brion said at the time the SDO was first crafted and approved by PARC, Cory Aquino, as president, was the chair of PARC, the vice-chair was the DAR secretary and the members are others from her Cabinet. “But the cabinet members are the alter ego of the president, right?” asked Brion.

Justice Velasco had previously reiterated that “the land should be distributed within the time frame provided by the law, and there comes the violation of the principles of CARL,” when the SDO in Luisita was crafted to be completed only after 30 years. Jusctice Perez also reiterated that HLI did not comply with the provisions of the Administrative Order 10 series of 1998.

Now Solicitor General Cadiz is arguing for the revocation of the SDO and that the Philippine Republic is for “land distribution.” He enumerated the legal bases for the revocation of the SDO, such as the 10 percent of dividends that were not distributed to farm workers. Cadiz also said Hacienda Luisita Inc. has no reasonsto “tie down the farmworkers to this uneven relationship” even if the corporation claims it has been “losing money”.

He also said the three percent of gross income of production has not been fully distributed to farm-workers. There has never been a claim and no record would prove that the three percent of gross income has been distributed. The title to own the land was also not given. It is also stated in the Administrative Order 10 series of 1998 that the economic status of the farm-workers must improve and yet “20 years hence, the farm-workers are still poor,” Cadiz said.

Furthermore, Cadiz said that as a result of the land use conversions at the hacienda, the land has been fragmented. “And the biggest violation, said Cadiz, is the man-day’s formula, which by requiring the farm-worker beneficiaries to earn their shares on this basis gave them with mere employee benefits instead of the equivalent of the land that they otherwise would have owned under compulsory acquisition. In other words the SDO contemplates that a farmer will be a beneficiary, the farmer will be an employee and a farmer will be share holder, but in this instance, since no land has been given, they are merely employees,” said Cadiz.

Towards the end of the six-hour hearing, the high court created a committee for mediation and asked all parties to submit their memoranda within 30 days beginning August 24.

Amid all these questions on PARC’s authority to decide on the land reform issue at Hacienda Luisita, the current PARC chair and scion, too, of the majority shareholders of Luisita, President Benigno Cojuangco Aquino announced that he would still keep his “hands off” the land issue. (




Hunger and CARPer


Thursday, 21 October 2010 00:00

AddThis Social Bookmark Button


Last Saturday, October 16, marked the UN Food and Agriculture Organization’s World Food Day with their declaration of the global observance of fighting world hunger at the national, regional, and international levels. Yet despite this yearly reminder, 2009 broke records with one billion hungry people in the world. 
This increase has been attributed to the increase in the world food prices and the financial crisis. Back here at home, the prevalence of hunger and malnutrition persists. According to the results of the Second Quarter 2010 Social Weather Survey conducted from June 25 to 28, 2010, hunger has been reported consistently by over 20 percent of their respondents for three successive quarters, the most glaring were 21.2 percent in March 2010 and a record-high 24.0 percent in December 2009. From 1998 to 2010, the incidence of hunger has risen to 13.6 percent which implies the chronic severity of the problem. 

Hunger and malnutrition results from the food insecurity of the country. Our inability to produce our food is due to the dismal condition of local agriculture. Landlessness and the lack of agricultural support and services aggravated by trade liberalization policies contributed to the decline in the social and economic productivity of the poor farmers. Instead of strengthening food security and self-sufficiency in the country, the government decided to trim-down the NFA’s local palay procurement program as per recommendation of financial lending institutions such as the IMF-WB. 

Even with the newly passed Comprehensive Agrarian Reform Program Extended with Reforms (CARPer), distribution of farm lands to the landless remains elusive. If one looks at the Department of Agrarian Reform (DAR) 2010 report, during CARPer’s first year, 64,329 hectares, or 39.5 percent of 163,014 target hectares were distributed. This “breakthrough” in land distribution was attributed to the “restoration of compulsory acquisition (CA) to its principal role” in the new CARPer law. However, Anakpawis party-list Rep. Rafael Mariano points out that out of these, only 1,777 hectares, or 4 percent of 42,428 hectares of private land were distributed through the CA.

Ibon Foundation research cites that land distributed through the voluntary offer to sell (VOS) mechanism covered a bigger hectarage than the CA mode. The VOS mode allows land owners to dictate the price of the land they sell. However, it is land distributed through the voluntary land transfer (VLT) mechanism that covers the largest percentage of the land distribution. VLT allows landlords to retain control over their landownings by choosing whom to transfer land ownership to. Other non-land transfer schemes such as the “stock distribution option” in Hacienda Luisita, the “corporative scheme” in Negros Occidental and Isabela or other “stock-sharing schemes” in Iloilo and Davao remain in place and have not been revoked by the new law.

While this skewed distribution happens, the conversion of hundreds to thousands of agricultural lands to non-agricultural use persists. An example is the 200 hectares of agricultural land in Tungkong Mangga in San Jose Del Monte, Bulacan supposedly being converted for use for the MRT 7 project. The new CARPer law has continued to allow multinational corporations to control and operate the country’s agricultural lands through lease, management, grower or service contracts for a period of 25 years and renewable for another 25 years. Ibon cites the case of transnational companies Dole and Del Monte whose 220,000 hectares of agricultural lands in
Mindanao are devoted for export production and geared for further expansion.

This situation of hunger, landlessness and impoverished conditions is harder on Filipino women in the rural areas who comprise the 50 percent of the peasant population. On their shoulders fall the burden of stretching the family’s meager income to provide for everyone in addition to farm work. This is why a day before World Food Day, the UN Conference for Women in Beijing declared October 15 as World Rural Women’s Day to recognize the important role of rural women in uplifting lives in the rural areas. In the Philippines, women comprise about 80 percent in the labor force for rice production and yet it is they who felt most acutely the lack of it on their tables. 

In this year’s celebration of World Food Day, what we can do to combat food hunger, food security and self-sufficiency must start with increasing self-reliance in food production. This is best done to give real control of land to those who actually till them and provide support in terms of modern agricultural tools and processes. In the immediate, the government should just listen to the farmers who trekked the whole of Luzon to say their piece in front of the Department of Agriculture and Mendiola: provide land and justice, junking of the CARPer and Stock Distribution Option and reverse the agricultural liberalization policies that have aggravated hunger in our midst.

Miss Finesa Cosico has trained as an entomologist during her BS Agriculture degree from the University of the Philippines-Los Banos and also has a master’s degree in Environmental Management from the UP. She is AGHAM’s resident agriculturist.



Oktubre, buwan ng magsasaka: Ang kalabuan ng tunay na repormang agraryo


Ang mapait na kalagayan ng mga magsasakang Pilipino ay nagpapatuloy lampas sa unang 100 araw ng administrasyon at hanggang Oktubre, na minamarkahan ng mga magsasaka bilang Buwan ng mga Pesante


Lathalaing IBON – Walang banggit sa programa para sa reporma sa lupa ang Unang 100 Araw na Ulat ng administrasyon ni Pang. ‘Noynoy’ Aquino. Gayundin sa unang State of the Nation Address (SONA) ni Pang. Aquino noong Hulyo, na nagbanggit lang ng public-private partnerships (PPP) para sa mga pasilidad at imprastruktura sa pagsasaka.


Lahat ito’y naglalantad na ang pagkilos para sa tunay na reporma sa lupa ay wala sa listahan ng mga prayoridad ni Pang. Aquino, isang kilalang haciendero. Noong nakaraan, naglahad siya ng suporta para sa unang taon ng Comprehensive Agrarian Reform Program Extended with Reforms (CARPer), na tinuligsa ng mga grupong pesante bilang inutil na batas na nakakiling laban sa mga magasasaka. Katunayan, isang taon pagkatapos ng pagpatupad ng RA9700 o CARPer, lampas pa sa unang 100 araw ng bagong administrasyon at pagpasok sa Oktubre na minamarkahan ng kilusang magbubukid bilang Buwan ng mga Magsasaka, nagpapatuloy ang mapait na kalagayan ng mga Pilipinong magbubukid.


Tatlong araw lamang matapos sumumpa sa tungkulin si Aquino, puu-puo ang nasaktan at 42 ang inaresto sa marahas na pagbuwag ng mga awtoridad sa kampuhan ng mga magsasaka at mga tagasuporta nila ilang hakbang lamang mula sa Malacanang. Ang kampuhan ay isinagawa upang ihapag ang mga iginigiit ng mga magsasaka sa bagong administrasyon, tampok ang matitingkad at sariwang mga kaso ng pangangamkam at kawalang-lupa gaya ng sa mga Hacienda sa Luisita, Looc at Yulo. Ang bagong administrasyon ay di pa rin nariringgan ng anumang pagkondena sa mga ekstrahudisyal na pagpatay sa di bababa sa 12 magsasaka sa loob lamang ng 100 araw nito.


Ang tangkang ipangalandakan ang ‘compromise deal’ sa Hacienda Luisita sa pagitan ng mga Cojuangco-Aquino at ‘mga kinatawang magsasaka at manggagawang-bukid’ – bilang ‘solusyn’ sa kontrobersya sa Luisita ay bigo sa anumang pamantayan. Ang kasunduan ay walang panalo para sa mga magbubukid na binigyan ng pagpipilian sa pagitan ng pagyakap sa stock distribution option (SDO) bilang mga ‘may-ari ng sapi’ na pawang barya pa lamang ang natatanggap – o pagtanggap ng kapirasong lupa mula sa 33% ng hacienda na hahati-hatiin sa libu-libong magbubukid at manggagawang-bukid.


Kayat ang pagharap sa pangunahing panawagan ng tunay na repormang agraryo ay di lamang wala sa larawan makalipas ng unang taon ng CARPer. Kahit ang malamyang implementasyon nitong butas-butas na pinahabang batas sa reporma sa lupa ay nagpapakita ng maka-may-ari ng lupa’t kontra-magsasakang balangkas nito.


Bayad sa may-ari ng lupa


Ang pagkiling ng CARPer sa mga may-ari ng lupa ay nasa tradisyon ng mga nakaraang programa sa reporma sa lupa na nakatungtong sa paniniwalang sila ay karapat-dapat gawaran ng ‘makatarungang bayad’ kapalit ng pagpapamahagi ng lupa, imbes na ipamahagi nang libre kapwa ang hawak nilang lupain at lahat ng iba pang yamang rural nang buong-katarungan sa mga magsasaka na malaon nang nagbubungkal at nagpapayaman sa lupa. Mula 1972-2008, P289 bilyon na ang natanggap ng mga may-ari ng lupa bilang kabayaran para sa 1,619,513 ektarya sa pamamagitan ng mga programang ito para sa reporma sa lupa. Ang karagdagang 19,133 ektaryang dapat bayaran ng Land Bank of the Philippines ay naipamahagi na mula Enero 2009 hanggang Hunyo 2010.                      


Ang katangian ng programang kinambalan ng kawalan ng determinasyong pulitikal para sa tunay at

Mapagpamahaging repormang agraryo ay nagresulta sa rekisito para sa ‘makatarungang kabayaran’, na lumikha naman ng mga kundisyon para bumagal at mabaligtad ang reporma sa lupa. Ang palagiang kakulangan ng pondo para sa repormang agrary sa pambansang badyet ay nagsanhi rin ng pagkupad ng muling pagpapamahagi ng lupa nang ilang dekada. Malala pa, ang matagalang implementasyon ay nagbigay pa sa mga may-ari ng lupa na humanap, makalikha at samantalahin ang mga butas sa programa at gayon ay ikutan ang reporma sa lupa.


Sa ilalim ng CARPer, ang rekisitong paunang-bayad para sa gayong kabayaran ay itinaas pa mula 25% hanggang 50%.


Kailangan ng testimonya ng may-ari ng lupa


Inoobliga rin ng CARPer na magkaroon ng testimonya ng may-ari ng lupa na ang mga target na benepisyaryong magsasaka ay tunay ngang nagtrabaho sa tinutukoy na lupain bago mabigyan ng titulo. Ayon sa datos mula sa Department of Agrarian Reform (DAR), hanggang Hulyo 2010, 106 may-ari ng lupa sa buong bansa ang tumangging magbigay ng testimonya sa mga kasama, umuupa o manggagawang-bukid o may nakaambang protesta sa 3,318.4 ektarya ng lupang tinatarget para sa 1,602 na mga Agrarian Reform Beneficiary (ARB). Naobserbahan mismo ni Dominador Andres, Pangalawang Kalihim ng DAR, na ang ganitong nagpapatuloy na pagtutol mula sa mga may-ari ng lupa ay malaking problema na sasagka sa target na pagkumpleto ng pagpatupad ng CARPer sa loob ng limang taon.


Higit pa, 5,703.1 ektaryang minamay-ari ng 54 panginoong may-lupa at tinatarget para sa 2,703 mga ARB ay nakalista sa DAR bilang mga ‘problematikong lupain’ na may alitan sa lupa, dagdag pang mga kaso ng pagbawi ng mga emancipation patent at certificate of land ownership award, at mga kriminal na kasong isinampa ng mga may-ari ng lupa laban sa mga magbubukid, gayundin ang sari-saring kumplikasyon sa pag-kontak sa mga may-ari ng lupa, paghanap ng mga marka, pagpresyo sa lupa ng Land Bank of the Philippines at paglipat ng titulo ng mga lupain sa pangalan ng maraming gustong ariin ang mga ito.


Nananatiling talamak ang pag-ikot sa pamamahagi ng lupa


Sa 2010 ulat nito, iniulat ng DAR na ang naabot ng pamamahagi nito ng lupa mula 1972-Hunyo 2010 ay umabot na sa 4,183,524 ektarya o 81% ng target. Sa unang taon ng CARPer, 64,329 ektarya o 39.5% ng 163,014 target na ektarya ang naipamahagi.

Noong nakaraang taon, ang mga ‘breyktru’ sa pamamahagi ng lupang inihalimbawa ng DAR ay sinabing dahil sa pagpatupad ng CARPer at ‘panunumbalik ng compulsary acquisition (CA) sa nangungunang papel nito’. Subalit idinaing ni Anakpawis Partylist Representative Rafael Mariano na sa parehong ulat ng DAR, 1,777 ektarya lamang o 4% ng 42,428 ektarya ng pribadong lupa ang naipamahagi sa pamamagitan ng CA.


Mula Enero-Hunyo 2010, sa 17,501 ektaryang naipamahagi, 1,061.51 ektarya lamang o 6% ang ipinamahagi sa pamamagitan ng CA. Samantala, ang luang naipamahagi gamit ang voluntary offer to sell (VOS) na moda – na kayang gamitin ng mga may-ari ng lupa sa bentahe nila sa pamamagitan ng pagdikta ng presyo – ay sumaklaw sa mas malaking 7.7% o 1,340.44 ektarya. Ang lupa namang naipamahagi gamit ang voluntary land transfer (VLT) na moda – na nagagamit ng mga may-ari ng lupa upang manatiling hawak ang kanilang lupain sa pamamagitan ng pagpili kung kanino ililipat ang pag-aari nito – ang sumaklaw sa pinakamalaking porsyento sa 40.7%o 7,119.14 ektaya, na lahat ay mga lupaing higit 50 ektarya. Ipinapakita nitong sa ilalim ng CARPer, naikutan ng mas malalaking panginoong may-lupa ang tunay na distribusyon ng lupa.


Gayundin, sa ilalim ng pinahabang batas, ni isang kaso ng mga iskemang di-naglilipat ng lupa – hindi ang ‘stock distribution option’ sa Hacienda Luisita, o ang ‘corporative scheme’ ng Eduardo Cojuangco Jr. & ons Agricultural Enterprises Inc. sa Negros Occidental, o ang ‘cooperative scheme’ sa pagitan ng San Miguel Corporation at ng Valley Planters Development Cooperative sa Isabela ni ang iba pang ‘stock-sharing’ na iskema sa Ilo-ilo at Davao – ang itinigil.


Kumbersyon tungo sa di-agrikultural na gamit at ganansyang multinasyunal


Sa ilalim ng CARPer, ang kumbersyon sa daan-daan hanggang libu-libong ektarya ng lupang agrikultural tungo sa di-agrikultural na gamit ay nagpapatuloy. Isinasapanganib nito ang kabuhayan ng libu-libong pamilyang magbubukid gayundin ang seguridad sa pagkain ng bansa. Kabilang rito ang 200 ektarya ng pagmamay-ari ng mga Araneta na lupa para sa proyektong MRT7 sa Tungkong Mangga, San Jose Del Monte, Bulacan at ang 375 ektarya ng palayan at taniman ng mga prutas at gulay para sa Green Earth Heritage Foundation at cash crops na pang-eksport ng mambabatas na si Luis Villafuerte. Isang kasong pagsusulit para sa bagong administrasyon kung papaano nito tatanganin ang bagong aplikasyon para ipalit-gamit ang 157 ektarya ng tubuhang Hacienda Bacan tungo sa gamit industriyal kahit na napailal noon pang 2001. Ipinangako pa nga ni Gloria Macapagal Arroyo, na kabilang sa pamilyang nagmamay-ari sa Hacienda Bacan, na ipamamahagi ang mga lupain ng hacienda sa 67 benepisyaryong magsasaka.


Nanatili rin sa CARPer ang prubisyon ng CARP na pumapayag sa mga korporasyong multinasyunal na kontrolin at paganahin ang mga lupaing agrikultural ng bansa sa pamamagitan ng pag-upa, pangangasiwa, o mga kontratang pagpapalago o serbisyo sa haba ng 25 taon at maaari pang muling mapayagan sa dagdag na 25 taon. Sa kaso ng mga transnasyunal na kumpanya gaya ng Dole at Del Monte, 220,000 ektarya ng agrikultural na lupain sa Mindanao ang nakalaan sa produksyong eksport at nakahanda para sa ibayong pagpapalawak.


Napansin rin ni Rep. Mariano ang kalabuan ng istatus ng isang kumprehensibong sistemang imbentaryong kaayon ng national land use plan, na inasayn ng CARPer ang DAR na iborador sa unang taon ng implementasyon ng pinahabang batas. Sinabi niyang ang probisyon ay lalong nagpapakitid sa saklaw ng CARPer gayong maliban sa mga lupang nireklasipika mula agrikultural tungong di-agrikultural sa ilalim ng DOJ Opinion No. 44 hanggang Hunyo 15, 1999, lahat ng lupang nireklasipika mula noon hanggang Agosto 2010 ay maaaring di na masaklaw ng CARPer.


Walang-kapasyahang implementasyon


Sa kabila ng mga tangka ng mga mambabatas na nagsulong ng CARPer na ilako ang pinahaba’t nirepormang CARP, ang probisyon para sa paglikha ng Congressional Oversight Committee on Agrarian Reform (COCAR) ay hindi pa naipatutupad. Pinangungunahan ng mga Pinuno ng mga komite para sa Agrarian Reform ng parehong dibisyon ng Kamara, ang COCAR ay naging mahalaga sana sa pagrekomenda at pagsubaybay sa takbo ng pagtukoy at pagpamahagi ng lupa sa ilalim ng CARPer.


Ang di pag-establisa ng gayong batayang grupo sa anumang hakbang na may kasing-taas na pambansang halaga gaya ng repormang agraryo ay isa na namang malungkot na palatanda ng kalabuan ng isang malakas na tulak para sa tunay na reporma sa lupa mula sa lehislatibong sangay ng bansa na kasalukuyang nadodominahan ng mga panginoong may-lupa.


Ang dambuhalang tulak para sa tunay na progresibong reporma sa lupa ay maaari lamang manggaling sa hanay ng mga magsasaka at magbubukid na, sa mga nakalipas na henerasyon at siglo, ay nagpursige upang labanan ang kawalang-lupa sa gitna ng puspusang pagbubungkal at pagpapayaman ng lupa. Makakatulong para sa lehislatura at mamamayan ang pagsasaalang-alang sa pagtalakay ng Genuine Agrarian Reform Bill na itinutulak ng maraming grupo ng mga magsasaka at mga kaugnay nila bilang alternatibo sa CARPER, na pagkalipas ng isang taon ay inilantad ang tunay na kulay nito bilang yaong itinutulak ng mga panginoong maylupa, batbat-ng-butas, at pinalamutiang CARP. Lathalaing IBON




Various news and reports on the Lakbayan ng magsasaka para sa lupa syt hustisya



‘Decide on Luisita land row,’ SC told

Uploaded by GwennBreaking NewsOct 20, 2010

Farmer group to SC: Rule on land dispute




Pamunuan ng DAR Region 3, mariing binatikos ng mga magsasaka at Manggagawang bukid ng Gitnang Luson




Farmers' group questions P4-billion 'pork' sought by Akbayan 
By Rhodina Villanueva (The Philippine Star) Updated October 21, 2010 12:00 AM Comments (6) View comments




GMA News




Radyo Natin


BusinessWorld Online


Remate Online




Pinoy Weekly




Kilusang Magbubukid ng Pilipinas ( site)




STExposure:Lakbayan ng mga Magsasaka 2010 (Part 1 of 4)

STExposure: Lakbayan ng mga Magsasaka 2010 (Part 2 of 4)
STExposure: Lakbayan ng mga Magsasaka 2010 (Part 3 of 4)
STExposure: Lakbayan ng mga Magsasaka 2010 (Part 4 of 4)

Davao City



Pedro Arnado, Kilusang Magbubukid sa Pilipinas-SMR Chairperson speaking in front of 8000 thousands farmers in Rizal Park, October 22, 2010, during their the rally in time for peasant month affirming their continuous struggle for land and justice.


Farmers under KMP-SMR throw eggs with red paints on PNoy's face calling him a total failure for not having the heart nor the political intent and morality to uplift the plight of the hapless farmers. (during the march rally dubbed as “Peasant March for Land and Justice” at Rizal Park, Davao City on October 22, 2010.


Kilusang Magbubukid ng Pilipinas - Southern Mindanao Region (KMP-SMR)
Press Statement

October 24, 2010

October Peasant Month
Situation of Farmers in Davao, Mindanao detailed in situationer

As landlessness, hunger, militarization, and rights abuses mark the plight of the Filipino farmers, we from local peoples organizations under the Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP – Southern Mindanao) affirm our unwavering commitment to advance the struggle for genuine agrarian reform, food sovereignty, social justice, and national patrimony.

The first 100 days of the Aquino administration have affirmed the fears of the peasantry that the P-Noy Administration has no heart nor the political intent to uplift the plight of the farmers.

Despite its avowals of revitalizing the agricultural industry, the Aquino administration has no concrete policies that are being implemented to reverse the past administration’s economic and political mistakes. The Arroyo regime has put in place the mechanisms for the demise of the local agricultural industry, the dis-empowerment of the Filipino farmers, and the violations of their basic human rights.

Instead, the Aquino administration’s 20–year peace and development road-map, which identifies energy generation, “responsible” mining, aqua and marine culture, and infrastructure all foretell that this policy hence, is no different from the Arroyo administration’s creation of Mindanao as a super region.

This road-map will further subject the farmers and the local agricultural industry into a deep crisis and will further undermine their right to land and to life.

The massive conversion of agricultural lands into mono-crop plantations for agri-business ventures of transnational corporations such as Del Monte, DOLE, STANFILCO, LA PANDAY, to name a few, have turned self – reliant farmers and village economies like “slaves” to foreign corporations. As of 2005, 26,000 hectares of agricultural lands have been documented to have been converted into banana plantations while more than 40,000 (estimated figure based on 91% production share of Mindanao in pineapple prod & the 70,000 has land allotted to pineapple in the country) hectares were converted into pineapple plantations and processing plants.

Contract growership agreements have only favored the profit – oriented interests of the TNCs/MNCs. Crops are bought at unreasonably low prices and worse is that the growers alone suffer the losses brought about by calamities like El Nino, pest infestation and others. Mindanao, from where 40% of the country’s food products come from, have suffered from food and rice shortage in 2009.

Farmers – turned workers in crop processing plants suffer from wages that are below the minimum wage, and from government-dictated minimum wages that barely compensate their labor. Worse, contractualization, union busting, and other labor-related abuses continue to be rampant today.

Large-scale Mining affects the peasantry in Compostela Valley

The encroachment of large scale and foreign investments by foreign mining TNCs, in Mindanao have disenfranchised farmers and indigenous peoples from their rights to land, and their basic human rights as a whole . In Compostela Valley Province alone, which is known for its large deposits of gold, mining applications have gobbled up 214,715.14 hectares of land, while agricultural development covered only 119,600 hectares.

Compostela Valley is also host to the large-scale operations of Echo Bay, Toronto Ventures and Crew Minerals, to name a few, which are all Canadian-owned mining corporations. Meanwhile, mineral rich lands Diwalwal and Pantukan are targeted by large scale mining operations in order to address the increasing demands for minerals of 1st world countries. Amidst this, mining TNCs have continued to evade paying reparation to the people and communities affected by mining – related environmental destruction and tragedies such as those that happened in Kingking, Pantukan, Masara, New Leyte, Compostela Valley Province.

The deregulated and export-oriented mining operations in the country has also posed environmental and economic risks --- the impact of toxic pollution caused by lead, arsenic and mercury that come from the processing of gold and minerals and landslides in mining areas have been well documented problems caused by large scale mining.

Failure of CARP

Amidst this, the failure Comprehensive Agrarian Reform Program (CARP) which was extended for another 5 years under the Arroyo administration is ominous.

In the Davao Region for instance, where population of farmers would account for 60-70% of the total population, the DAR on the other hand has only distributed lands to as much as 140,000 agrarian reform beneficiaries.

70% of the “landed” farmers in Davao region till only about 2 hectares of land, whose yields are hardly able to sustain their basic needs for food. While generally, 7 out of 10 farmers do not own the land they till. 90% of the farmers in Lomundao, Marilog and Paquibato District in Davao City, for instance, who have been tilling the land for around 30 to 50 years have only been awarded stewardship rights and are now threatened to be displaced by mining, and massive land conversion due to a jathropa plantation and state-declared reservation area.

Militarization and Human Rights Abuses

The lack of social services such as access to primary and secondary education and access to medical health services in rural poor communities have worsened the situation of hunger and poverty experienced by the peasantry.

On top of these, we, farmers also suffer from the dehumanizing consequences of militarization patterned after the military counter insurgency plan Oplan Bantay Laya 2. In the 3rd Quarter of this year in Davao Region alone, two farmers from Paquibato District and one farmer from Mawab have been brutally slain.

Justice continues to evade the families of Farmers Association of Davao City (FADC) farmer leader Celso Pojas and of Ludinio Monzon, an anti-mining activist and a lumad farmer from Davao Oriental; both were slain by military agents in 2008 and 2009, respectively.

Hamletting of our communities where military reign with terror continues unabated despite the dangers that this military practice posed on the civilian populace. The military has indeed lost any sense of morality and respect of dignity as the rights women, men and youth are consistently violated.

Peasants continue to struggle for land and Justice

Under the PNoy Administration where the Filipino peoples had banked on for social and political change, we see no sense of hope, peace nor justice coming for the Filipino peasantry.

In the very own backyard of President Noynoy, the Cojuangco’s hacienda where 7 Hacienda Luisita farmers have been massacred in 2004 , justice is dead. So goes in the rest of the country. So goes for the whole nation.

With this, the Filipino peasants affirm its continued militant struggle for land and the right to till. We avow to renew our strength at each time that the threats to our life and democratic rights are also intensified by this puppet, unjust and anti-people government.

We enjoin all Filipino farmers, the Filipino workers, and our fellow Filipinos to stand by our side as we continue the struggle for genuine land reform, social justice in defense of our patrimony against the ever sharpening attacks of US imperialism through its vassals of power in the bureaucracy and feudal system. #


Pedro Arnado


Farmers under KMP from various areas in Davao Region wave their flags as they reach Rizal Park from their long march (march for land and justice) during the peasant month commemoration, October 22, 2010.


More than one thousand farmers coming from various provinces in Davao Region commemorates October as Peasant Month in a torch march dubbed as "A thousand torches for land and justice" from Freedom Park to Rizal Park, Davao City.

On the October Peasant Month:


The first 100 days of the Aquino administration have affirmed the fears of the peasantry that the P-Noy Administration has no heart nor the political intent and morality to uplift the plight of the farmers.


Farmers under KMP-SMR throw eggs with red paints on PNoy's face calling him a total failure for not having the heart nor the political intent and morality to uplift the plight of the hapless farmers. (during the march rally dubbed as “Peasant March for Land and Justice” at Rizal Park, Davao City on October 22, 2010


KMP-SMR peasant leaders from various provinces in Davao Region joined the march rally dubbed as “Martsa alang sa Yuta ug Hustisya!” raising their fist in affirmation of their continuous struggle for land and justice.


News Release

Oktober 21, 2010


Protesta alang sa Kasiguruan sa Pagkaon


Sa panahon sa rali, gipadayag sa mga mamumulong ang lain-laing mga isyu.

Gipalanog sa mamumulong sa Anakpawis-Bohol ug mga mananagat ang hugtanong pagbatok sa planong reklamasyon sa usa ka bahin sa kadagatan sa isla sa Panglao. Kini matod pa tataw nga magdislokar sa lugar panagatan ug kapanginhasan sa mga gagmay’ng mananagat ug mobunga og kadaot sa kinaiyahan. Gipalanog usab niini ang kusganong pagbatok sa planong gatusan ka liboang hektaryang  tamnan og guso sa mamumuhunang mga Koryano. Ang pagpadayag og pag-atras sa maong plano giilang usa ka inisyal nga kadaugan sa hinugpong nga pagbatok sa maong proyekto apan padayon kining nanawagan sa pagkamabinantayon diha sa pagdepensa sa kinaiyahan ug katungod sa pangibuhian.


Gipadayag usab sa mga mag-uuma ang padayong wala maresolba nga kaso sa mga mag-uumang biktima sa palpak nga proyekto sa higanteng dam sa probinsya, ang Malinao ug Bayungan. Layo kini sa target nga makabenepisyong ihap sa mag-uuma, daghang luna nga gipatag nga wala matubigi, dili maayo ang serbisyo ug adunay mahal nga bayad sa serbisyo kunuhay niini. Gipunting usab ang padayong mga konbersyon sa lunang pang-agrikultural alang sa plantasyong “cash crops” sama sa oil palm ug jathropa nga hulga sa kasiguruan sa pagkaon. Dugang gipalanog sa mga lider-mag-uuma ang padayong mga surbeylans, pagpanghulga ug pagpangdaot sa pwersang militar batok sa mga sakop sa HUMABOL ug kaalyadong mga organisasyon niini.


Gibanatan sa HUMABOL ug BAYAN-Bohol  ang kapakyas sa bag-ong rehimeng Aquino sa paghisgot ug pagtratar sa suliran sa kakulang ug kawalay yuta sa mga mag-uuma. Ang pagpadayon niini sa mga kasabutang langyaw’ng dili patas ug nakaapekto pag-ayo sa pag-us-os ug pagka-atrasado sa sektor sa lokal nga agrikultura ug sa padayong paghanyag sa atong kayutaan ug kadagatang sa langyaw’ng pagpahimulos. Gipunting usab niini ang pagpadayon ni Aquino sa OPLAN BANTAY LAYA nga program sa bangis nga gipulihang administrasyon ug kapakyas niini sa paghatag og lakang sa paghunong sa mga kaso sa politikanhong pagpamatay.


Natapos ang rali sa may mga 4:30 sa hapon.





Danilo Olayvar

Pangkinatibuk-ang Kalihim





Bata sa Lakbayan ng magsasaka ......

..... at bata sa lansangan.



ni Karl Weber

Hanggang kailan
Kita matatagpuan
Sa lansangan
Sa sasakyan
Maghapon at magdamag
Para sa munting barya
Panandaliang lunas
Sa malaong kagutuman

Hanggang kailan mo
Papasanin ang kahirapan
Mamulot ng basura
Gutay gutay na damit
Pagal at lantad na katawan
Sinipsip ng semento
Sa ilalim ng tulay
Sa kalye
Dinadaanan ng marami
Katabi ang yong mga kalakal

Hanggang kailan
papagurin ang iyong isip
Na mangarap
Ng Pagkain
Bubong na masilungan
Desenteng pamumuhay
Ng malasakit
Ng init ng pagmamahal

Hanggang kailan papatak
Ang aking mga luha
At humagulgol
Sa pait na yong sinapit
Sa pamahalaang
At ganid


Hangga’t palad
Mo’y nakabuka
Mga mata’y
Tuluyang mabuwal
At bumagsak
Sa lansangan
Patuloy ko kayong
Maging inspirasyon
Paghuhugutan ng lakas
Sa pag-aambag
Ng pakilos
Na magbibigay ng pag-asa
Tungo sa maningning
Mong bukas
Kayong aking mahal
Na paslit sa lansangan.


Pagal ang kanilang murang katawan sa maghapong pangangalakal (sa ilalim ng MRT Station, Makati City-Philippine's Financial District) Kuha ni Karl Weber