In Bicol:
Bicolana-Gabriela • Gabriela Youth • Gabriela Women's Party • SAMAKANA • A-NET • Amihan
Mark International Women's Day With Protest March

 

Daraga, Legazpi City

 

March 7, 2014

/p

 

 

     

NEWS RELEASE
08 March 2014
 

Reference: JOMS SALVADOR, Secretary General (0918 9182150)/ Public Info Desk (3712302)

MARCH 8: INTERNATIONAL WORKING WOMEN'S DAY AND FOUR MONTHS AFTER STORM YOLANDA
GABRIELA LEADS HUGE WOMEN'S PROTEST MARCH VS. PRES. AQUINO'S CRIMINAL NEGLIGENCE OF WOMEN AND PEOPLE'S WELFARE

More than 10,000 women led the march towards Mendiola near the Malacanang Palace where they held a huge protest action against Pres. Benigno S. Aquino whom they called “pabaya” (negligent) and “pahirap” (burden) to women and their families. Similar women’s protests that gathered thousands of women were also led by GABRIELA chapters in other major cities such as Baguio, Laguna, Legazpi, Naga, Bacolod, Iloilo, Tacloban and Davao.

According to Joms Salvador, Secretary General of GABRIELA, midway through Aquino's term, the lives of women, especially those from the marginalized sectors, have worsened rather than improved contrary to his promise of so-called inclusive growth. “The only sectors he ever included in this questionable growth are the big businesses and hacienderos like him. The number of foodless, homeless, landless and jobless has steadily increased yearly. On the other side, profits of big businesses like Meralco, Manila Water and Petron have grown in leaps and bounds.”

Salvador cited the unabated increase in prices and fees in recent months which has become unbearable for women and their families. “Rice prices, fuel prices, electricity rates, transportation fares, tuition fees, the list goes on and on. Where would women find the money to pay for these when they themselves are jobless, or even if they have jobs, they are bound by just 5 months of contract and receive less than minimum wage with no benefits,” she said.
 


In the past months, GABRIELA has responded with protest actions in response to these price hikes. They stormed the National Food Authority's warehouse to prove an artificial supply lack. They also barraged the Energy Regulatory Commission (ERC) and Meralco with a series of protests after each announced electricity rate increase. Just yesterday, the women's group picketed the Bureau of Internal Revenue to protest the shame campaign against professionals and the planned taxation of the informal sector even as the agency goes easy on the top 10 billionaires who did not make it to the top 10 taxpayers.

The women's group also took up the cudgels for the victims of Yolanda, mostly women and children, who at exactly four months after, have remained neglected. This morning, they held what they called the “women's black Saturday protest” together with People Surge, an organization of survivors and relatives of victims of Yolanda, in memory of those who perished because of the government's neglect. They tied violet ribbons on the concertina wires that barricade the Pres. Aquino's residence at Times Street in Quezon City.

“While we continue to mourn the fate of our sisters and brothers who died because of the superstorm, we are more enraged by the lack of concern of Aquino and his government for the welfare of the victims. The lives of the victims have not yet normalized and this opportunist government has already bargained their areas to businesses after declaring a “No Build Zone.” Government officials, like vultures, have reportedly gained from kickbacks from substandard bunkhouses and even used the relief goods to perpetuate their own political agenda,” Salvador bemoaned.

In the afternoon main protest action, the marchers symbolically rammed through a more than life-size paper mural of the President and his cohorts enjoying their loot gained from the neo-liberal policies of privatization, liberalization, deregulation and denationalization. “Women will not let such hurdle stop us as we march towards our vision of a society that will create industries that benefit the people rather than capitalists, enrich our lands with harvests that will be shared by all and not only by landlords. We will work to realize this government fit for our children and our children's children,” Salvador ended. ###
 

   
/p

/p
Photos courtesy of Rico De Mesa Manallo
           
     
     
     

.

 


WOMEN OF THE WORLD, UNITE

AGAINST IMPERIALIST GLOBALIZATION

 

By Prof. Jose Maria Sison

Chairperson

International League of Peoples' Struggle

March 8, 2014

 

Imperialism is destroying the lives of women. It is aggravating the exploitation of women and intensifying attacks on women's rights. Through the quintuple  neoliberal policies of pressing down wages, liberalization,  privatization, deregulation and denationalization, imperialism has reversed whatever gains the working women's movement has gained in more than a century of struggles. This is the context of our International Women's Day Commemoration this year.

 

Strewn along the path of neoliberalism are the tortured bodies of hundreds of millions of working women squeezed dry by monopoly capitalist extraction of superprofits. Outsourcing by big multinational corporations have depressed already low wages of workers, with developing countries trying to outdo each other in offering the lowest possible wages to outbid their rivals for contracts. Contractualization of labor, increased production quotas, shorter breaks, and extended working hours have now become the norm.

 

In the drive to bring down production costs, safety measures are ignored. Workers are often locked up in workplaces to prevent escapes, thus turning factories into death traps out of factories. In 2013 alone, thousands of women workers perished in fires in factories in the Philippines and Bangladesh. But most devastating was the collapse of a building in Bangladesh, which killed a thousand of women garments workers. These factories manufacture brand-name clothes sold at high prices in the US and EU.

 

Land and resource grabbing accelerated by neoliberal policies are rendering hundreds of millions of peasant and indigeneous women and their families landless and without income source while imperiling food security. An estimated 80 million hectares of land in many countries in Latin America, Africa and Asia have been subjected to land grab deals, often involving their very own governments. Large-scale mining has destroyed the environment, thus rendering natural disasters more fatal especially to women and children who make up 70% of the victims.

 

At the base of imperialist globalization are the millions upon millions of women living under slave-like conditions while  the imperialists rake up superprofits.. They fill up the void created by the privatization of social services, such as child and health care. In a world of increasing food prices and food insecurity, they take on multiple work to feed their children. Their vunerability to violence  is heightened by the increasing poverty of their families.

 

Imperialist economic plunder and competition are the reasons behind the US military pivot to Asia and the Pacific. Its aim is to ensure the continued resource domination of US imperialism in the region.  This in turn will result in the further deterioration of the economic situation of Asia’s peoples. The new basing arrangements and increased rotational presence of US forces will  put  more impoverished young Asian women and children into the clutches of sex exploiters.

 

Women all over the world are driven by  their dire situation to unite and fight for their rights.  From year to year, as the global crisis worsens, the women’s movement has raised its level of  resolve and militancy and widened its various arenas of action. Women are fighting not only for their very existence but also for the lives of their children and grandchildren. Outraged, they vigorously expose, condemn and oppose the doublespeak of their own governments which try to equate neoliberal policies to development.

 

Women are at the forefront of mass protests and demands for democratization or anti-militarization, or against neoliberal policies and for genuine land reform and national industrialization. In increasing numbers, they  join national liberation movements as armed fighters. They  build women's organizations that are part of the people's struggle and take up issues that are specific to women such as VAW and women discrimination. In the midst of repressive governments, women have shown courage and have fought for their rights even at the risk of losing their life, limb and liberty.

 

Women are reaching out to each other  across nations in a show of unprecedented solidarity against imperialism. They are providing support for each other’s struggle. The latest example of  solidarity has been shown by women's organizations from every part of the globe,  including the US, Europe and Canada. to the striking women garments workers of Cambodia.

Ultimately, it is the billions of toiling women, fighting in concert with their toiling brothers and united across the globe, who will strike the deathblow to imperialism.

 

Women of the world unite!

Resist imperialist plunder and military aggression!

Struggle and fight for women's liberation!

 

     
     
           
     
     
     

.

KABABAIHAN AT MAMAMAYAN MAGKAISA!
IPAGTANGGOL ANG KARAPATAN AT KAGALINGAN!
SINGILIN AT PATALSIKIN ANG PAHIRAP NA REHIMENG US-AQUINO

March 5, 2014 at 10:53pm
Marso 8: Pandaigdigang Araw ng mga Kababaihan
 

Ngayong taon ang ika-103 taon ng komemorasyon ng Pandaigdigang Araw ng mga Kababaihan sa buong mundo. Kung saan ipinaglaban ang 12 oras sa pagtatrabaho at di makataong kondisyon ng mga manggagawa noon sa New York,USA. Sinundan pa ito ng marami pang mga protesta sa isyu ng karapatan sa pagboto ng mga kababaihan at panawagan ng pagwawakas sa child labor.
 

Sa Pilipinas ay Marso 8, 1971 ang unang paggunita ng libu-libong mga kababaihan sa ilalim ng diktadurang Marcos na pinangunahan ng KATIPUNAN kung saan tinutulan ang pasismo ng estado at ang malawakang kahirapan.
Kahirapan at Kagutuman ang Nararanasan ng mga Kababaihan at buong mamamayan
 

Ayon sa 2013 Global Hunger Index na inilabas ng International Food Policy Research Institute, 17% ng mga Pilipino ay malnourished at nabubuhay lamang sa $2 o P86.00 o mas mababa pa kada araw. Pumapangalawa ang rehiyong Bicol sa pinaka-naghihirap na rehiyon at dumadaming bilang ng mga malnourished na mga bata. Sa katunayan, ang Albay ang nangununa sa malnutrisyon batay mismo sa datos ng Dep Ed at ang Camarines Sur at Masbate naman ay nakasabay din sa mga pinakamahihirap na probinsya sa buong bansa ayon naman sa NSO at NEDA.
 

Dahil nananatiling nakapako lamang sa P250-270 ang arawang kita ng mga minimum wage earners, di makaagapay ang mga Bicolano sa COLA(Cost of Living Allowance) na P700-800 na kailangan ng isang pamilya na may anim na miyembro upang sapat na matustusan ang pagkain at pang araw araw na pangangailangan ng buong pamilya.
 

PPP (Public & Private Partnership), CCT (Conditional Cash Transfer) at Mataas na Presyo ng mga Pangunahing Bilihin at Yutilidad
 

Sa halip na pagtuunan ni Noynoy ang mga programang direktang magbibigay ng sapat na kita at mapaunlad ang mga serbisyong panlipunan, Privatization / Modernazation ng mga pampublikong hospital sa ilalim ng Public and Private Partnership ang kanyang itinutulak sa halos 72 na mga public hospitals kasabay na ang BRTTH sa Legazpi city at BMC sa Naga city. Ang patakaran na ito ay hindi lang pagtanggal sa karapatan ng mga mamamayan na makapagpagamot at gumaling kundi mas lalo lamang nakakamatay lalo na sa ating mga kababayan na walang kakayanan magpagamot o magpa-checkup sa mga pribadong hospital.
Ganito rin ang gagawin sa mga electric cooperatives sa buong Bicol. Sinimulan na ito sa ALECO at maaaring isunod na ang SORECO (Sorsogon) at CASURECO II at CASURECO III dahil na rin sa mga sinadyang pagkakautang at maling pagpalakd para mabangkarote ang mga kooperatibang ito. Subalit imbes na tulungan at magkaroon ng rehabilitasyon para sa kapakinabangan ng mga Bicolano, mas pinili pa ng management / board of directors at mga pulitiko na ibenta ito sa mga dambuhalang mga negosyante.
 

CCT (Conditional Cash Transfer) o 4Ps program ang poverty alleviation flagship program ng rehimeng US-Aquino. Bilyun-bilyong piso ang budget para dito (2010-P10.5 B, 2011-P39.5 B,2012- P44.3 B, 2013- P62.6 B) subalit marami pa rin mga Pilipino ang nagugutom at naghihirap. Halos tatlong buwan na makalipas ang bagyong Yolanda, hanggang ngayon mayorya pa rin sa ating mga kababayan sa Visayas ang di pa nakakabalik sa normal na pamumuhay dahil sa kapabayaan at kawalan ng plano ng gobyerno para sila ay matulungan.
 

Mas lalo pang tumataas ang presyo ang mga pangunahing mga bilihin tulad na lamang ng bigas. Sinasabi ng Department of Agriculture na magbababa ang presyo kapag panahon ng anihan subalit mas lalo pa ngang tumaas dahil sa mga kartel. Idagdag pa ang patuloy na pagsirit ng presyo ng produktong petrolyo at bayarin sa kuryente at tubig.

Karahasan,Paglabag sa Karapatang Pantao, Militarisasyon at US Military Intervention
 

Napakataas ng kaso ng karahasan sa mga kababaihan at bata sa buong rehiyon. 433 ang naitalang kaso ng incestuous rape at 78 naman ng rape cases sa 18 taong gulang pataas noong 2013 di pa kasabay ang kaso ng pambubugbog sa asawa, sexual molestation at iba pang kaso. Pinakamataas na kaso ng incestuous rape ang Albay sumunod ang Cam. Sur at Cam.Norte.
 

Mula noong 2010, sa pag-upo ni Noynoy 127 na mga kababaihan ang nabiktima ng ibat-ibang porma ng human rights violation samantalang 146 naman sa mga bata. Hindi rin ligtas sa extra judicial killings ang mga kababaihan kung saan 4 na ang naitalang pinaslang at 4 rin na mga bata.Halos lahat ng mga paglabag na ito ay kagagawan mismo ng mga ahente ng estado.
 

Ang Albay at Sorsogon ay ilang beses na rin na binisita ng US military forces sa pamamagitan diumano ng humanitarian mission. Ito ay ating tinututulan dahil ito ay paniniktik o pag survey ng mga natural resources natin at panghihimasok rin sa usaping panseguridad ng bansa. Labag ito sa ating konstitusyon, integridad at soberanya.
 

Matindi rin ang militarisasyon sa kanayunan, noon lamang Oktobre 2013 ang ginawang air strike sa Sorsogon ay nagdulot ng takot at trauma sa mga bata kung kaya napilitang lumikas ang mga pamilya sa tatlong barangay sa Juban Sorsogon.
 

Pork barrel scam at malawakang kurapsyon sa gobyerno
 

Lantad na at mas maraming mga pulitiko ang imbwelto sa pork barrel scam na sa ngayon ay patuloy pa rin ang imbestigasyon.Burukrata kapitalismo o ginagawang negosyo ang pagkakaroon ng posisyon sa gobyerno dahil sa garapalang paggastos sa pondo ng bayan para sa kanya-kanyang interes.Bagamat nabunyag na ang PDAF scam ay nanatili pa rin ang DAP(Disbursement Acceleration Program) kay Noynoy kung saan nasa discretion nya pa rin kung saan o kung kanino ibibigay ang pondong ito. Umaabot ng halos P1.3 trillion ang kanyang DAP na gagamitin ng administrasyon para sa patronage politics upang kontrolin ng Malacanang ang buong burukrasya ng gobyerno.
 

KAHIRAPAN, KAGUTUMAN, KARAHASAN, WAKASAN!
GANID NA REHIMENG US-AQUINO, PANAGUTIN, PATALSIKIN!
SISTEMANG PORK BARREL, LANSAGIN!
PRIBATISASYON NG BRTTH, BMC at iba pang Public Hospitals TUTULAN at LABANAN!
SAPAT NA SERBISYO, HINDI NEGOSYO!
IPATUPAD ANG TUNAY NA REPORMANG AGRARYO AT PAMBANSANG INDUSTRIYALISASYON!
DISASTER PRESIDENT, PAPANAGUTIN, PATALSIKIN!

Bicolana-Gabriela • Gabriela Youth • Gabriela Women's Party * SAMAKANA • A-NET • Amihan
 

     
     
     
     
     
           
     
     
     

.



FOR IMMEDIATE RELEASE
7 March 2014
Reference: JOMS SALVADOR, Secretary General (09189182150) / Public Info Desk (3712302)

On the eve of International Women’s Day GABRIELA lambasts BIR for anti-poor, pro-capitalist tax attack

The militant women’s movement GABRIELA this morning denounced the Bureau of Internal Revenue (BIR) in a picket in front of its headquarters in Quezon City, calling the agency brutal, unfeeling, and tasteless in its efforts to squeeze taxes from all hardworking sectors of society while letting rich taipans wallow in their fantastic wealth.

“We are angered that the heartless BIR now wants to tax urban poor women’s marginal livelihoods, such as sidewalk food stalls or passenger pedicabs. Incomes from these are barely enough to feed their families. This is an insane economic plan that kills the poor who are already bled dry by the expanded value added tax on food, utilities and other basic needs that bear an ever increasing price tag. And for what? So that the government will have a fatter pocket for corruption?” cried Joms Salvador, Secretary General of GABRIELA, ahead of a chain of protesters brandishing pictures of wealthiest Filipino businessmen paired off with pictures of ordinary Filipinos who are burdened with debts and low wages.

GABRIELA joined doctors and teachers who also protested the BIR, on the eve of International Working Women’s Day on Saturday, to highlight the anti-people programs of the Aquino government that afflict not only poor women but also struggling middle class professionals and small businesses.

Salvador criticized the policy of BIR Chief Kim Henares to shame doctors, small time online traders, and accountants as scheming tax cheats in full page ads that try to stoke the anger of supposed victims such as teachers and construction crews.

“On her cheap attempt to shame doctors, we say shame, shame, shame on Ms. Henares for trying to shift blame from the pro-business and pro-foreign policies of the Aquino government. She now picks on doctors who many times are forced to shoulder their poor patients’ medicines and even ordinary items such as bandages,” Salvador said.

“This cheap melodramatic attempt to divide the people and divert their anger won’t get her anywhere except the lavish praise of the World Bank and the International Monetary Fund who actually dictate her tax-the-poor doctrines. All the taxes she and Aquino hope to scrape up benefits only the monopoly investors who enjoy tax holidays, while services for women, including hospitals and schools, are privatized and become very expensive,” Salvador added.

GABRIELA enjoined more women to join tomorrow’s global women’s rally to denounce the economic programs of Aquino that further oppress and exploit working women and their families. ###
 

     
     
           
     
     
     

.

6 March 2014
For immediate release
Reference: GWP Rep. Emmi De Jesus 0917.3221203, Rep. Luz Ilagan 0920.9213221

Gabriela solons welcome arrest of Pantabangan ViceMayor Borja Jr.

Gabriela Women's Party (GWP) Representatives Luzviminda Ilagan and Emmi De Jesus welcome the reported capture of former Pantabangan Vice Mayor Romeo Borja Jr. in a Manila casino this morning.

After the GWP solons supported "Mina" in filing a complaint of rape against the ex-vice mayor in 2012, the women's partylist demanded in 2013 that the Department of Justice issue a speedy and fair resolution on the case. The resolution was issued 14 May 2013, slapping Borja Jr. with 22 counts of rape on the complaint filed by the victim, who accused Borja of repeatedly raping her between October 2009 and April 2010.

"The ex-vice mayor's arrest is a step towards justice for "Mina" who remained steadfast in her struggle amid threats and difficulties, strengthened by the support of Gabriela members in Pantabangan, and from various communities. She has bolstered the courage of other victims who came out to file a similar charge of rape against the Borjas. Now that he is in custody, she hopes he remains behind bars and have his day in court. This case is far from over, but must be highlighted to encourage thousands of other women to stand their ground and fight for justice," Rep. De Jesus said.

"Para sa akin, ang katarungan ay makita si Vice Mayor na nasa kulungan dahil sa ginawa niyang kalapastanganan. Ibig kong pagdusahan niya ang ginawa niya hindi lang sa akin, kundi pati sa mga biktimang hindi nagkaroon ng lakas ng loob na kasuhan siya," Mina (not her real name) said.

Meanwhile, Rep. Ilagan said that the fall of Borja Jr., and his father the former town mayor Romeo Sr. who was arrested in February for his own separate charges of rape, serves as a significant footnote to GWP's preparations for the International Women's Day. On March 8, women all over the Philippines will highlight the continuing call for justice to all the victims of violence against women. ###

-- *Representative EMMI DE JESUS *Gabriela Women's Party* "Babae, Bata, at Bayan.... Tuloy ang Laban!"
 

     
           
     
     
     
     
 
==          
     
     
           

.

PRIVILEGE SPEECH
Rep. Emmi De Jesus
Gabriela Women's PartyList

ITAGUY0D ANG LUSOG-HOSPITALS
(Legislators United for Service-Oriented Government Hospitals)

Sa ngalan ng Gabriela Women’s Party, ikinalulugod kong tanggapin ang mga manggagawang pangkalusugan na nasa bulwagan ng plenaryo ngayong hapon.

Ngayong Marso ay buwan ng kababaihan. Pero higit sa mga pagkilala, pagpupugay at pagdakila sa mga kababaihang Pilipino, ngayong Marso kinakaharap natin ang malalaki at mabibigat na usaping nakakaapekto sa buong sambayanang Pilipino. Gayundin ang partikular na ligalig na ibinubunga ng mga isyung kinakaharap ng bawat ina, ng bawat babae sa pamilyang Pilipino.

Sa diwa ng Pandaigdigang araw ng kababaihan, at batay sa kasaysayan ng kilusang kababaihan, lagi’t laging dala ng Gabriela Women’s Party ang interes ng mayorya ng kababaihan, higit sa lahat, ang kapakanan at kagalingan ng kababaihang kabilang sa pamilyang mahihirap. Kinikilala naming isa sa pinaka-nakakabahalang isyu ngayon ng masang Pilipino ang kawalan o kakulangan sa serbisyong panlipunan - lalo na ang dustang kalagayan ng pampublikong serbisyong pangkalusugan. Kaya sa loob o labas man ng Kongreso, buo ang pagsisikap ng Gabriela Women’s Party na maging bahagi ng isang kilusan ng mamamayan na naghahangad ng tunay na pagbabago.

Ang isyu ng Fabella Hospital, ang pangunahing paanakang ospital sa kamaynilaan ay kongkretong larawan ng isyung pangkalusugan para sa maraming kababaihan. Sa Fabella Hospital ipinapanganak ang maraming mga sanggol, dahil relatibong mura pa rin ang serbisyo dito. Kahit kulang sa pasilidad, ay marami pa rin ang dumadayo sa nasabing ospital kahit mga taga-labas na ng NCR.

Ngayon sa nakaambang pagpasok ng Public-Private Partnership (PPP) schemes na itinataguyod ng administrasyong Aquino sa pagpapatakbo ng Fabella, ikinukubli ang plano at kahihinatnan ng ating mga kababaihan at kababayan na umaasa sa libreng serbisyong nakukuha nila mula sa Fabella. Sa Joint Circular No. 2013-1, na inisyu noong ika-16 Setyembre 2013 isinaad ang plano ng “development” ng isang medical complex, na magdidikit sa tatlong malalaking ospital, Dr. Jose Fabella Medical Hospital, San Lazaro Hospital at Dr. Jose R. Reyes Memorial Medical Center. Ibig sabihin, nanganganib ang serbisyong pangkalusugan, malaki ang pangambang mamumulubi ang mga kababaihan upang makapanganak o di kaya’y ikamamatay ng kababaihan ang mahal na serbisyong pangkalusugan dahil wala nang libre, wala nang mura.

Kung sa kasalukuyang kulang na kulang na nga ang badyet para sa serbisyong pangkalusugan ng mga ina, ay tumataas na ang maternal deaths, ano pa kaya kung maisa-pribado na ito? Sa 2011 Family Health Survey, umakyat sa dalawang daan at dalawampu’t isa (221) na ina ang namamatay sa pagbubuntis at panganganak sa bawat isang daang libong batang naipapanganak mula sa dating isang daan at animnapu’t dalawa (162) noong 2009 ayon sa DOH. Kapag pribado na ang nagpapatakbo sa mga pampublikong ospital at mga susing serbisyong pangkalusugan, saan pa nga ba tatakbo ang mga pasyenteng mahihirap? Lalong dadami ang mga ina at batang malalagay sa peligro at maaring mamatay dahil sa kawalan ng LAB-KA-- Libre, Angkop, Batayan at Kagyat ng Serbisyong Pangkalusugan.

Buhay na halimbawa ang pasanin ngayon ni Daisy Cervantes, 38 taong gulang, paralisado mula baywang pababa dahil sa pagkahulog sa punong mangga noong nakaraang taon, at mag-aapat na buwan nang pasyente sa Philippine Orthopedic Center. Bilang Class D o indigent patient, libre ang mga gamot, gamit at serbisyo para kay Daisy, basta available ang mga ito sa POC. Di nakakapagtrabaho ang mag-asawang Daisy at Arnold dahil sa sinapit ni Daisy. Ubos na ang mga naipundar na gamit ng mag-asawa sa pagpapaospital ni Daisy. Kung kaya’t napakalaki ng pangamba ni Daisy sa pribatisasyon ng POC. Natatakot siyang maglalaho ang pag-asa niyang gumaling sa pagkawala ng libre at angkop na serbisyong pangkalusugan.

Ika-6 ng Disyembre, 2013 nang i-award ng Department of Health sa pribadong Megawide-World Citi Consortium ang P5.7B proyekto ng “modernisasyon” diumano ng POC. Hindi nag-iisa si Daisy, walumpu’t lima hanggang siyamnapu’t limang porsyento (85-95%) ng halos dalawang daang libong (200,000) pasyenteng kumukonsulta sa POC taun-taon ay maaaring madislocate dahil sa pribatisasyon ng POC. Sa loob ng 25 taon, itatayo, patatakbuhin at imimintina ng pribadong namumuhunan ang bagong 700-bed capacity ospital na itinatayo sa compound ng National Kidney and Transplant Institute Compound sa Quezon City.

Aanhin ni Daisy at ibang pasyenteng maralita ang modernisasyon ng mga pampublikong ospital kung mangangahulugan naming hindi nila makakayanan ang mga bayarin ditto? Saan pupulutin ang mahigit limang daang (500) pasyenteng mahihirap na naka-admit ngayon sa POC kapag naisapribado na ang POC, lalo na't pitumpong (70) kama lamang ang ilalalaan ng Megawide-World Citi Consortium para sa indigent patients? Bukod sa ating mga pasyente, nanganganib din ang siyam na daang (900) manggagawang pangkalusugan sa POC. Ano ang kahihinatnan nila lalo pa’t marami sa kanila retirable at tumanda na sa pagseserbisyo sa ospital?

Hindi saklaw ng PhilHealth ang bakal o metal prosthesis, at therapy ng mga pasyente sa POC. Lalo na ngayon na patatakbuhin na ng negosyong Megawide-World City Consortium ang POC, lalo pang nawalan ng pag-asang makalibre ang pasyente sa prosthesis at therapy dahil tiyak na pagkakakitaan ito bilang isang negosyo.

Hindi napapawi ang mga pangamba ng ating mga pinakamahihirap na pasyente sa assurance ng DOH na sasagutin naman ng PhilHealth ang pagpapagamot sa kanila. Sa POC, mula taong 2009-2011, 6.7-8% lamang ng mahigit 500 service in-patients ang saklaw ng Philhealth. Sa aktwal na bilang, 37 lamang na pasyente ito. Samakatwid, paano na ang higit 500 pang pasyente na walang PhilHealth?

May mga karanasan na tayo sa PPP na nagresulta sa pagtaas ng bayarin at pagkawala ng dating libreng serbisyong pangkalusugan. Ayon sa Alliance of Health Workers (AHW), nang pinasok ng PPP ang radiologic services ng Jose R. Reyes Memorial Medical Center, sinisingil na ang dating libreng xray ng mga indigent patients at mga manggagawang pangkalusugan. Hindi rin naman accurate at hindi din de-kalidad ang serbisyo, dahil may documented case na mali ang diagnosis sa isang cancer patient o false negative nang sumailalim sa privatized CT-scan sa Jose R. Reyes Memorial Medical Center. Ayon pa nga sa ulat ng Commission on Audit noong 2010, naging disbentahe pa sa mga pampublikong ospital at pamahalaan ang partnership ng Jose R. Reyes Memorial Medical Center at Amang Rodriguez Medical Center sa Himex Corporation para sa radiology services ng ospital.

Mga kapwa mambabatas, hindi natin inaayawan ang modernisasyon o development ng mga pampublikong ospital. Responsibilidad ito ng pamahalaan bilang bahagi ng kabuuang tungkulin nito sa mamamayan na magbigay ng libreng serbisyong pangkalusugan batay sa Konsitusyon ng Pilipinas. Kapag ipinasa ang gawain at responsibilidad na ito sa pribadong namumuhunan, mga negosyante, nawawala ang oryentasyong serbisyo-publiko at napapalitan ng tunguhing negosyo at tubo.

Inamin ng DOH na walang renobasyon o improvement sa POC mula nang itayo ito sa Banawe, Quezon City noong 1963 dahil di umano sa “kakapusan ng pondo”. May P518.9M ang nakalaang badyet sa POC para sa taong 2014. Bagamat tumaas ito mula sa P413.7M noong 2013, tatlong taong walang Capital Outlay ang ospital mula 2011-2013. Walang pampatayo ng bagong building o panggastos para sa bagong pasilidad. Kinaltasan pa nga ang Maintenance and Other Operating Expenses o MOOE nito ng 2 taon 2011-2012, kaya sa esensya ay puro dukot sa bulsa ang mga pasyente ng POC para lamang makapagpagamot. Hindi nga kagulat-gulat ang kahabag-habag na sitwasyon ng POC dahil bukod sa halos inabandona na ito noon, ay halos ipamigay na ito ng ng ating pamahalaan ngayon.

Ang halagang P5.7B sa “modernisasyon” ng Orthopedic Hospital, kung ikukumpara natin sa P10B halagang sangkot sa pork barrel scam ay halos kalahati lamang ito nang nasabing halaga. Sangakapat o 1/4 lamang ito ng P25B na nailaan sa PDAF para sa taong 2014. Sa totoo lamang, barya lamang ang inilalaan sa pagpapatakbo ng pampublikong ospital, kung ikukumpara natin sa mga kotrobersyal na halaga sa Pork Barrel Scam at DAP ng Pangulo. Sa taong 2014, P4.16B lamang ang kabuuang inilalaan para sa pagpapatakbo o MOOE ng 70 DOH retained public hospitals sa buong bansa. Kahit 10% lamang ng lampas P400B presidential pork ang ilaan sa kalusugan, nasagot na sana ng pamahalaan ang modernisasyon ng Orthopedic Hospital.

Hinding-hindi talaga maniniwala ang karamihan sa ating kabababayan na walang pondo para paunlarin ng gobyerno ang pampublikong serbisyong pangkalusugan, at ang mga pampublikong ospital. Ang tanong ng marami, at tanong din natin, bakit hindi pondohan ng sapat ang kalusugan lalo na ang mga pampublikong ospital? Kaya nga po taun-taon, ang inyong lingkod, kasama ang Makabayan nating mga kinatawan at mga maka-kalusugang kapwa mambabatas, nagkakaisang itinutulak ang dagdag at sapat na badyet para sa mga pampublikong ospital lalung-lalo na sa MOOE at direktang serbisyo publiko.

Buhay at kamatayan ang kahulugan ng pampublikong ospital para sa mga kababayan nating mahihirap. Ngayon pa lamang halos di na maaabot ng mga pasyenteng mahihirap ang bayarin sa mga pampublikong ospital, papaano pa kung ipapasa ang mga pampublikong sa malalaki at pribadong negosyante? Public-Private Partnership, “modernisasyon”, revenue enhancement, o anupamang katawagan, nangangahulugan ito ng dagdag singil, at dislokasyon ng mahihirap.

Bukod pa rito, nakaamba rin ang mungkahing pag-aamyenda ng ating Saligang Batas na naghihikayat ng maraming dayuhang namumuhunan sa ating bayan. At ang pagpasok nila sa mga lokal na negosyo ay nangangahulugan na maari din sila sumabak sa pamumuhunan sa ating mga serbisyong panlipunan gaya ng pagmamay-ari ng mga serbisyo sa loob ng ospital sa pamamagitan ng PPP.

Mga kapwa mambabatas, hindi PDAF ang hinihingi ng pasyenteng si Daisy Cervantes at libu-libo pang mahihirap na pasyenteng umaaasa sa libreng serbisyo sa POC. Lehitimong kahilingan ng mga mamamayan ang libreng serbisyong pangkalusugan, kung kayat makatwiran ang manindigan laban sa pribatisasyon ng anumang pampublikong ospital. Hindi pribatisasyon ang solusyon sa abang kalagayan ng ating Serbisyong Pangkalusugan, dagdag ng badyet. Ang hiling ni Daisy ay kahalintulad ng hiling ng mga manggagawaing pangkalusugan, LAB-KA -Libre, Angkop, Batayan at Kagyat na serbisyong pangkalusugan. Kung ang mga pilay at paralisadong kagaya ni Daisy kayang manindigan at lumaban, tayo pa kaya?

Kaisa ang Gabriela Women's Party sa laban ng kababaihan at ng mamamayang Pilipino para sa karapatan sa kalusugan. Bilang halal na kinatawan ng mga mamamayan, tayong mga mambabatas ay may pananagutang making at gumawa ng aksyon sa kanilang mga panawagan.

Noong Pebrero 10, nag-inisyatiba ang MAKABAYAN at masugid na sinuportahan ng Minority block ang pagbubuo ng Unity Statement ng ating Kongreso upang isatinig ang pagnanais natin sa isang service-oriented government hospitals. Nais kong basahin ang ilang sipi sa unity statement:
“We, district and party list representatives of the 16th Congress, gravely concerned with the deterioration of the public health care system, express our vigorous opposition to the ongoing privatization via public-private partnership of the Philippine Orthopedic Center and the Dr. Jose Fabella Memorial Hospital purportedly to modernize said Hospitals…

“According to the Department of Health in 2010, the poorest of the population are the main users of government hospitals and health facilities. But public hospitals, facilities and services have deteriorated through the years due to the inadequate annual budget allotted to them…

“Opening or selling government hospitals to private investors via public-private partnership, corporatization or full privatization will make matters worse as it will turn previously free or subsidized public hospital services into profit-making ventures…

“Everyday we face as legislatorsthe needs of our constituents. They present us harrowing tales of not being able to pay for medicines and services in government and private hospitals. Our role as legislators is not to dispense small charity donations while we let our public health and hospital services deteriorate or privatize…

“Our duty is to make and unmake policies and enact measures that will bring the sick public health system back to health, make sure it has the ample financial support to provide free care to the poor and make Filipinos healthy and productive in building this nation.”

Patuloy akong nanawagan sa mga kapwa ko mambabatas na maninindigan at lumahok sa pagtutol sa pagsasapribado ng mga pampublikong ospital at tumutol paglalako serbisyong pangkalusugan. Makiisa tayo sa Legislators United for Service Oriented Government Hospitals o LUSOG Hospitals. Maging instrumento sana ang kapulungang ito, hindi sa lalo pang pagpapahirap sa mga pasyente at mamamayan sa pribatisasyon ng serbisyong pangkalusugan, kundi kaisa tayo ng nakararaming mamamayan sa pagtataguyod ng kanilang interes at karapatan.

Maraming salamat!#
 

     
     
     
     
     
     
           
     
     
     
           
           
           

 

/p

  
 

Google